କଲହୋଵାଚ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତସ୍ତଦା ଵାକ୍ଯଂ ଭର୍ତ୍ସଯନ୍ମାମୁଵାଚ ସଃ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଉଵାଚ ଅନଯା ତୁ କୃତଂ କର୍ମ ଶୁଭଂ କିଂଚିନ୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ
କଳହା କହିଲେ: ତେବେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ମୋତେ ଡାଟି କହିଲେ— ଏହି ଜଣେ କୌଣସି ଭଲ କାମ କରିନାହାନ୍ତି।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଭୁଂଜମାନେଯଂ ନ ଭର୍ତରି ତଦର୍ପିତମ୍
ସେ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଘରୋଇ ପାଇଁ ତାହା ଅର୍ପଣ କରିନଥିଲେ।
ଭର୍ତୁର୍ଦ୍ଵେଷାତ୍ତଦାପ୍ଯେଷା ନିତ୍ଯଂ କଲହକାରିଣୀ
ସେ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ପତି ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଥିବାରୁ ସବୁବେଳେ ଝଗଡ଼ା କରୁଥିଲେ।
ପାକଭାଂଡେ ସଦା ଭୁଂକ୍ତେ ଭୁଂକ୍ତେ ଚୈକା ଯତସ୍ତତଃ 2.4.24.
ସେ ସଦା ପାକାଘରର ପାତ୍ରରୁ ଖାଉଥିଲେ ଏବଂ ଏକା ଏକା ଖାଉଥିଲେ।
ଭର୍ତାରମପି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ହ୍ଯାତ୍ମଘାତଃ କୃତୋଽନଯା
ସେ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲା।
ଅତଶ୍ଚୈଷା ମରୁଦ୍ଦେଶଂ ପ୍ରାପିତଵ୍ଯା ଭଟୈରିଯମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ଏହାକୁ ପାଳାମାନେ ବାୟୁ ଦେଶକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଯୋନିତ୍ରଯଂ ଚୈଷା ଭୁନକ୍ତ୍ଵଶୁଭକାରିଣୀ
ଏହା ପରେ, ଏହି ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଜଣେ ଉପରେ ତିନିଟି ଜନ୍ମ ଭୋଗିବେ।
କ୍ଷୁତୃଡ୍ଭ୍ଯାଂ ପୀଡିତାଽଽଵିଶ୍ଯ ଶରୀରଂ ଵଣିଜସ୍ଯ ଚ
ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।
ତତ୍ତୀରଂ ସଂଶ୍ରିତା ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ତସ୍ଯ ଶରୀରତଃ
ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ତୀରରେ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଶରୀରରେ ରହିବେ।
ତତଃ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ହି ତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ତାପରେ ଭୋକ ଓ ତିଆରିରେ ତୁମକୁ ଦେଖିଲି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
ତତ୍କୃତ୍ଯଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର କଥଂ ମୁକ୍ତିମିଯାମ୍ଯହମ୍
ଏହିପରି ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ; କିପରି ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଇପାରିବି?
