ମଧୁପର୍କଂ ଗୃହାଣ ତ୍ଵଂ ଵାସୁଦେଵ ନମୋସ୍ତୁ ତେ
ମଧୁପର୍କ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ବାସୁଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଗୋଧୂଲିସମଯେ ପୂଜ୍ଯୌ ତୁଲସୀକେଶଵୌ ପୁନଃ 2.4.31.
ଗୋଧୂଳି ବେଳେ ପୁଣି ତୁଳସୀ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଈଷଦ୍ଦୃଶ୍ଯେ ଭାସ୍କରେ ତୁ ସଂକଲ୍ପଂ ତୁ ସମୁଚ୍ଚରେତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ହଳକା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେବାବେଳେ, ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅନାଦିମଧ୍ଯନିଧନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପ୍ରତିପାଲକ
ହେ ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ।
ପାର୍ଵତୀବୀଜସଂଭୂତାଂ ଵୃଂଦାଭସ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତାମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ବୃନ୍ଦାଙ୍କ ଅସ୍ଥିରେ ବସିଥିବା ତାକୁ।
ପଯୋଘଟୈଶ୍ଚ ସେଵାଭିଃ କନ୍ଯାଵଦ୍ଵର୍ଧିତା ମଯା
ଦୁଧର ପାତ୍ର ଓ ଶୁଶ୍ରୂଷା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତାକୁ ଝିଅ ପରି ପାଳିଥିଲି।
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ତୁଲସୀଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତୌ ପୂଜଯେତ୍ତତଃ
ଏଭଳି ତୁଳସୀକୁ ଦେଇ, ପରେ ଦୁହଁଜଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତସମଯେ ତୁଲସୀଂ ଵିଷ୍ଣୁମର୍ଚଯେତ୍
ତାପରେ ପ୍ରଭାତବେଳେ, ତୁଳସୀ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।
ପାଯସାଽଽଜ୍ଯକ୍ଷୌଦ୍ରତିଲୈର୍ଜୁହ୍ଯାଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଂଶତମ୍ ଆଚାର୍ଯଂ ଚ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ହୋମଶେଷଂ ସମାପଯେତ୍
ପାୟସ, ଘିଅ, ମଧୁ ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଏକଶଏ ଆଠଟି ହୋମ କରିବା; ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ ଦେଇ, ହୋମର ଅବଶିଷ୍ଟ ସମାପ୍ତ କରିବା।
ଚତୁରୋ ଵାର୍ଷିକାନ୍ମାସାନ୍ନିଯମୋ ଯେନ ଯଃ କୃତଃ
ଯିଏ ଯେଉଁ ଚାରି ମାସ ଏହି ନିୟମ ରଖିଥିଲେ—
ଇଦଂ ଵ୍ରତଂ ମଯା ଦେଵ କୃତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯୈ ତଵ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବ୍ରତ ମୁଁ ତୁମର ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ କରିଛି।
ରେଵତୀତୁର୍ଯଚରଣେ ଦ୍ଵାଦଶୀସଂଯୁତେ ନରଃ 2.4.31.
