ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଗତଵତି ନାରଦେ ସ ସୌରିସ୍ତଦ୍ଵାକ୍ଯଶ୍ରଵଣଵିବୁଦ୍ଧତତ୍ସୁକର୍ମା
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏଭଳି କହି ନାରଦ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସୌରି ସେ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ନିଜର ଭଲ କର୍ମକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ତତୋ ଧନେଶ୍ଵରଂ ନୀତ୍ଵା ନିରଯାନ୍ପ୍ରେତପୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 2.4.29.
ତାପରେ, ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନରକରୁ ନେଇ, ପିତୃଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏଷୁ ପାପକରା ନିତ୍ଯଂ ପଚ୍ଯଂତେ ଯମକିଂକରୈଃ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଯମର ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ରଣ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ଅକାମାତ୍ପାତକଂ ଶୁଷ୍କଂ କାମାଦାର୍ଦ୍ରମୁଦାହୃତମ୍
ଇଚ୍ଛା ବିନା କରାଯାଇଥିବା ପାପକୁ 'ଶୁଷ୍କ', ଇଚ୍ଛା ସହିତ କରାଯାଇଥିବାକୁ 'ତରଳ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁରାଶୀତିସଂଖ୍ଯାକୈଃ ପୃଥଗ୍ଭେଦୈରଵସ୍ଥିତାନ୍
ଏମାନେ ଚଉରାଶି ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ଜାତିଭ୍ରଂଶକରଂ ତଦ୍ଵଦୁପପାତକସଂଜ୍ଞକମ୍
ଏଭଳି, ଯାହା ଜାତି ଖୋଇବାର କାରଣ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଉପପାପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏଭିଃ ସପ୍ତସୁ ପଚ୍ଯଂତେ ନିରଯେଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହି ସାତଟି ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ନରକରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାଙ୍କର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ରଣ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯୋପଚଯାଦେତେ ନିର୍ହୃତା ନିରଯାଃ ଖଲୁ
ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ନରକଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବାଯାଏ।
ଧନେଶ୍ଵରଂ ଯକ୍ଷଲୋକଂ ଯକ୍ଷଶ୍ଚାଽଭୂତ୍ସ ତତ୍ର ହି
ଧନେଶ୍ୱର ଯକ୍ଷଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯକ୍ଷ ହେଲେ।
ସାଯଂସଂଧ୍ଯାଵିଧିଂ କର୍ତୁଂ ଜଗାମ ଜନନୀଗୃହମ୍
ସେ ସାଂଧ୍ୟା ବିଧି କରିବାକୁ ମାଆଁଙ୍କର ଘରକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଯାଂତ୍ଯନେକାଽର୍ଜିତପାତକାନି ଵ୍ରତସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶଯତୋଽପି ମୁକ୍ତିମ୍
ଅନେକ ପାପ କରିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵସ୍ଯ କର୍ତୁମସାମର୍ଥ୍ଯଂ କଥମେତତ୍କୃତଂ ଭଵେତ୍
ନିଜେ କରିପାରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ?
ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଲେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇପାରେ।
ଶିଷ୍ଯାଦ୍ଵା ଭୃତ୍ଯଵର୍ଗାଦ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯୋ ଵାଽଽପ୍ତାଚ୍ଚ କାରଯେତ୍
କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ, ଚାକର, ଜଣେ ମହିଳା କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କରାଯାଇପାରେ।
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୁକଂ ମମ ଵର୍ତତେ
ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଯାଇଛି।
ଯେନୋପାଯେନ ତଦ୍ଵଚ୍ମି ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଦ୍ଵିଜ
କେମିତି ଉପାୟରେ ଏହି କଥା ହୁଏ, ମୁଁ କହିବି; ତୁମେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣ, ଦ୍ୱିଜ।
ସୁକୃତଂ ଵା ଦୁଷ୍କୃତଂ ଵା କୃତମେକେନ ଯତ୍କୃତେ
ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ଯେଉଁ କାମ ଜଣେ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରେ,
ଦ୍ଵାପରେ ଵଂଶମଧ୍ଯେ ତୁ କଲୌ କର୍ତୈଵ କେଵଲମ୍
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଏହା କୁଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ; କଳିଯୁଗରେ କେବଳ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ଲାଗେ।
ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଚ୍ଚ ତାରୁଣ୍ଯେ ବାଲ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଯୁବାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଶିଶୁବୟସରେ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ସେଉଁଠାରେ ମିଳେ।
ଷଣ୍ମାସଂ ପାପିସଂଗେନ ନରଃ ପାପୀ ପ୍ରଜାଯତେ
ଛଅ ମାସ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିଲେ, ମଣିଷ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଭୋଜନାଦେକପଂକ୍ତୌ ଚ ଵିଂଶାଂଶଃ ପୁଣ୍ଯପାପଯୋଃ 2.4.30.
ଏକ ପଙ୍କ୍ତିରେ ବସି ଖାଇଲେ, ପୁଣ୍ୟ କିମ୍ବା ପାପର ବିଶ ଅଂଶ ମିଳେ।
ଯୋ ଵୈ ଯସ୍ଯାନ୍ନମଶ୍ନାତି ସ ଭୁଂକ୍ତେ ତସ୍ଯ କିଲ୍ବିଷମ୍
ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପ ଭାଗୀ ହୁଏ।
ପରସ୍ଯ ସ୍ତଵନାଦ୍ଯାନାଦେକପାତ୍ରସ୍ଥଭୋଜନାତ୍
ଅନ୍ୟର ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଖାଇଲେ,
ପୁରୁଷୋ ହରତେ ସର୍ଵଂ ଭାର୍ଯାଯା ଔରସସ୍ଯ ଚ
ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ନେଇଥାଏ।
ଭର୍ତୁରାଜ୍ଞାକରୀ ନାରୀ ଭର୍ତୁରର୍ଦ୍ଧଂ ଵୃଷଂ ହରେତ୍
ଯିଏ ନାରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଚାଲେ, ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପୁଣ୍ୟର ଅର୍ଧାଂଶ ମିଳେ।
ଵର୍ଷାଽଶନଂ ତୁ ଯୋ ଦତ୍ତେ ତଦର୍ଦ୍ଧାଘସ୍ଯ ଭାଗଯମ୍
ଯିଏ ବର୍ଷାକାଳରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ସେ ଅର୍ଧ ପାପର ଭାଗୀ ହୁଏ।
ପୁରୋହିତସ୍ଯ ଷଷ୍ଠାଂଶଂ ପାପଂ ଵା ପୁଣ୍ଯମେଵ ଵା
ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଛଅ ଅଂଶ ପାପ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଉଦ୍ଯୋଗୀ ଚାନୁମନ୍ତା ଚ ଯଶ୍ଚୋପକରଣପ୍ରଦଃ
ଯିଏ କାମ କରେ, ଯିଏ ସହମତି ଦେଇଥାଏ, ଓ ଯିଏ ସାଧନ ଦେଉଛି,
ଯଦ୍ଧସ୍ତାତ୍କାର୍ଯତେ କର୍ମ ନାନ୍ନମସ୍ମୈ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ହାତରେ କାମ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ,
ଵ୍ଯଵହାରାତ୍ତଥା ପ୍ରୀତ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ସଂଭାଷଣାଦିଭିଃ
ବ୍ୟବହାର, ସ୍ନେହ, ଏବଂ ସବୁବେଳେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟ କାରଣରେ,