ଗଵାଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଚୈଵ ପ୍ର ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଗାଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ପରେ—
ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସଵର୍ଭୂତାନାଂ ଯା ଦେଵେଷୁ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା
ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଯେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛି—
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵକ୍ଷସି ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵାହା ଚୈଵ ଵିଭାଵସୋଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରେ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱାହା ମଧ୍ୟ—
ଗୋମଯଂ ଯମୁନା ସାକ୍ଷାଦ୍ଗୋମୂତ୍ରଂ ନର୍ମଦା ଶୁଭା
ଗୋମୟ ହେଉଛି ଯମୁନା, ଗୋମୂତ୍ର ହେଉଛି ଶୁଭ ନର୍ମଦା।
ଗଵାମଂଗେଷୁ ତିଷ୍ଠଂତି ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ଗାଉଁର ଶରୀରରେ ଚଉଦ ଭୁବନ ବସିଛି ।
ଇତି ମଂତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଧେନୂର୍ଵାଧେନୁମେଵ ଵା
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିଲେ, ଗାଉଁ କିମ୍ବା ଛେଉଁ ଉପରେ ହେଉ ।
ମଯା ଚ ଵିଷ୍ଣୁନା ସାର୍ଧଂ ଶିଵେନ ଚ ମହର୍ଷିଭିଃ । ଵିଚାର୍ଯ ଗୋଗୁଣାନ୍ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥନେତି ଵିଧୀଯତେ
ମୁଁ, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ଗାଉଁର ଗୁଣ ବିଚାର କରି, ସଦା ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି ।
ଗାଵୋ ମେ ପୁରତଃ ସଂତୁ ଗାଵୋ ମେ ସଂତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ମୋ ପାଖରେ ଗାଉଁ ଆଗରେ ରହୁ, ଗାଉଁ ପଛରେ ରହୁ ।
ନୀରାଜଯତି ଯୋଂଗାନି ଗଵାଂ ପୁଚ୍ଛେନ ଭାଗ୍ଯଵାନ୍
ଯେ ଗାଉଁର ପୁଛରେ ଶରୀର ଉପରେ ନୀରାଜନ କରେ, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ।
ଗୋଭିର୍ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଵେଦୈଶ୍ଚ ସତୀଭିଃ ସତ୍ଯଵାଦିଭିଃ 4.1.2.
ଗାଉଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦ, ସତୀ ଓ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ ସହ ।
ମମ ଲୋକାତ୍ପରୋଲୋକୋ ଵୈକୁଂଠ ଇତି ଗୀଯତେ
ମୋ ଲୋକ ପରେ ଯେ ଲୋକ ଅଛି, ସେହିକୁ ବୈକୁଠ କୁହାଯାଏ ।
ଶିଵଲୋକସ୍ତଦୁପରି ଗୋଲୋ କସ୍ତତ୍ସମୀପତଃ
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଶିବ ଲୋକ ଅଛି, ତାହା ପାଖରେ ଗୋଲୋକ ଅଛି ।
ଗଵାଂ ଶୁଶ୍ରୂରୂଷକାଯେ ଚ ଗୋପ୍ରଦାଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ଗାଉଁର ସେବା କରନ୍ତି, ରୋଗୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଗାଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ।
ଯତ୍ର କ୍ଷୀରଵହା ନଦ୍ଯୋ ଯତ୍ର ପାଯସ କର୍ଦମାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଧ ଭରିଥିବା ନଦୀ ଚାଲିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦହି ଓ କ୍ଷୀରର ମାଟି ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣଜ୍ଞା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପରିକୀର୍ତିତାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ, ସ୍ମୃତି ଓ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀ ତୁ ନେତ୍ରେ ଦ୍ଵେ ପୁରାଣଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ମୃତମ୍ ପୁରାଣହୀନାଦ୍ଧୃଚ୍ଛୂନ୍ଯାତ୍କାଣାଂଧାଵପି ତୌ ଵରୌ
ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଦୁଇଟି ଚକ୍ଷୁ, ପୁରାଣ ହୃଦୟ ଭାବିଯାଏ । ଏକ ଚକ୍ଷୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଇଟି ଭଲ, କିନ୍ତୁ ପୁରାଣ ନଥିଲେ ହୃଦୟ ଖାଲି ।
ତଦ୍ବାହ୍ମଣାଯ ଗୋର୍ଦେଯା ସର୍ଵତ୍ର ସୁଖମିଚ୍ଛତା
ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଚାହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଗାଉଁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯସ୍ଯ ଧର୍ମେଽସ୍ତି ଜିଜ୍ଞାସା ଯସ୍ଯ ପାପାଦ୍ଭଯଂ ମହତ୍
ଯେ ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ, ଯେ ପାପର ଭୟ ଅଧିକ ଅଛି ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ପୁରାଣଂ ଦୀପ ଉତ୍ତମଃ 4.1.2.
ଚଉଦ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପୁରାଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ ।
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମନଯନା ନିର୍ମିତାଃ ସୁକୃତାର୍ଥିନଃ 4.1.2.
ଯେମାନେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସେମାନେ ସୁକୃତ ଚାହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ତିଆରି ।
ଇହ ଵଂଶଂ ପରିସ୍ଥାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ ସୁଖାନି ଚ
ଏଠାରେ ବଂଶ ସ୍ଥାପନ କରି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି ।
ସର୍ଵଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ତଦାଖ୍ଯାହି ମହାମୁନେ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ଏହା କହ, ମହାମୁନି ।
ଧିଷଣାଧିପତେରାସ୍ଯଂ ଵିବୁଧା ଵ୍ଯାଲୁଲୋକିରେ
ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିପତିଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ।
ଵାକ୍ପତିରୁଵାଚ ଧନ୍ଯୋସି କୃତକୃତ୍ଯୋସି ମାନ୍ଯୋସି ମହତା ମପି
ବାଣୀର ଦେବତା କହିଲେ: ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ ଏବଂ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତିନଗଂ ପ୍ରତ୍ଯରଣ୍ଯଂ ତପୋଧନାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଶ୍ରମ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ,
ତପୋଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଯୀହାସ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମତେଜସ୍ତ୍ଵଯି ସ୍ଥିରମ୍
ତପସ୍ୟାର ଧନ ତୁମରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତେଜ ତୁମ ଭିତରେ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତେଯଂ କଲ୍ଯାଣୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ଶୁଭ୍ର ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ତୁମର ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ପତିବ୍ରତା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ପତିଵ୍ରତାସ୍ଵରୁଂଧତ୍ଯା ସାଵିତ୍ର୍ଯାପ୍ଯନସୂଯଯା
ସେ ସ୍ୱରୁନ୍ଧତୀ, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ଅନସୂୟା ପରି ପତିବ୍ରତା।
ମେନଯା ଚ ସୁନୀତ୍ଯା ଚ ସଂଜ୍ଞଯା ସ୍ଵାହଯା ତଥା
ମେନା, ସୁନୀତି, ସଞ୍ଜ୍ଞା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କ ସମାନ।
ଭୁଂକ୍ତେ ଭୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯି ମୁନେ ତିଷ୍ଠତି ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତି
ମୁନି, ସେ ତୁମେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ଖାଏ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ରୁହ, ସେଉଁଠି ରୁହେ।