ରେବତୀ କିମ୍ବା ତୁର୍ୟା ନକ୍ଷତ୍ର ଯୁକ୍ତ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଏକ ପୁରୁଷ—
ତତୋ ଯେଷାଂ ପଦାର୍ଥାନାଂ ଵର୍ଜନଂ ତୁ କୃତଂ ଭଵେତ୍ ତତଃ ସର୍ଵଂ ସମଶ୍ନୀଯାଦ୍ଯଦ୍ଯତ୍ତ୍ଯକ୍ତଂ ଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ଯେଉଁସବୁ ଜିନିଷ ବ୍ରତରେ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିଲା, ସେସବୁକୁ ପୁଣି ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଦଂପତିଭ୍ଯାଂ ସହୈଵାଽତ୍ର ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସହ
ଏଠାରେ ଦମ୍ପତି ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହିତ ଏହି ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର।
ତତୋ ଭୁକ୍ତ୍ଯୁତ୍ତରଂ ଯାନି ଗଲିତାନି ଦଲାନି ଚ
ତାପରେ ଭୋଜନ ପରେ ଯେଉଁ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଝଡ଼ିଯାଇଛି—
ଇକ୍ଷୁଦଣ୍ଡଂ ତଥା ଧାତ୍ରୀଫଲଂ କୋଲିଫଲଂ ତଥା
ଖଣ୍ଡସାକର, ଆଉ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ଓ କୋଳି ଫଳ—
ଏଷୁ ତ୍ରିଷୁ ନ ଭୁକ୍ତଂ ଚେଦେକୈକମପି ଯେନ ତୁ
ଏହି ତିନିଟି ମଧ୍ୟରୁ ଯଦି କେହି ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ଖାଇନାହାନ୍ତି—
ତତଃ ସାଯଂ ପୁନଃ ପୂଜ୍ଯାଵିକ୍ଷୁଦଣ୍ଡୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତୈଃ
ତେବେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୁଣି ଖଣ୍ଡସାକର ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵିସର୍ଜନଂ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାଯାଦିକଂ ହରେଃ ମତ୍କୃତଂ ପୂଜନଂ ଗୃହ୍ଯ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଭଵ ସର୍ଵଦା
ତାପରେ ବିଦାୟ ଦେଇ, ହରିଙ୍କୁ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେଇ, ମୋର କରାଯାଇଥିବା ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରୁହ।
ଗଚ୍ଛଗଚ୍ଛ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ପରମେଶ୍ଵର
ଯାଅ, ଯାଅ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯାଅ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର।
ଏଵଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଦେଵେଶମାଚାର୍ଯାଯ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତିଵର୍ଷଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତୁଲସୀକରପୀଡନମ୍ ଇହଲୋକେ ପରତ୍ରାଽପି ଵିପୁଲଂ ଚ ଯଶୋ ଲଭେତ୍ ।। 2.4.31.
ଯିଏ ପ୍ରତିବର୍ଷ ତୁଳସୀ ଦଣ୍ଡକୁ ଚାପିବେ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ପାଇବେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଵ୍ରତଂ ପଂଚଦିନାତ୍ମକମ୍
ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ପଞ୍ଚଦିନିଆ ଉପବାସ ନିୟମ ଧରିବା ଉଚିତ।
ଶରପଂଜରସୁପ୍ତେନ ଭୀଷ୍ମେଣ ତୁ ମହାତ୍ମନା କଥିତା ପାଂଡୁଦାଯାଦୈଃ କୃଷ୍ଣେନାଽପି ଶ୍ରୁତାସ୍ତଦା
ବଡ଼ ଆତ୍ମା ବୀଷ୍ମ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଥିବାବେଳେ ଏହି କଥା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣ ଶୁଣିଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୀତେନ ମନସା ଵାସୁଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ତାପରେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ବାସୁଦେବ କଥା କହିଲେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ କାର୍ତିକସ୍ଯ ଯାଚିତଂ ଚ ଜଲଂ ତ୍ଵଯା
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ତୁମେ ପାଣି ଚାହିଲେ।
ତୁଷ୍ଟାନି ତଵ ଗାତ୍ରାଣି ତସ୍ମାଦଦ୍ଯଦିନାଵଧି
ସେଇ ଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ଶରୀର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଛି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ମମ ସଂତୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ମୋତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା କାମ କର।
କାର୍ତିକସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୀଷ୍ମପଂଚକମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ବ୍ରତ କରିଲା ପରେ ବୀଷ୍ମ ପଞ୍ଚକ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅଶକ୍ତଶ୍ଚେନ୍ନରୋ ଭୂଯାଦସମର୍ଥଶ୍ଚ କାର୍ତିକେ
ଯଦି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ କେହି ଅସମର୍ଥ କିମ୍ବା ଅଶକ୍ତ ହୁଏ—