ପ୍ରାତଃସ୍ନାନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଦେଵପୂଜାଂ ତଥୈଵ ଚ
ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏବଂ ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅତୋ ଦେଵେତି ମଂତ୍ରେଣ ଜୁହୁଯାତ୍ତିଲପାଯସମ୍
'ଏତୋ ଦେବ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତିଳ ଓ ଚାଉଳର ଖିର ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ହୋମଶେଷଂ ସମାପ୍ଯାଥ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ହୋମ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ତତୋ ଗାଂ କପିଲାଂ ତତ୍ର ପୂଜଯେଦ୍ଵିଧିଵଦ୍ଵ୍ରତୀ 2.4.34.
ତାପରେ ବ୍ରତୀ ସେଠାରେ ଏକ କପିଳା ଗାୟକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୁଂ ଵ୍ରତୋପଦେଷ୍ଟାରଂ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣୈଃ
ଗୁରୁ, ଯିଏ ବ୍ରତ ଶିଖାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଳଙ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୁଷ୍ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵେଶଃ ପ୍ରସନ୍ନୋଽସ୍ତୁ ସଦା ମମ
ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣ ସଦା ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ରୁହନ୍ତୁ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମାଯାତୁ ସ୍ଥିରା ମେ ଚାଽସ୍ତୁ ସଂତତିଃ
ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହେଉ, ମୋର ବଂଶ ଦୃଢ଼ ରହୁ।
ସତାଂ ସମାଗମୋ ଭୂଯାନ୍ମମ ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ମୋତେ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ମିଳୁ।
ପ୍ରତିମାଂ ତାଂ ଗୁରୋର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ସଵସ୍ତ୍ରାଂ ମୁନିପୁଂଗଵ
ସେ ପ୍ରତିମାକୁ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ମହାମୁନି।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧୋଽସୌ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଯୁତଃ ସୁରୈଃ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସେ ଜାଗେ, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଯୋଗ ହୁଏ।
ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ ସୌଵର୍ଣଂ ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞଯା
ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମତ୍ସ୍ଯରୂପୋଽଭଵତ୍ତତଃ
ବର ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପରେ ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
କାର୍ତିକେ ମାସି କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଧିରେଷ ହି ନାରଦ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏହି ବିଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ହେ ନାରଦ।
ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ନୋତି ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ତୁ କାର୍ତିକେ 2.4.34.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରତ କଲେ, ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରତା ଯେ ସ୍ଯୁଃ କାର୍ତିକେ ଵ୍ରତଚାରିଣଃ
ଯେମାନେ କାର୍ତ୍ତିକରେ ବ୍ରତ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ଲିନ,
କ୍ଵ ଯାମୋଽଦ୍ଯ ଭଵତ୍ଯେଷ ଯଦୂର୍ଜଵ୍ରତକୃନ୍ନରଃ
ଏହି ଦିନ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଊର୍ଜା ବ୍ରତ କରେ, ସେ କେଉଁଠି ଯାଏ?
ତସ୍ମାତ୍କାର୍ତିକମାସସ୍ଯ ସଦୃଶଂ ନହି ଵିଦ୍ଯତେ
ତେଣୁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ।
ଊର୍ଜୋଦ୍ଯାପନମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାଽନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉର୍ଜା ବ୍ରତର ମହିମା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
କଥଂ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ଜଂତୁର୍ଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
କିପରି ପ୍ରାଣୀ ଦୁଃଖ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଶୃଣୁଯାଦୂର୍ଜମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନିଯମେନ ଶୁଚିଃ ପୁମାନ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ପବିତ୍ର ଓ ନିୟମିତ ହୋଇ ଉର୍ଜାର ମହିମା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଃ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସଂକ୍ଷେପେଣ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ପୂର୍ବେ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଶୁଣ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେଶସ୍ତୁ ଵୈକୁଣ୍ଠାଦ୍ଵାରାଣସ୍ଯାଂ କୃତେ ଯୁଗେ
ବୈକୁଣ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ, ବୈକୁଣ୍ଠରୁ, କୃତଯୁଗରେ ବାରାଣସୀରେ,
ରାତ୍ର୍ଯାଂ ତୁର୍ଯାଂଶଶେଷାଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵାଽସୌ ମଣିକର୍ଣିକେ
ରାତିର ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ସ୍ନାନ କରି,
ଅତିଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତୁଂ ଶିଵଯା ସହିତଂ ଶିଵମ୍
ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରସଂଖ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵାଦାଵେକନାମ୍ନା ତତଃ ପରମ୍
ସେ ଆଦିରେ ହଜାର ଗଣନା କରି, ତାପରେ 'ଏକ' ନାମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଏକଂ ପଦ୍ମଂ ପଦ୍ମମଧ୍ଯାନ୍ନିଲୀଯାଽଽତ୍ତଂ ହରେଣ ତୁ
ଏକଟି ପଦ୍ମ, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଲୁଚିଥିବା, ହରି ନେଇନେଲେ।
ଇତସ୍ତତସ୍ତେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ପଦ୍ମଂ ତିଷ୍ଠତି ନ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଏପଟେ ସେପଟେ ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ପଦ୍ମ କେଉଁଠି ମିଳିଲା ନାହିଁ।
କ୍ଷଣଂ ଵିଚାର୍ଯ ସ ହରିର୍ନ ମେ ନାମଭ୍ରମୋଽଭଵତ୍
କିଛି ସମୟ ଭାବି, ହରି ଚିନ୍ତା କଲେ—'ମୁଁ ନାମ ଗଣନାରେ କୌଣସି ଭୁଲ କରିନାହିଁ।'
ସହସ୍ରପଦ୍ମସଂକଲ୍ପଃ ପୂଜାର୍ଥଂ ତୁ କୃତୋ ମଯା
ମୁଁ ପୂଜା ପାଇଁ ହଜାର ପଦ୍ମ ଦେବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇଥିଲି।
ଯଦ୍ଯାନେତୁଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ଭଂଗଃ ସ୍ଯାଦାସନସ୍ଯ ତୁ 2.4.35.
ଯଦି ମୁଁ ଏହା ଆଣିବାକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଆସନ ଭଙ୍ଗ ହେବ।