ଦଦର୍ଶ କୌତୁକାଵିଷ୍ଟସ୍ତତ୍ରତତ୍ର ଧନେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ସୁକତାରେ ଏଠା ସେଠା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ତଥା ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମଶ୍ରାଵାଦି ସୋଽଲଭତ୍ 2.4.29.
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଶୁଣିଲେ।
ତାଵତ୍କୃଷ୍ଣାଽହିନା ଦଷ୍ଟୋ ଵିହ୍ଵଲଃ ସ ପପାତ ହ
ଏହି ସମୟରେ ଏକ କଳା ସାପ ଦ୍ୱାରା ଦଂଶିତ ହୋଇ ସେ ବେହୋଶ ହେଲେ ଏବଂ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଯମାଜ୍ଞଯା କୁଂଭିପାକେ ଚିକ୍ଷିପୁସ୍ତଂ ଧନେଶ୍ଵରମ୍
ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେଇ ଧନୀକୁ କୁଁଭୀପାକ ନରକକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କୁଂଭୀପାକୋ ଯଥା ଵହ୍ନିଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦକ୍ଷେପଣାତ୍ପୁରା
କୁଁଭୀପାକ ନରକ ଅଗ୍ନି ପରି ତୀବ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଯେପରି ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲା।
ତାଵଦଭ୍ଯାଗତସ୍ତତ୍ର ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ସତ୍ଵରମ୍ ନାରଦ ଉଵାଚ ନୈଵାଽଯଂ ନିରଯାନ୍ଭୋକ୍ତୁମର୍ହୋ ହ୍ଯରୁଣନଂଦନ
ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ଏଠାକୁ ଆସି ତୁରନ୍ତ କହିଲେ: 'ହେ ଅରୁଣନନ୍ଦନ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।'
ଯସ୍ମାଦଂତେଽସ୍ଯ ସଂଜାତଂ କର୍ମ ଯନ୍ନିରଯାପହମ୍
ଯେହেতୁ ଜୀବନର ଶେଷରେ ସେଠାରେ ଏମିତି କର୍ମ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯାହା ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଦୂର କରେ।
ତତଃ ଷଡଂଶମାପ୍ନୋତି ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ନିଯତଂ ନରଃ
ତେଣୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଛଅଂଶ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକେ ପାଇଥାଏ।
କାର୍ତିକଵ୍ରତିଭିର୍ମାସଂ ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯାଂଶଭାଗଯମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ଏକ ମାସ ଧରି କରୁଥିବାମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦକାମପୁଣ୍ଯୋ ହି ଯକ୍ଷଯୋନିସ୍ଥିତୋ ହ୍ଯଯମ୍
ତେଣୁ ଏହିଜଣ ଯକ୍ଷ ଜନ୍ମରେ ଥିବା ସତ୍ତା, ପୁଣ୍ୟ ଓ ଆଶା ବିନା ଅଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଗତଵତି ନାରଦେ ସ ସୌରିସ୍ତଦ୍ଵାକ୍ଯଶ୍ରଵଣଵିବୁଦ୍ଧତତ୍ସୁକର୍ମା
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏଭଳି କହି ନାରଦ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସୌରି ସେ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ନିଜର ଭଲ କର୍ମକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ତତୋ ଧନେଶ୍ଵରଂ ନୀତ୍ଵା ନିରଯାନ୍ପ୍ରେତପୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 2.4.29.
ତାପରେ, ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନରକରୁ ନେଇ, ପିତୃଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏଷୁ ପାପକରା ନିତ୍ଯଂ ପଚ୍ଯଂତେ ଯମକିଂକରୈଃ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଯମର ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ରଣ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ଅକାମାତ୍ପାତକଂ ଶୁଷ୍କଂ କାମାଦାର୍ଦ୍ରମୁଦାହୃତମ୍
ଇଚ୍ଛା ବିନା କରାଯାଇଥିବା ପାପକୁ 'ଶୁଷ୍କ', ଇଚ୍ଛା ସହିତ କରାଯାଇଥିବାକୁ 'ତରଳ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁରାଶୀତିସଂଖ୍ଯାକୈଃ ପୃଥଗ୍ଭେଦୈରଵସ୍ଥିତାନ୍
ଏମାନେ ଚଉରାଶି ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ଜାତିଭ୍ରଂଶକରଂ ତଦ୍ଵଦୁପପାତକସଂଜ୍ଞକମ୍
ଏଭଳି, ଯାହା ଜାତି ଖୋଇବାର କାରଣ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଉପପାପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏଭିଃ ସପ୍ତସୁ ପଚ୍ଯଂତେ ନିରଯେଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହି ସାତଟି ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ନରକରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାଙ୍କର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ରଣ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯୋପଚଯାଦେତେ ନିର୍ହୃତା ନିରଯାଃ ଖଲୁ
ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ନରକଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବାଯାଏ।
ଧନେଶ୍ଵରଂ ଯକ୍ଷଲୋକଂ ଯକ୍ଷଶ୍ଚାଽଭୂତ୍ସ ତତ୍ର ହି
ଧନେଶ୍ୱର ଯକ୍ଷଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯକ୍ଷ ହେଲେ।
ସାଯଂସଂଧ୍ଯାଵିଧିଂ କର୍ତୁଂ ଜଗାମ ଜନନୀଗୃହମ୍
ସେ ସାଂଧ୍ୟା ବିଧି କରିବାକୁ ମାଆଁଙ୍କର ଘରକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଯାଂତ୍ଯନେକାଽର୍ଜିତପାତକାନି ଵ୍ରତସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶଯତୋଽପି ମୁକ୍ତିମ୍
ଅନେକ ପାପ କରିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵସ୍ଯ କର୍ତୁମସାମର୍ଥ୍ଯଂ କଥମେତତ୍କୃତଂ ଭଵେତ୍
ନିଜେ କରିପାରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ?
ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଲେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇପାରେ।
ଶିଷ୍ଯାଦ୍ଵା ଭୃତ୍ଯଵର୍ଗାଦ୍ଵା ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ଯୋ ଵାଽଽପ୍ତାଚ୍ଚ କାରଯେତ୍
କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ, ଚାକର, ଜଣେ ମହିଳା କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କରାଯାଇପାରେ।
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୁକଂ ମମ ଵର୍ତତେ
ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଯାଇଛି।
ଯେନୋପାଯେନ ତଦ୍ଵଚ୍ମି ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଦ୍ଵିଜ
କେମିତି ଉପାୟରେ ଏହି କଥା ହୁଏ, ମୁଁ କହିବି; ତୁମେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣ, ଦ୍ୱିଜ।
ସୁକୃତଂ ଵା ଦୁଷ୍କୃତଂ ଵା କୃତମେକେନ ଯତ୍କୃତେ
ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ଯେଉଁ କାମ ଜଣେ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରେ,
ଦ୍ଵାପରେ ଵଂଶମଧ୍ଯେ ତୁ କଲୌ କର୍ତୈଵ କେଵଲମ୍
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଏହା କୁଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ; କଳିଯୁଗରେ କେବଳ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ଲାଗେ।
ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଚ୍ଚ ତାରୁଣ୍ଯେ ବାଲ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଯୁବାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଶିଶୁବୟସରେ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ସେଉଁଠାରେ ମିଳେ।
ଷଣ୍ମାସଂ ପାପିସଂଗେନ ନରଃ ପାପୀ ପ୍ରଜାଯତେ
ଛଅ ମାସ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିଲେ, ମଣିଷ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।