ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ଦେଵ ସର୍ଵଂ ସ୍ତୋତା ସ୍ତୁତିଃ ସ୍ତଵ୍ଯ ଇହ ତ୍ଵମେଵ
ତୁମେ ସମସ୍ତ, ଦେବତା, ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମରେ ଅଛି। ଏଠାରେ ଯେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ପ୍ରଶଂସା ଓ ପ୍ରଶଂସିତ—ସବୁ ତୁମେ।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵିଧିଂ ଦେଵା ନିପେତୁର୍ଦଂଡଵତ୍କ୍ଷିତୌ
ଏଭଳି ବିଧିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦେବତାମାନେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡିଗଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠତ ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଵୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ଉଠ, ମୁଁ ଖୁସି ହୋଇଛି। ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ଚୟନ କର।
ଯଃ ସ୍ତୋଷ୍ଯତ୍ଯନଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଧାଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶୁଚିଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଦୈନିକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ପଠିବେ—
ଦାସ୍ଯାମଃ ସକଲାନ୍କାମାନ୍ପୁତ୍ରାନ୍ପୌତ୍ରାନ୍ପଶୂନ୍ଵସୁ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି: ପୁଅ, ନତି, ପଶୁ, ଧନ।
ଐହିକାମୁଷ୍ମିକାନ୍ଭୋଗାନପଵର୍ଗଂ ତଥାଽକ୍ଷଯମ୍
ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକର ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଅବିନାଶୀ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେଇବି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଠିତଵ୍ଯଃ ସ୍ତଵୋତ୍ତମଃ
ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ପଠିବା ଉଚିତ।
ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ତାନ୍ଵେଧାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୋତ୍ଥିତାନ୍ସୁରାନ୍
ପୁନି ବିଧି ନମସ୍କାର କରି, ଉଠିଥିବା ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି ଆଉଥରେ କହିଲେ।
ଏତେ ଵେଦା ମୂର୍ତିଧରା ଇମା ଵିଦ୍ଯାସ୍ତଥାଖିଲାଃ
ଏହି ବେଦଗୁଡିକ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଶାଖାଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯମିଦଂ ଚୈଷା କରୁଣା ଭାରତୀତ୍ଵିଯମ୍ 4.1.2.
ଏହା ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଏହା ହେଉଛି ଦୟା; ଏହି ହେଉଛି ଶାରସ୍ୱତୀ ଦେବୀଙ୍କର ଭାଷା।
ନେହ କ୍ରୋଧୋ ନ ମାତ୍ସର୍ଯଂ ଲୋଭଃ କାମୋଽଧୃତିର୍ଭଯମ୍
ଏଠାରେ କୌଣସି କ୍ରୋଧ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, କାମନା, ଅସଂଯମ ଓ ଭୟ ନାହିଁ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ବ୍ରହ୍ମରତାସ୍ତପୋନିଷ୍ଠାସ୍ତପୋଧନାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରହ୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ତପରେ ଧନୀ।
ପାତିଵ୍ରତ୍ଯରତା ନାର୍ଯୋ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ଯେ ନାରୀମାନେ ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ମାତାପିତ୍ରୋରମୀ ଭକ୍ତା ଅମୀ ଗୋଗ୍ରହଣେ ହତାଃ
ଯେମାନେ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଗୋରକ୍ଷାରେ ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତୀର୍ଥେ ତପସ୍ଯୁପକୃତୌ ସଦାଚାରାଦିକର୍ମଣି
ତୀର୍ଥ, ତପସ୍ୟା, ଉପକୃତି, ଏବଂ ଭଲ ଆଚରଣ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟରେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଜାପ୍ଯନିରତା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପରାଯଣାଃ
ଯେମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ଏବଂ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ନିସ୍ପୃହାଃ ସୋମପା ଯେ ଵୈ ଦ୍ଵିଜପାଦୋଦପାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଆସକ୍ତି ରହିତ ଏବଂ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ପାଦଧୋଇ ଜଳ ପାନ କରନ୍ତି।
ପ୍ରତିଗ୍ରହେ ସମର୍ଥା ହି ଯେ ପ୍ରତିଗ୍ରହଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରଯାଗେ ମାଘ ମାସୋ ଯୈରୁଷଃ ସ୍ନାତୋଽମଲାତ୍ମଭିଃ
ପ୍ରୟାଗରେ, ମାଘ ମାସରେ, ଯେମାନେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ଶୁଭ୍ର ହୃଦୟରେ।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପାଂଚନଦେ ତ୍ର୍ଯହଂ ସ୍ନାତାସ୍ତୁ କାର୍ତିକେ 4.1.2.
ବାରାଣସୀରେ, ପଞ୍ଚନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ତିନି ଦିନ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ମଣିକର୍ଣିକ୍ଯାଂ ପ୍ରୀଣିତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧନୈଃ
ମଣିକର୍ଣିକାରେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପହାର ଦେଇ ଖୁସି କରନ୍ତି।
ତତଃ କାଶୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ନୋଦିତାଃ
ତାପରେ କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଅଵିମୁକ୍ତେ କୃତଂ କର୍ମ ଯଦଲ୍ପମପି ମାନଵୈଃ
ଅବିମୁକ୍ତରେ ମାନବମାନେ କରିଥିବା କ୍ଷୁଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ।
ଅହୋ ଵୈଶ୍ଵେଶ୍ଵରେ କ୍ଷେତ୍ରେ ମରଣାଦପିନୋଭଯମ୍
ବୈଶ୍ୱେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ପରିଣାମ ମିଳେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯୈର୍ଦତ୍ତଂ ଵସୁ ନିର୍ମଲମ୍
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଶୁଭ୍ର ଧନ ଦିଅନ୍ତି।
ପିତାମହଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗଯାଯାଂ ଯୈଃ ପିତାମହାଃ
ଗୟାରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ଯେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ କରନ୍ତି, ପୂର୍ବଜମାନେ।
ନ ସ୍ନାନେନ ନ ଦାନେନ ନ ଜପେନ ନ ପୂଜଯା
ନହି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଦାନ ଦେଇଲେ, ଜପ କରିଲେ କିମ୍ବା ପୂଜା କରିଲେ — ଏହିପରି କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।
ସୋପସ୍କରାଣିଵେଶ୍ମାନିମୁ ସଲୋଲୂଖଲାଦିଭିଃ
ଯେମାନେ ଘର ତିଆରି କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିନଦିଆ ଦିବାସାଧନ, ମାଟି ମାରିବା ମଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ।
ବ୍ରହ୍ମଶାଲାଂ କାରଯଂତି ଵେଦମଧ୍ଯାପଯଂତି ଚ
ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଶାଳା ତିଆରି କରନ୍ତି, ଓ ବେଦ ପଢିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ପୁରାଣାନି ଚ ଯେ ଦଦ୍ଯୁଃ ପୁସ୍ତକାନି ଦଦତ୍ଯପି 4.1.2.
ଯେମାନେ ପୁରାଣ ଦେଇଥାନ୍ତି କିମ୍ବା ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରନ୍ତି।