ଇତ୍ଥଂ ଵିଚିଂତ୍ଯ କଲହାଵଚନଂ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯସ୍ତତ୍କର୍ମପାକଭଯଵିସ୍ମଯଦୁଃଖଯୁକ୍ତଃ
ଏପରି ଭାବି, ସେ ଝଗଡ଼ାଳୁ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ମନେକରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମର ଫଳ ଭୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ପ୍ରେତଦେହସ୍ଥିତାଯାସ୍ତେ ତେଷୁ ନୈଵାଽଧିକାରିତା
ଏହି ପ୍ରେତ ଦେହରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେଠାରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ନଥିଲା।
ତ୍ଵଦ୍ଗ୍ଲାନିଦର୍ଶନାଦସ୍ମାତ୍ଖିନ୍ନଂ ଚ ମମ ମାନସମ୍
ତୁମର ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୋର ମନ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ତସ୍ମାଦାଜନ୍ମଚରିତଂ ଯନ୍ମଯା କାର୍ତିକଵ୍ରତମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ଜନ୍ମଠାରୁ ଯେ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛି—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମଦତ୍ତୋଽସୌ ଯାଵତ୍ତାମଭ୍ଯଷେଚଯତ୍
ଏପରି କହି, ଧର୍ମଦତ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଟିଲେ।
ତାଵତ୍ପ୍ରେତତ୍ଵନିର୍ମୁକ୍ତା ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଶିଖୋପମା
ସେହି କ୍ଷଣରେ ସେ ପ୍ରେତ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ତତଃ ସା ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରଣନାମାଥ ତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍
ତାପରେ ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
କଲହୋଵାଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିମୁକ୍ତା ନିରଯାଦହମ୍
କଳହା କହିଲେ: 'ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।'
ଵିମାନଂ ଭାସ୍ଵରଂ ଯୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁରୂପଧରୈର୍ଗଣୈଃ
ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକାରରେ ଥିବା ସେବକମାନେ ସହିତ ସଜିତ ଥିଲା।
ଅଥ ସା ତଦ୍ଵିମାନାଽଗ୍ର୍ଯଂ ଦ୍ଵାଃସ୍ଥାଭ୍ଯାମଵରୋପିତା
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ରଥରୁ ତାକୁ ତଳେ ନମାଇଦେଲେ।
ତଦ୍ଵିମାନଂ ତଦାଽପଶ୍ଯଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତଃ ସଵିସ୍ମଯଃ 2.4.25.
ସେ ସମୟରେ ଧର୍ମଦତ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୁଣ୍ଯଶୀଲସୁଶୀଲୌ ଚ ତମୁତ୍ଥାପ୍ଯାଽଽନତଂ ଦ୍ଵିଜମ୍
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ସୁଶୀଳ ସେ ଦୁଇଜଣ ତାହାକୁ, ନମ୍ର ଥିବା ଦ୍ୱିଜକୁ, ଉଠାଇଲେ।
ଦୀନାଽନୁକମ୍ପୀ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତପରାଯଣଃ
ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ—
ଆ ବାଲତ୍ଵାଚ୍ଛୁଭଂ ତ୍ଵେତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ତିକଵ୍ରତମ୍
ତୁମେ ଛୁଆବେଳୁଠାରୁ ଏହି ଶୁଭ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଛ।
ଜନ୍ମାଂତରଶତୋଦ୍ଭୂତଂ ପାପଂ ତଦ୍ଵିଲଯଂ ଗତମ୍
ଶତଶତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ସଂଚିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ହରିଜାଗରଣାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିମାନମିଦମାସ୍ଥିତା
ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ତୁମେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥ ପାଇଛ।
ଦୀପଦାନଭଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈସ୍ତେଜଃସାରୂପ୍ଯମାସ୍ଥିତା ଵିଷ୍ଣୁସାନ୍ନିଧ୍ଯଗା ଜାତା ତ୍ଵଯା ଦତ୍ତୈଃ କୃପାନିଧେ
ଦୀପ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ନେକ କାମରେ ତୁମେ ଆଲୋକ ସଦୃଶ ତେଜ ରୂପ ପାଇଛ; ହେ କୃପାସାଗର, ତୁମର ଦାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।
ତ୍ଵମପ୍ଯସ୍ଯ ଭଵସ୍ଯାଂତେ ଭାର୍ଯାଭ୍ଯାଂ ସହ ଯାସ୍ଯସି
ଏହି ଜନ୍ମର ଶେଷରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯିବ।
ତେ ଧନ୍ଯାଃ କୃତକୃତ୍ଯାସ୍ତେ ତେଷାଂ ଚ ସଫଲୋ ଭଵଃ
ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜୀବନ ଫଳଦାୟକ ହୋଇଛି।