ଅଥ ସା ତଦ୍ଵିମାନାଽଗ୍ର୍ଯଂ ଦ୍ଵାଃସ୍ଥାଭ୍ଯାମଵରୋପିତା
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ରଥରୁ ତାକୁ ତଳେ ନମାଇଦେଲେ।
ତଦ୍ଵିମାନଂ ତଦାଽପଶ୍ଯଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତଃ ସଵିସ୍ମଯଃ 2.4.25.
ସେ ସମୟରେ ଧର୍ମଦତ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୁଣ୍ଯଶୀଲସୁଶୀଲୌ ଚ ତମୁତ୍ଥାପ୍ଯାଽଽନତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ସୁଶୀଳ ସେ ଦୁଇଜଣ ତାହାକୁ, ନମ୍ର ଥିବା ଦ୍ୱିଜକୁ, ଉଠାଇଲେ।
ଦୀନାଽନୁକମ୍ପୀ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ—
ଆ ବାଲତ୍ଵାଚ୍ଛୁଭଂ ତ୍ଵେତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ତିକଵ୍ରତମ୍
ତୁମେ ଛୁଆବେଳୁଠାରୁ ଏହି ଶୁଭ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛ।
ଜନ୍ମାଂତରଶତୋଦ୍ଭୂତଂ ପାପଂ ତଦ୍ଵିଲଯଂ ଗତମ୍
ଶତଶତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ସଂଚିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ହରିଜାଗରଣାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିମାନମିଦମାସ୍ଥିତା
ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ତୁମେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥ ପାଇଛ।
ଦୀପଦାନଭଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈସ୍ତେଜଃସାରୂପ୍ଯମାସ୍ଥିତା ଵିଷ୍ଣୁସାନ୍ନିଧ୍ଯଗା ଜାତା ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତୈଃ କୃପାନିଧେ
ଦୀପ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ନେକ କାମରେ ତୁମେ ଆଲୋକ ସଦୃଶ ତେଜ ରୂପ ପାଇଛ; ହେ କୃପାସାଗର, ତୁମର ଦାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।
ତ୍ଵମପ୍ଯସ୍ଯ ଭଵସ୍ଯାଂତେ ଭାର୍ଯାଭ୍ଯାଂ ସହ ଯାସ୍ଯସି
ଏହି ଜନ୍ମର ଶେଷରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯିବ।
ତେ ଧନ୍ଯାଃ କୃତକୃତ୍ଯାସ୍ତେ ତେଷାଂ ଚ ସଫଲୋ ଭଵଃ
ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜୀବନ ଫଳଦାୟକ ହୋଇଛି।
ସମ୍ଯଗାରାଧିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ କିଂ ନ ଯଚ୍ଛତି ଦେହିନାମ୍
ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କୁ କ'ଣ ଦେଇନଥାନ୍ତି?
ଯନ୍ନାମସ୍ମରଣାଦେଵ ଦେହିନୋ ଯାଂତି ସଦ୍ଗତିମ୍ ।। 2.4.25.
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମାତ୍ର, ଦେହଧାରୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାହଗ୍ରସ୍ତୋ ହି ନାଗେଂଦ୍ରୋ ଯନ୍ନାମସ୍ମରଣାତ୍ପୁରା
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ଗତକାଳରେ ମକର ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ନାଗରାଜ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ଯତସ୍ତ୍ଵଯାଽର୍ଚିତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯସି
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିଥିବାରୁ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିବ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେଜାତେ ଯଦା ଯାସ୍ଯସି ଭୂତଲମ୍
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେବ, ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଯିବ।
ନାମ୍ନା ଦଶରଥସ୍ତତ୍ର ଭାର୍ଯାଦ୍ଵଯଯୁତଃ ପୁନଃ
ସେଠି ତୁମେ ଦଶରଥ ନାମରେ ଜଣାଯିବ, ପୁଣି ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବ।
ତତ୍ରାଽପି ତଵ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯାସ୍ଯତି ଭୂତଲେ
ସେଠି ମଧ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆସିବେ।
ତଵ ଜନ୍ମଵ୍ରତାଦସ୍ମାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁସଂତୁଷ୍ଟିକାରକାତ୍
ତୁମର ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ବ୍ରତ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ,
ଧନ୍ଯୋଽସି ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯ ଯତସ୍ତ୍ଵଯୈତଦ୍ଵ୍ରତଂ କୃତଂ ତୁଷ୍ଟିକରଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୋଃ
ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, କାରଣ ତୁମେ ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରତ କରିଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଧର୍ମଦତ୍ତ ଉଵାଚ ଆରାଧଯଂତି ସର୍ଵେଽପି ଵିଷ୍ଣୁଂ ଭକ୍ତାଽର୍ତିନାଶନମ୍
ଧର୍ମଦତ୍ତ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଯିଏ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରୀତିକରଂ ତେଷାଂ କିଂଚିତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯକାରକମ୍
ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସାନିଧ୍ୟ ଆଣେ—
ସେତିହାସକଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ କଥ୍ଯମାନାଂ ପୁରାଭଵାମ୍
—ସେହି ପବିତ୍ର ପୁରାତନ କଥା ଶୁଣିବା, ଯାହା ମୁଁ ଏବେ କହିବି।
କାଂଚିପୁର୍ଯାଂ ପୁରା ଚୋଲଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ନୃପୋଽଭଵତ୍
ପୂର୍ବେ କାଞ୍ଚୀପୁରରେ ଚୋଳ ବଂଶର ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଥିଲେ।
ଯସ୍ମିଞ୍ଛାସତି ଭୂଚକ୍ରଂ ଦରିଦ୍ରୋ ଵାଽପି ଦୁଃଖିତଃ
ତାଙ୍କର ଶାସନକାଳରେ ପୃଥିବୀରେ କେହି ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାପ୍ଯୁନ୍ନତଯଜ୍ଞସ୍ଯ ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଯାସ୍ତଟାଵୁଭୌ
ତାଙ୍କର ମହାଯଜ୍ଞ ଦୁଇଟି ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ ନଦୀର କୂଳରେ ହୋଇଥିଲା।
ତତ୍ର ଶ୍ରୀରମଣଂ ଦେଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନୃପଃ
ସେଠାରେ ରାଜା ବିଧିମତେ ଶ୍ରୀରମଣ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମାଵୁପଵିଷ୍ଟଃ ସ ତତ୍ର ଵୈ 2.4.26.
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେଠାରେ ବସିଲେ।
ଦେଵାର୍ଚନାର୍ଥଂ ପାଣୌ ତୁ ତୁଲସ୍ଯୁଦକଧାରିଣମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ସହିତ ପାଣି ଧରିଥିଲେ।
ସ ତତ୍ରାଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵିପ୍ରର୍ଷିର୍ଦେଵଦେଵମପୂଜଯତ୍
ସେଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ଆସି, ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।