କାଵେରୀଗୌତମୀଜଂଘାଂ ଚୋଲଚୋଲାଂ ଶୁକାଵୃତାମ୍ 4.1.2.
କାବେରୀ ଓ ଗୌତମୀ ନଦୀର ଚରଣ, ଚୋଳା ଚିତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି ଓ ଶୁକରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ।
ସୁକୋମଲମହାରାଷ୍ଟ୍ରୀଵାଗ୍ଵିଲାସମନୋହରାମ୍
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରୀ ମାନଙ୍କର ମୂହ ଭାଷାର ମୂଦ ଓ କମଳତାରେ ମନୋହର ।
ସୁଦକ୍ଷଦକ୍ଷିଣାମାଶାମାଶାନାଥଃ ପ୍ରତସ୍ଥିଵାନ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ନାଥ ସୁଦକ୍ଷ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ନ ଶେକୁରଗ୍ରତୋ ଗଂତୁଂ ତତୋଽନୂରୁର୍ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତ୍
ସେମାନେ ଆଗକୁ ଯିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ତେଣୁ ଅନୂରୁ ଏହି କଥା ଜଣାଇଲେ।
ଅନୂରୁରୁଵାଚ ଭାନୋ ମାନୋନ୍ନତୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ନିଦ୍ଧ୍ଯଯ ଗଗନଂ ସ୍ଥିତଃ
ଅନୂରୁ କହିଲେ, 'ହେ ଭାନୁ, ଅହଂକାରୀ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ଆକାଶକୁ ଅଟକାଇ ଦେଇଛି।'
ଅନ୍ରୂରୁଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ସଵିତା ହୃଦ୍ଯଚିନ୍ତଯତ୍
ଅନୂରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ସୂରଃ ଶୂରୋପି କିଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରାଂତରେ ଵର୍ତ୍ମନିସ୍ଥିତଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ, 'ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ପଥରେ ଅଟକି ଯାଇଲେ କଣ କରିପାରିବେ?'
ଗୃହ୍ଯତ୍ରାପ୍ରତ୍ଯୂଷ୍ଟେଃ କ୍ଷଣଂ ନାଵତିଷ୍ଠତି
ଉଷା ପରେ ଏକ ମହୁର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୁହି ନାହିଁ।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ଦ୍ଵେ ଶତେ ଦ୍ଵେ ଚ ଯୋଜନେ
ଯୋଜନାର ଦୂରତା ଦୁଇ ହଜାର, ଦୁଇ ଶଏ ଏବଂ ଦୁଇ ଯୋଜନା।
ଗତେ ବହୁତିଥେକାଲେ ପ୍ରାଚ୍ଯୌଦୀଚ୍ଯାଂ ଭୃଶାର୍ଦିତାଃ
ବହୁ ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଲୋକମାନେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଲେ।
ପାଶ୍ଚାତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଦ୍ରାମୁଦ୍ରିତଲୋଚନାଃ 4.1.2.
ପଶ୍ଚିମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଲୋକମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି ରହିଲେ।
ଅହୋନାହସ୍କରାଭାଵାନ୍ନିଶାନୈଵାଽନିଶାକରାତ୍
ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନଥିବାରୁ ଓ ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ନଥିବାରୁ,
ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ କିମକାଂଡେ ଵୈ ଲଯମେଷ୍ଯତି ତତ୍କଥମ୍
ଏଭଳି ଭାଗ ନଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କିପରି ବିଲୟ ହେବ?
ସ୍ଵାହାସ୍ଵଧାଵଷଟ୍କାରଵର୍ଜିତେ ଜଗତୀତଲେ
ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଓ ବଷଟ୍ ନଥିବା ଭୂମିରେ,
ସୂର୍ଯୋଦଯାତ୍ପ୍ରଵର୍ତଂତେ ଯଜ୍ଞାଦ୍ଯାଃ ସକଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା, ଯଜ୍ଞ ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଦଯଃ ସର୍ଵେ କାଲଂ ଜାନଂତି ସୂର୍ଯତଃ
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କାଳ ଜାଣନ୍ତି।
ତତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଗତିସ୍ତଂଭାତ୍ସ୍ତଂଭିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ବାଧା ହେବାରୁ ତିନି ଜଗତ ଅଟକି ରହିଲା।
ଏକତସ୍ତିମିରାନ୍ନୈଶାଦେକତସ୍ତୁ ଦିଵାତପାତ୍
ଏକ ପାଖରେ ଅନ୍ଧାରରୁ ରାତି ଥିଲା, ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ଦିନର ତାପ ଥିଲା।
ଇତି ଵ୍ଯାକୁଲିତେ ଲୋକେ ସୁରାସୁରନରୋରଗେ
ଏଭଳି ଜଗତ ଉତ୍ତାଳ ହେଲା — ଦେବ, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ।
ତତଃ ସର୍ଵେ ସମାଲୋକ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୁଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏହା ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯରୂପାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣେ 4.1.2.
ସୁନା ରୂପରେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯନ୍ନ ଦେଵା ଵିଜାନଂତି ମନୋ ଯତ୍ରାପି କୁଂଠିତମ୍
ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମନ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ—
ଯୋଗିନୋ ଯଂ ହୃଦାକାଶେ ପ୍ରଣିଧାନେନ ନିଶ୍ଚଲାଃ
ଯୋଗୀମାନେ ନିଶ୍ଚଳ ଚିତ୍ତରେ, ହୃଦୟର ଆକାଶରେ ଧ୍ୟାନ କରି ଯାହାକୁ ଦେଖନ୍ତି—
କାଲାତ୍ପରାଯ କାଲାଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାପୁରୁଷାଯ ଚ
ସମୟ ପରେ ଥିବା, ସମୟ ରୂପରେ ଥିବା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିଷ୍ଣଵେ ସତ୍ତ୍ଵରୂପାଯ ରଜୋରୂପାଯ ଵେଧସେ
ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପରେ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ରଜସ୍ ରୂପରେ ଥିବା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ବୁଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପାଯ ତ୍ରିଧାହଂକୃତଯେ ନମଃ
ବୁଦ୍ଧି ରୂପରେ ଥିବା, ତିନି ପ୍ରକାର ଅହଂକାର ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ବ୍ରହ୍ମାଂଡରୂପାଯ ତଦଂତର୍ଵର୍ତିନେ ନମଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରୂପରେ ଥିବା, ଏହା ଭିତରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅନିତ୍ଯନିତ୍ଯରୂପାଯ ସଦସତ୍ପତଯେ ନମଃ
ଅସ୍ଥାୟୀ ଓ ନିତ୍ୟ ରୂପରେ ଥିବା, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ର ନାଥଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତଵ ନିଃଶ୍ଵସିତଂ ଵେଦାସ୍ତଵ ସ୍ଵେ ଦୋଖିଲଂ ଜଗତ୍
ବେଦଗୁଡିକ ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ନାଭ୍ଯା ଆସୀଦଂତରିକ୍ଷଂ ଲୋମାନି ଚ ଵନସ୍ପତିଃ 4.1.2.
ତୁମର ନାଭିରୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତୁମର କେଶରୁ ଗଛ ଓ ଜଡି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।