ଇହ ଵଂଶଂ ପରିସ୍ଥାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ ସୁଖାନି ଚ
ଏଠାରେ ବଂଶ ସ୍ଥାପନ କରି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି ।
ସର୍ଵଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ତଦାଖ୍ଯାହି ମହାମୁନେ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ଏହା କହ, ମହାମୁନି ।
ଧିଷଣାଧିପତେରାସ୍ଯଂ ଵିବୁଧା ଵ୍ଯାଲୁଲୋକିରେ
ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିପତିଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ।
ଵାକ୍ପତିରୁଵାଚ ଧନ୍ଯୋସି କୃତକୃତ୍ଯୋସି ମାନ୍ଯୋସି ମହତା ମପି
ବାଣୀର ଦେବତା କହିଲେ: ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ ଏବଂ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତିନଗଂ ପ୍ରତ୍ଯରଣ୍ଯଂ ତପୋଧନାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଶ୍ରମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ,
ତପୋଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଯୀହାସ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମତେଜସ୍ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିରମ୍
ତପସ୍ୟାର ଧନ ତୁମରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତେଜ ତୁମ ଭିତରେ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତେଯଂ କଲ୍ଯାଣୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ଶୁଭ୍ର ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ତୁମର ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ପତିବ୍ରତା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ପତିଵ୍ରତାସ୍ଵରୁଂଧତ୍ଯା ସାଵିତ୍ର୍ଯାପ୍ଯନସୂଯଯା
ସେ ସ୍ୱରୁନ୍ଧତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଅନସୂୟା ପରି ପତିବ୍ରତା।
ମେନଯା ଚ ସୁନୀତ୍ଯା ଚ ସଂଜ୍ଞଯା ସ୍ଵାହଯା ତଥା
ମେନା, ସୁନୀତି, ସଞ୍ଜ୍ଞା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କ ସମାନ।
ଭୁଂକ୍ତେ ଭୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯି ମୁନେ ତିଷ୍ଠତି ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତି
ମୁନି, ସେ ତୁମେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ଖାଏ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ରୁହ, ସେଉଁଠି ରୁହେ।
ଅନଲଂକୃତମାତ୍ମାନଂ ତଵ ନୋ ଦର୍ଶଯେତ୍କ୍ଵଚିତ୍ 4.1.4.
ସେ କେବେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଳଙ୍କାର ବିନା ନିଜକୁ ଦେଖାଏନି।
ନ ଚ ତେ ନାମ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ତଵାଯୁଷ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ତୁମର ଆୟୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ସେ କେବେ ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନି।
ଆକ୍ରୁଷ୍ଟାପି ନ ଚାକ୍ରୋଶେତ୍ତାଡିତାପି ପ୍ରସୀଦତି
ଗାଳି ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଚିତ୍କାର କରେନି, ମାଡ଼ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ରହେ।
ଆହୂତା ଗୃହକାର୍ଯାଣି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗଚ୍ଛତି ସତ୍ଵରମ୍
ଡାକିଲେ, ସେ ଘର କାମ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ଆସେ।
ନ ଚିରଂ ତିଷ୍ଠତି ଦ୍ଵାରି ନ ଦ୍ଵାରମୁପସେଵତେ
ସେ ଦ୍ୱାରରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେନି, ନାହିଁ କିଛି କାମ ଛଡ଼ା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଏ।
ପୂଜୋପକରଣଂ ସର୍ଵମନୁକ୍ତା ସାଧଯେତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଦରକାର, ସେ ନିଜେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, କିଛି କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷମାଣାଵସରଂ ଯଥାକାଲୋଚିତଂ ହି ଯତ୍
ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରେ, ସମୟ ଓ ଅବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ।
ସେଵତେ ଭର୍ତ୍ତୁରୁଚ୍ଛିଷ୍ଟମିଷ୍ଟମନ୍ନଂ ଫଲାଦିକମ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, ପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଆଦି ଜିନିଷ ସେବନ କରେ।
ଅଵିଭଜ୍ଯ ନ ଚାଶ୍ନୀଯାଦ୍ଦେଵପିତ୍ରତିଥିଷ୍ଵପି
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଂଶ ବାଣ୍ଟିବା ବିନା କେବେ ଖାଏନି।
ସଂଯତୋପସ୍କରାଦକ୍ଷା ହୃଷ୍ଟା ଵ୍ଯଯ ପରାଙ୍ମୁଖୀ
ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାରରେ ସଂଯମୀ, କାମକୁସଳ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରତି ଅଲିପ୍ତ।
ଦୂରତୋ ଵର୍ଜଯେଦେଷା ସମାଜୋତ୍ସଵଦର୍ଶନମ୍ 4.1.4.
ସେ ଦୂରରୁ ସମାଜ ଓ ଉତ୍ସବରେ ଯିବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ସୁଖସୁପ୍ତଂ ସୁଖାସୀନଂ ରମମାଣଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜେ ସୁଖରେ ଶୁଇଥିବା, ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା—
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମିଣୀ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ସ୍ଵମୁଖଂ ନୈଵ ଦର୍ଶ ଯେତ୍
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ମୁହଁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସୁସ୍ନାତା ଭର୍ତୃଵଦନମୀହତେନ୍ଯସ୍ଯ ନ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ଆଶାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତିଙ୍କର ମୁହଁ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହରିଦ୍ରାଂ କୁଂକୁମଂ ଚୈଵ ସିଂଦୂର କଜ୍ଜଲଂ ତଥା
ହଳଦୀ, କୁଙ୍କୁମ, ସିନ୍ଦୂର ଓ କଜଳ—
କେଶସଂସ୍କାରକବରୀ କରକର୍ଣାଦିଭୂଷଣମ୍
କେଶ ଶୃଙ୍ଗାର, ଚୁଡ଼ି, ହାତ ଓ କାନ ଭୂଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗାର—
ନ ରଜକ୍ଯା ନ ହୈତୁକ୍ଯା ତଥା ଶ୍ରମଣଯା ନ ଚ
ଏହି ସବୁ କାମ ଧୋବିଣୀ, କାରଣ ବିନା କିମ୍ବା ଏକ ତ୍ୟାଗୀ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭର୍ତୃଵିଦ୍ଵେଷିଣୀଂ ନାରୀଂ ନୈଷା ସଂଭାଷତେ କ୍ଵଚିତ୍
ପତିଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ କେବେ ମଧ୍ୟ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋଲୂଖଲେ ନ ମୁସଲେ ନ ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଦୃଷଦ୍ଯପି
ଉଲୁଖଳ, ମୁସଳ କିମ୍ବା ଚକି ପାଖରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିନା ଵ୍ଯଵାଯସମଯଂ ପ୍ରାଗଲ୍ଭ୍ଯଂ ନ କ୍ଵଚିଚ୍ଚରେତ୍
ଯୁଗଳ ମିଳନ ସମୟ ଛଡ଼ା, କେବେ ମଧ୍ୟ ଅତି ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।