ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଚ ଵିଵାହାର୍ଥଂ ଵ୍ରତାର୍ଥଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଵୈ
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ବିବାହ ପାଇଁ, ବ୍ରତ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଆରୋଗ୍ଯଶାଲାଂ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈଦ୍ଯପୋଷଣତତ୍ପରଃ
ଯେମାନେ ଆରୋଗ୍ୟଶାଳା ତିଆରି କରନ୍ତି, ଚିକିତ୍ସକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସହଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମୁକ୍ତୀ କୁର୍ଵଂତି ତୀର୍ଥାନି ଯେ ଚ ଦୁଷ୍ଟାଵରୋଧତଃ
ଯେମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ଅବରୋଧିତ ତୀର୍ଥକୁ ପୁନଃ ସୁଧାରି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵାମମଵାଶଂଭୋର୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ଏଵ ସୁପ୍ରିଯାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହିଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଓ ଶିବଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚୈଵ ଗାଵଶ୍ଚ କୁଲମେକଂ ଦ୍ଵିଧାକୃତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଁମାନେ ଏକ ପରିବାର, ଦୁଇଟି ରୂପରେ ବିଭକ୍ତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଜଂଗମଂ ତୀର୍ଥଂ ନିର୍ମିତଂ ସାର୍ଵଭୌମିକମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚଳିତ ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ।
ଗାଵଃ ପଵିତ୍ରମତୁଲଂ ଗାଵୋ ମଂଗଲମୁତ୍ତମମ୍
ଗାଁମାନେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର, ତୁଳନାହୀନ; ଗାଁମାନେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ।
ଶୃଂଗାଗ୍ରେ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ଖୁରାଗ୍ରେ ସର୍ଵ ପର୍ଵତାଃ
ଗାଁମାନଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗ ଶିରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ଖୁର ଶିରେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼।
ଦୀଯମାନାଂ ଚ ଗାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃତ୍ଯଂତି ପ୍ରପିତାମହାଃ
ଗାଁ ଦାନ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ପ୍ରପିତାମହମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।
ରୋରୂଯଂତେ ଚ ପାପାନି ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ସହ 4.1.2.
ପାପମାନେ କନ୍ଦିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ରୋଗ ସହିତ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ।
ଗଵାଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଚୈଵ ପ୍ର ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଗାଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ପରେ—
ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସଵର୍ଭୂତାନାଂ ଯା ଦେଵେଷୁ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା
ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଯେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛି—
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵକ୍ଷସି ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵାହା ଚୈଵ ଵିଭାଵସୋଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରେ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ସ୍ୱାହା ମଧ୍ୟ—
ଗୋମଯଂ ଯମୁନା ସାକ୍ଷାଦ୍ଗୋମୂତ୍ରଂ ନର୍ମଦା ଶୁଭା
ଗୋମୟ ହେଉଛି ଯମୁନା, ଗୋମୂତ୍ର ହେଉଛି ଶୁଭ ନର୍ମଦା।
ଗଵାମଂଗେଷୁ ତିଷ୍ଠଂତି ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ଗାଉଁର ଶରୀରରେ ଚଉଦ ଭୁବନ ବସିଛି ।
ଇତି ମଂତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଧେନୂର୍ଵାଧେନୁମେଵ ଵା
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିଲେ, ଗାଉଁ କିମ୍ବା ଛେଉଁ ଉପରେ ହେଉ ।
ମଯା ଚ ଵିଷ୍ଣୁନା ସାର୍ଧଂ ଶିଵେନ ଚ ମହର୍ଷିଭିଃ । ଵିଚାର୍ଯ ଗୋଗୁଣାନ୍ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥନେତି ଵିଧୀଯତେ
ମୁଁ, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ଗାଉଁର ଗୁଣ ବିଚାର କରି, ସଦା ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି ।
ଗାଵୋ ମେ ପୁରତଃ ସଂତୁ ଗାଵୋ ମେ ସଂତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ମୋ ପାଖରେ ଗାଉଁ ଆଗରେ ରହୁ, ଗାଉଁ ପଛରେ ରହୁ ।
ନୀରାଜଯତି ଯୋଂଗାନି ଗଵାଂ ପୁଚ୍ଛେନ ଭାଗ୍ଯଵାନ୍
ଯେ ଗାଉଁର ପୁଛରେ ଶରୀର ଉପରେ ନୀରାଜନ କରେ, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ।
ଗୋଭିର୍ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଵେଦୈଶ୍ଚ ସତୀଭିଃ ସତ୍ଯଵାଦିଭିଃ 4.1.2.
ଗାଉଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦ, ସତୀ ଓ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ ସହ ।
ମମ ଲୋକାତ୍ପରୋଲୋକୋ ଵୈକୁଂଠ ଇତି ଗୀଯତେ
ମୋ ଲୋକ ପରେ ଯେ ଲୋକ ଅଛି, ସେହିକୁ ବୈକୁଠ କୁହାଯାଏ ।
ଶିଵଲୋକସ୍ତଦୁପରି ଗୋଲୋ କସ୍ତତ୍ସମୀପତଃ
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଶିବ ଲୋକ ଅଛି, ତାହା ପାଖରେ ଗୋଲୋକ ଅଛି ।
ଗଵାଂ ଶୁଶ୍ରୂରୂଷକାଯେ ଚ ଗୋପ୍ରଦାଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ଗାଉଁର ସେବା କରନ୍ତି, ରୋଗୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଗାଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ।
ଯତ୍ର କ୍ଷୀରଵହା ନଦ୍ଯୋ ଯତ୍ର ପାଯସ କର୍ଦମାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଧ ଭରିଥିବା ନଦୀ ଚାଲିଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦହି ଓ କ୍ଷୀରର ମାଟି ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପୁରାଣଜ୍ଞା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପରିକୀର୍ତିତାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ, ସ୍ମୃତି ଓ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀ ତୁ ନେତ୍ରେ ଦ୍ଵେ ପୁରାଣଂ ହୃଦଯଂ ସ୍ମୃତମ୍ ପୁରାଣହୀନାଦ୍ଧୃଚ୍ଛୂନ୍ଯାତ୍କାଣାଂଧାଵପି ତୌ ଵରୌ
ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଦୁଇଟି ଚକ୍ଷୁ, ପୁରାଣ ହୃଦୟ ଭାବିଯାଏ । ଏକ ଚକ୍ଷୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଇଟି ଭଲ, କିନ୍ତୁ ପୁରାଣ ନଥିଲେ ହୃଦୟ ଖାଲି ।
ତଦ୍ବାହ୍ମଣାଯ ଗୋର୍ଦେଯା ସର୍ଵତ୍ର ସୁଖମିଚ୍ଛତା
ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଚାହେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଗାଉଁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯସ୍ଯ ଧର୍ମେଽସ୍ତି ଜିଜ୍ଞାସା ଯସ୍ଯ ପାପାଦ୍ଭଯଂ ମହତ୍
ଯେ ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ, ଯେ ପାପର ଭୟ ଅଧିକ ଅଛି ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ପୁରାଣଂ ଦୀପ ଉତ୍ତମଃ 4.1.2.
ଚଉଦ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପୁରାଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ ।
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମନଯନା ନିର୍ମିତାଃ ସୁକୃତାର୍ଥିନଃ 4.1.2.
ଯେମାନେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସେମାନେ ସୁକୃତ ଚାହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ତିଆରି ।