ତତ୍କୃତ୍ଯଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର କଥଂ ମୁକ୍ତିମିଯାମ୍ଯହମ୍
ଏହିପରି ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ; କିପରି ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଇପାରିବି?
ଇତ୍ଥଂ ଵିଚିଂତ୍ଯ କଲହାଵଚନଂ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯସ୍ତତ୍କର୍ମପାକଭଯଵିସ୍ମଯଦୁଃଖଯୁକ୍ତଃ
ଏପରି ଭାବି, ସେ ଝଗଡ଼ାଳୁ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ମନେକରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମର ଫଳ ଭୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ପ୍ରେତଦେହସ୍ଥିତାଯାସ୍ତେ ତେଷୁ ନୈଵାଽଧିକାରିତା
ଏହି ପ୍ରେତ ଦେହରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେଠାରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ନଥିଲା।
ତ୍ଵଦ୍ଗ୍ଲାନିଦର୍ଶନାଦସ୍ମାତ୍ଖିନ୍ନଂ ଚ ମମ ମାନସମ୍
ତୁମର ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୋର ମନ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ତସ୍ମାଦାଜନ୍ମଚରିତଂ ଯନ୍ମଯା କାର୍ତିକଵ୍ରତମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ଜନ୍ମଠାରୁ ଯେ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛି—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମଦତ୍ତୋଽସୌ ଯାଵତ୍ତାମଭ୍ଯଷେଚଯତ୍
ଏପରି କହି, ଧର୍ମଦତ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଟିଲେ।
ତାଵତ୍ପ୍ରେତତ୍ଵନିର୍ମୁକ୍ତା ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଶିଖୋପମା
ସେହି କ୍ଷଣରେ ସେ ପ୍ରେତ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ତତଃ ସା ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରଣନାମାଥ ତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍
ତାପରେ ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
କଲହୋଵାଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିମୁକ୍ତା ନିରଯାଦହମ୍
କଳହା କହିଲେ: 'ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।'
ଵିମାନଂ ଭାସ୍ଵରଂ ଯୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁରୂପଧରୈର୍ଗଣୈଃ
ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକାରରେ ଥିବା ସେବକମାନେ ସହିତ ସଜିତ ଥିଲା।
ଅଥ ସା ତଦ୍ଵିମାନାଽଗ୍ର୍ଯଂ ଦ୍ଵାଃସ୍ଥାଭ୍ଯାମଵରୋପିତା
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ରଥରୁ ତାକୁ ତଳେ ନମାଇଦେଲେ।
ତଦ୍ଵିମାନଂ ତଦାଽପଶ୍ଯଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତଃ ସଵିସ୍ମଯଃ 2.4.25.
ସେ ସମୟରେ ଧର୍ମଦତ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୁଣ୍ଯଶୀଲସୁଶୀଲୌ ଚ ତମୁତ୍ଥାପ୍ଯାଽଽନତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ସୁଶୀଳ ସେ ଦୁଇଜଣ ତାହାକୁ, ନମ୍ର ଥିବା ଦ୍ୱିଜକୁ, ଉଠାଇଲେ।
ଦୀନାଽନୁକମ୍ପୀ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ—
ଆ ବାଲତ୍ଵାଚ୍ଛୁଭଂ ତ୍ଵେତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ତିକଵ୍ରତମ୍
ତୁମେ ଛୁଆବେଳୁଠାରୁ ଏହି ଶୁଭ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛ।
ଜନ୍ମାଂତରଶତୋଦ୍ଭୂତଂ ପାପଂ ତଦ୍ଵିଲଯଂ ଗତମ୍
ଶତଶତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ସଂଚିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ହରିଜାଗରଣାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିମାନମିଦମାସ୍ଥିତା
ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ତୁମେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥ ପାଇଛ।
ଦୀପଦାନଭଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈସ୍ତେଜଃସାରୂପ୍ଯମାସ୍ଥିତା ଵିଷ୍ଣୁସାନ୍ନିଧ୍ଯଗା ଜାତା ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତୈଃ କୃପାନିଧେ
ଦୀପ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ନେକ କାମରେ ତୁମେ ଆଲୋକ ସଦୃଶ ତେଜ ରୂପ ପାଇଛ; ହେ କୃପାସାଗର, ତୁମର ଦାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।
ତ୍ଵମପ୍ଯସ୍ଯ ଭଵସ୍ଯାଂତେ ଭାର୍ଯାଭ୍ଯାଂ ସହ ଯାସ୍ଯସି
ଏହି ଜନ୍ମର ଶେଷରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯିବ।
ତେ ଧନ୍ଯାଃ କୃତକୃତ୍ଯାସ୍ତେ ତେଷାଂ ଚ ସଫଲୋ ଭଵଃ
ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜୀବନ ଫଳଦାୟକ ହୋଇଛି।
ସମ୍ଯଗାରାଧିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ କିଂ ନ ଯଚ୍ଛତି ଦେହିନାମ୍
ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କୁ କ'ଣ ଦେଇନଥାନ୍ତି?
ଯନ୍ନାମସ୍ମରଣାଦେଵ ଦେହିନୋ ଯାଂତି ସଦ୍ଗତିମ୍ ।। 2.4.25.
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମାତ୍ର, ଦେହଧାରୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାହଗ୍ରସ୍ତୋ ହି ନାଗେଂଦ୍ରୋ ଯନ୍ନାମସ୍ମରଣାତ୍ପୁରା
ଯାହାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ଗତକାଳରେ ମକର ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିବା ନାଗରାଜ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ଯତସ୍ତ୍ଵଯାଽର୍ଚିତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯସି
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିଥିବାରୁ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିବ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେଜାତେ ଯଦା ଯାସ୍ଯସି ଭୂତଲମ୍
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେବ, ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଯିବ।
ନାମ୍ନା ଦଶରଥସ୍ତତ୍ର ଭାର୍ଯାଦ୍ଵଯଯୁତଃ ପୁନଃ
ସେଠି ତୁମେ ଦଶରଥ ନାମରେ ଜଣାଯିବ, ପୁଣି ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବ।
ତତ୍ରାଽପି ତଵ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯାସ୍ଯତି ଭୂତଲେ
ସେଠି ମଧ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆସିବେ।
ତଵ ଜନ୍ମଵ୍ରତାଦସ୍ମାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁସଂତୁଷ୍ଟିକାରକାତ୍
ତୁମର ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ବ୍ରତ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ,
ଧନ୍ଯୋଽସି ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯ ଯତସ୍ତ୍ଵଯୈତଦ୍ଵ୍ରତଂ କୃତଂ ତୁଷ୍ଟିକରଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୋଃ
ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, କାରଣ ତୁମେ ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରତ କରିଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।