ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ ସୌଵର୍ଣଂ ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞଯା
ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମତ୍ସ୍ଯରୂପୋଽଭଵତ୍ତତଃ
ବର ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପରେ ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
କାର୍ତିକେ ମାସି କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଧିରେଷ ହି ନାରଦ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏହି ବିଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ହେ ନାରଦ।
ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ନୋତି ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ତୁ କାର୍ତିକେ 2.4.34.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରତ କଲେ, ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରତା ଯେ ସ୍ଯୁଃ କାର୍ତିକେ ଵ୍ରତଚାରିଣଃ
ଯେମାନେ କାର୍ତ୍ତିକରେ ବ୍ରତ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ଲିନ,
କ୍ଵ ଯାମୋଽଦ୍ଯ ଭଵତ୍ଯେଷ ଯଦୂର୍ଜଵ୍ରତକୃନ୍ନରଃ
ଏହି ଦିନ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଊର୍ଜା ବ୍ରତ କରେ, ସେ କେଉଁଠି ଯାଏ?
ତସ୍ମାତ୍କାର୍ତିକମାସସ୍ଯ ସଦୃଶଂ ନହି ଵିଦ୍ଯତେ
ତେଣୁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ।
ଊର୍ଜୋଦ୍ଯାପନମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାଽନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉର୍ଜା ବ୍ରତର ମହିମା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
କଥଂ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ଜଂତୁର୍ଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
କିପରି ପ୍ରାଣୀ ଦୁଃଖ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଶୃଣୁଯାଦୂର୍ଜମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନିଯମେନ ଶୁଚିଃ ପୁମାନ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ପବିତ୍ର ଓ ନିୟମିତ ହୋଇ ଉର୍ଜାର ମହିମା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଃ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସଂକ୍ଷେପେଣ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ପୂର୍ବେ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଶୁଣ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେଶସ୍ତୁ ଵୈକୁଣ୍ଠାଦ୍ଵାରାଣସ୍ଯାଂ କୃତେ ଯୁଗେ
ବୈକୁଣ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ, ବୈକୁଣ୍ଠରୁ, କୃତଯୁଗରେ ବାରାଣସୀରେ,
ରାତ୍ର୍ଯାଂ ତୁର୍ଯାଂଶଶେଷାଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵାଽସୌ ମଣିକର୍ଣିକେ
ରାତିର ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ସ୍ନାନ କରି,
ଅତିଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତୁଂ ଶିଵଯା ସହିତଂ ଶିଵମ୍
ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରସଂଖ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵାଦାଵେକନାମ୍ନା ତତଃ ପରମ୍
ସେ ଆଦିରେ ହଜାର ଗଣନା କରି, ତାପରେ 'ଏକ' ନାମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଏକଂ ପଦ୍ମଂ ପଦ୍ମମଧ୍ଯାନ୍ନିଲୀଯାଽଽତ୍ତଂ ହରେଣ ତୁ
ଏକଟି ପଦ୍ମ, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଲୁଚିଥିବା, ହରି ନେଇନେଲେ।
ଇତସ୍ତତସ୍ତେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ପଦ୍ମଂ ତିଷ୍ଠତି ନ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଏପଟେ ସେପଟେ ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ପଦ୍ମ କେଉଁଠି ମିଳିଲା ନାହିଁ।
କ୍ଷଣଂ ଵିଚାର୍ଯ ସ ହରିର୍ନ ମେ ନାମଭ୍ରମୋଽଭଵତ୍
କିଛି ସମୟ ଭାବି, ହରି ଚିନ୍ତା କଲେ—'ମୁଁ ନାମ ଗଣନାରେ କୌଣସି ଭୁଲ କରିନାହିଁ।'
ସହସ୍ରପଦ୍ମସଂକଲ୍ପଃ ପୂଜାର୍ଥଂ ତୁ କୃତୋ ମଯା
ମୁଁ ପୂଜା ପାଇଁ ହଜାର ପଦ୍ମ ଦେବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଥିଲି।
ଯଦ୍ଯାନେତୁଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ଭଂଗଃ ସ୍ଯାଦାସନସ୍ଯ ତୁ 2.4.35.
ଯଦି ମୁଁ ଏହା ଆଣିବାକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଆସନ ଭଙ୍ଗ ହେବ।
ଏକଃ ପ୍ରକାର ଉତ୍ପନ୍ନୋ ହୃଦଯେଽସ୍ଯ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏକ ଉପାୟ ଉପଜିଲା।
ନେତ୍ରଂ ମେ ପଦ୍ମସଦୃଶେ ପଦ୍ମାର୍ଥେ ତ୍ଵର୍ପଯାମ୍ଯହମ୍
ମୋ ନୟନ, ଯାହା ପଦ୍ମ ସଦୃଶ, ମୁଁ ପଦ୍ମ ପ୍ରତି ଏହା ଦେଇ ଦେବି।
ନେତ୍ରମଧ୍ଯାତ୍ତଦୁତ୍ପାଟ୍ଯ ମହାଦେଵସ୍ତୁ ପୂଜିତଃ
ସେ ନୟନଟିକୁ ମଧ୍ୟରୁ ଉଖି ନେଇ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ଦତ୍ତଂ ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାସ୍ତେ ଭଵ ତ୍ଵଂ ଲୋକପାଲକଃ
ତିନି ଲୋକର ରାଜ୍ୟ ଦିଆଗଲା; ଏବେ ତୁମେ ଲୋକର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଅନ୍ଯଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଂ ଯନ୍ମନସେପ୍ସିତମ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବର ଚାହ, ଭଦ୍ର; ତୁମ ମନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା।
ମଦ୍ଭକ୍ତିଂ ତୁ ସମାଲଂବ୍ଯ ଯେ ଦ୍ଵିଷଂତି ଜନାର୍ଦନମ୍
ଯେମାନେ ମୋର ଭକ୍ତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି—
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷାକରଣଂ ମମାଦିଷ୍ଟଂ ମହେଶ୍ଵର
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: 'ମହେଶ୍ୱର, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆପଣ ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।'
ଶିଵ ଉଵାଚ ଏତତ୍ସୁଦର୍ଶନଂ ଚକ୍ରଂ ମହାଦୈତ୍ଯନିକୃଂତନମ୍
ଶିବ କହିଲେ: 'ଏହା ହେଉଛି ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର, ବଡ଼ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରେ।'
ଅନେନ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯାନାଂ ଭଗଵନ୍କଦନଂ କୁରୁ
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଭଗବାନ, ସବୁବେଳେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଦଳନ କର।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାମରୁଣାଭ୍ଯୁଦଯଂ ପ୍ରତି ।।2.4.35.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ, ଲାଲ ଉଷା ଉଦୟ ସମୟରେ—