ମମ ଲୋକାତ୍ପରୋଲୋକୋ ଵୈକୁଂଠ ଇତି ଗୀଯତେ
ମୋ ଲୋକ ପରେ ଯେ ଲୋକ ଅଛି, ସେହିକୁ ବୈକୁଠ କୁହାଯାଏ ।
ଶିଵଲୋକସ୍ତଦୁପରି ଗୋଲୋ କସ୍ତତ୍ସମୀପତଃ
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଶିବ ଲୋକ ଅଛି, ତାହା ପାଖରେ ଗୋଲୋକ ଅଛି ।
ଗଵାଂ ଶୁଶ୍ରୂରୂଷକାଯେ ଚ ଗୋପ୍ରଦାଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ଗାଉଁର ସେବା କରନ୍ତି, ରୋଗୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଗାଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ।
ଯତ୍ର କ୍ଷୀରଵହା ନଦ୍ଯୋ ଯତ୍ର ପାଯସ କର୍ଦମାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଧ ଭରିଥିବା ନଦୀ ଚାଲିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦହି ଓ କ୍ଷୀରର ମାଟି ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣଜ୍ଞା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପରିକୀର୍ତିତାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ, ସ୍ମୃତି ଓ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀ ତୁ ନେତ୍ରେ ଦ୍ଵେ ପୁରାଣଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ମୃତମ୍ ପୁରାଣହୀନାଦ୍ଧୃଚ୍ଛୂନ୍ଯାତ୍କାଣାଂଧାଵପି ତୌ ଵରୌ
ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଦୁଇଟି ଚକ୍ଷୁ, ପୁରାଣ ହୃଦୟ ଭାବିଯାଏ । ଏକ ଚକ୍ଷୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଇଟି ଭଲ, କିନ୍ତୁ ପୁରାଣ ନଥିଲେ ହୃଦୟ ଖାଲି ।
ତଦ୍ବାହ୍ମଣାଯ ଗୋର୍ଦେଯା ସର୍ଵତ୍ର ସୁଖମିଚ୍ଛତା
ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଚାହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଗାଉଁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯସ୍ଯ ଧର୍ମେଽସ୍ତି ଜିଜ୍ଞାସା ଯସ୍ଯ ପାପାଦ୍ଭଯଂ ମହତ୍
ଯେ ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ, ଯେ ପାପର ଭୟ ଅଧିକ ଅଛି ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ପୁରାଣଂ ଦୀପ ଉତ୍ତମଃ 4.1.2.
ଚଉଦ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପୁରାଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ ।
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମନଯନା ନିର୍ମିତାଃ ସୁକୃତାର୍ଥିନଃ 4.1.2.
ଯେମାନେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସେମାନେ ସୁକୃତ ଚାହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ତିଆରି ।
ଇହ ଵଂଶଂ ପରିସ୍ଥାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ ସୁଖାନି ଚ
ଏଠାରେ ବଂଶ ସ୍ଥାପନ କରି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି ।
ସର୍ଵଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ତଦାଖ୍ଯାହି ମହାମୁନେ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ଏହା କହ, ମହାମୁନି ।
ଧିଷଣାଧିପତେରାସ୍ଯଂ ଵିବୁଧା ଵ୍ଯାଲୁଲୋକିରେ
ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିପତିଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ।
ଵାକ୍ପତିରୁଵାଚ ଧନ୍ଯୋସି କୃତକୃତ୍ଯୋସି ମାନ୍ଯୋସି ମହତା ମପି
ବାଣୀର ଦେବତା କହିଲେ: ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ ଏବଂ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତିନଗଂ ପ୍ରତ୍ଯରଣ୍ଯଂ ତପୋଧନାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଶ୍ରମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ,
ତପୋଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଯୀହାସ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମତେଜସ୍ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିରମ୍
ତପସ୍ୟାର ଧନ ତୁମରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତେଜ ତୁମ ଭିତରେ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତେଯଂ କଲ୍ଯାଣୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ଶୁଭ୍ର ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ତୁମର ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ପତିବ୍ରତା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ପତିଵ୍ରତାସ୍ଵରୁଂଧତ୍ଯା ସାଵିତ୍ର୍ଯାପ୍ଯନସୂଯଯା
ସେ ସ୍ୱରୁନ୍ଧତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଅନସୂୟା ପରି ପତିବ୍ରତା।
ମେନଯା ଚ ସୁନୀତ୍ଯା ଚ ସଂଜ୍ଞଯା ସ୍ଵାହଯା ତଥା
ମେନା, ସୁନୀତି, ସଞ୍ଜ୍ଞା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କ ସମାନ।
ଭୁଂକ୍ତେ ଭୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯି ମୁନେ ତିଷ୍ଠତି ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତି
ମୁନି, ସେ ତୁମେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ଖାଏ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ରୁହ, ସେଉଁଠି ରୁହେ।
ଅନଲଂକୃତମାତ୍ମାନଂ ତଵ ନୋ ଦର୍ଶଯେତ୍କ୍ଵଚିତ୍ 4.1.4.
ସେ କେବେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଳଙ୍କାର ବିନା ନିଜକୁ ଦେଖାଏନି।
ନ ଚ ତେ ନାମ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ତଵାଯୁଷ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ତୁମର ଆୟୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ସେ କେବେ ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନି।
ଆକ୍ରୁଷ୍ଟାପି ନ ଚାକ୍ରୋଶେତ୍ତାଡିତାପି ପ୍ରସୀଦତି
ଗାଳି ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଚିତ୍କାର କରେନି, ମାଡ଼ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ରହେ।
ଆହୂତା ଗୃହକାର୍ଯାଣି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗଚ୍ଛତି ସତ୍ଵରମ୍
ଡାକିଲେ, ସେ ଘର କାମ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ଆସେ।
ନ ଚିରଂ ତିଷ୍ଠତି ଦ୍ଵାରି ନ ଦ୍ଵାରମୁପସେଵତେ
ସେ ଦ୍ୱାରରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେନି, ନାହିଁ କିଛି କାମ ଛଡ଼ା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଏ।
ପୂଜୋପକରଣଂ ସର୍ଵମନୁକ୍ତା ସାଧଯେତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଦରକାର, ସେ ନିଜେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, କିଛି କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷମାଣାଵସରଂ ଯଥାକାଲୋଚିତଂ ହି ଯତ୍
ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରେ, ସମୟ ଓ ଅବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ।
ସେଵତେ ଭର୍ତ୍ତୁରୁଚ୍ଛିଷ୍ଟମିଷ୍ଟମନ୍ନଂ ଫଲାଦିକମ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, ପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଆଦି ଜିନିଷ ସେବନ କରେ।
ଅଵିଭଜ୍ଯ ନ ଚାଶ୍ନୀଯାଦ୍ଦେଵପିତ୍ରତିଥିଷ୍ଵପି
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଂଶ ବାଣ୍ଟିବା ବିନା କେବେ ଖାଏନି।
ସଂଯତୋପସ୍କରାଦକ୍ଷା ହୃଷ୍ଟା ଵ୍ଯଯ ପରାଙ୍ମୁଖୀ
ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାରରେ ସଂଯମୀ, କାମକୁସଳ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରତି ଅଲିପ୍ତ।