ସୁଵର୍ଣମଣିମୁକ୍ତୌଘୈରର୍ଚନସ୍ଯାପ୍ନୁଯାତ୍ଫଲମ୍ ।। 2.4.23.
ସେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଭରି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିବା ଫଳ ପାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ଧାତ୍ରୀଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତ୍ଯର୍କେ ତୁଲାସ୍ଥିତେ
ସେମାନେ ସଦା ଧାତ୍ରୀ ଗଛକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଳାରାଶିରେ ଥିଲେ।
ଲୁନାତି ସ ନରୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିରଯାନତିଗର୍ହିତାନ୍ ନ ସମର୍ଥୋ ଭଵେଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ଯଥା ଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଯଦି କେହି ଏହି ଗଛ କାଟେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ, ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ହୁଏ; ଦେବତା ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଭଳି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଧାତ୍ରୀତୁଲସ୍ଯୁଦ୍ଭଵକାରଣଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଯଃ ଶ୍ରାଵଯତେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଧାତ୍ରୀ ଓ ତୁଳସୀର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦିଏ,
ତତ୍ପୁନର୍ବ୍ରୂହି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କେନ ଚୀର୍ଣମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ମହତ୍ତ୍ୱ କଣ, ମୋତେ ପୁଣିଥରେ କହ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଧର୍ମଵିତ୍କଶ୍ଚିଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଧର୍ମଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତକରଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାରତଃ ସଦା
ସେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିୟମ ଭଲଭାବେ ପାଳନ କରୁଥାନ୍ତି।
ରାତ୍ର୍ଯାଂ ତୁର୍ଯାଵଶେଷାଯାଂ ଜଗାମ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ରାତିର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ତେନ ଦୃଷ୍ଟା ସମାଯାତା ରାକ୍ଷସୀ ଭୀମଦର୍ଶନା
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସୀକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପୂଜୋପକରଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପଯୋଭିଶ୍ଚାହନଦ୍ଭଯାତ୍ ତେନ ଵୈ ହତମାତ୍ରେ ତୁ ପାପଂ ତସ୍ଯା ହ୍ଯଗାଲ୍ଲଯମ୍
ଭୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାହା ସହିତ ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ସମୟରେ ତାହାର ପାପ ଚାଲିଗଲା।
ଅଥ ସଂସ୍ମୃତ୍ଯ ସା ପୂର୍ଵଜନ୍ମକର୍ମଵିପାକଜାମ୍
ତାପରେ ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମର ଫଳକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ତତ୍କଥଂ ନୁ ପୁନର୍ଵିପ୍ର ପ୍ରଯାସ୍ଯାମ୍ଯୁତ୍ତମାଂ ଗତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ମୁଁ କିପରି ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି?
ଅତୀଵ ଵିସ୍ମିତୋ ଵିପ୍ରସ୍ତଦା ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହା ଶୁଣି ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ—
ଧର୍ମଦତ୍ତ ଉଵାଚ କେନ କର୍ମଵିପାକେନ ତ୍ଵଂ ଦଶାମୀଦୃଶୀଂ ଗତା 2.4.24.
ଧର୍ମଦତ୍ତ କହିଲେ: କେଉଁ କର୍ମର ଫଳରେ ତୁମେ ଏପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ?
ତସ୍ଯାହଂ ଗୃହିଣୀ ପୂର୍ଵଂ କଲହାଖ୍ଯାଽତିନିଷ୍ଠୁରା
ସେ କହିଲେ: ପୂର୍ବେ ମୁଁ କଳହା ନାମକ ଗୃହଣୀ ଥିଲି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଓ ରୁଢ଼।
ନ କଦାଚିନ୍ମଯା ଭର୍ତୁର୍ଵଚସାଽପି ଶୁଭଂ କୃତମ୍
ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଘରୋଇକୁ କଥାରେ ବା କାମରେ କୌଣସି ଭଲ କାମ କରିନଥିଲି।
କଲହପ୍ରିଯଯା ନିତ୍ଯଂ ମଯୋଦ୍ଵିଗ୍ନମନା ଯଦା
ମୁଁ ସବୁବେଳେ କଳହ ପ୍ରିୟ ଥିଲି ଏବଂ ସେଠାରୁ ମୋ ଘରୋଇର ମନ ସଦା ଅଶାନ୍ତ କରୁଥିଲି।
ତତୋ ଗରଂ ସମାଦାଯ ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ମଯା ଦ୍ଵିଜ
ତାପରେ ମୁଁ ବିଷ ଖାଇ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯମଶ୍ଚ ମାଂ ତଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତମପୃଚ୍ଛତ
ସେତେବେଳେ ଯମ ମୋତେ ଦେଖି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଵେଷା ଚ ତତ୍କର୍ମ ଶୁଭଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଶୁଭମ୍
ଯେଉଁ କର୍ମ ମୁଁ କରିଛି, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ତାହାର ଫଳ ମୋତେ ଦିଅ।
କଲହୋଵାଚ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତସ୍ତଦା ଵାକ୍ଯଂ ଭର୍ତ୍ସଯନ୍ମାମୁଵାଚ ସଃ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଉଵାଚ ଅନଯା ତୁ କୃତଂ କର୍ମ ଶୁଭଂ କିଂଚିନ୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ
କଳହା କହିଲେ: ତେବେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ମୋତେ ଡାଟି କହିଲେ— ଏହି ଜଣେ କୌଣସି ଭଲ କାମ କରିନାହାନ୍ତି।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଭୁଂଜମାନେଯଂ ନ ଭର୍ତରି ତଦର୍ପିତମ୍
ସେ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଘରୋଇ ପାଇଁ ତାହା ଅର୍ପଣ କରିନଥିଲେ।
ଭର୍ତୁର୍ଦ୍ଵେଷାତ୍ତଦାପ୍ଯେଷା ନିତ୍ଯଂ କଲହକାରିଣୀ
ସେ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ପତି ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଥିବାରୁ ସବୁବେଳେ ଝଗଡ଼ା କରୁଥିଲେ।
ପାକଭାଂଡେ ସଦା ଭୁଂକ୍ତେ ଭୁଂକ୍ତେ ଚୈକା ଯତସ୍ତତଃ 2.4.24.
ସେ ସଦା ପାକାଘରର ପାତ୍ରରୁ ଖାଉଥିଲେ ଏବଂ ଏକା ଏକା ଖାଉଥିଲେ।
ଭର୍ତାରମପି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ହ୍ଯାତ୍ମଘାତଃ କୃତୋଽନଯା
ସେ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲା।
ଅତଶ୍ଚୈଷା ମରୁଦ୍ଦେଶଂ ପ୍ରାପିତଵ୍ଯା ଭଟୈରିଯମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ଏହାକୁ ପାଳାମାନେ ବାୟୁ ଦେଶକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଯୋନିତ୍ରଯଂ ଚୈଷା ଭୁନକ୍ତ୍ଵଶୁଭକାରିଣୀ
ଏହା ପରେ, ଏହି ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଜଣେ ଉପରେ ତିନିଟି ଜନ୍ମ ଭୋଗିବେ।
କ୍ଷୁତୃଡ୍ଭ୍ଯାଂ ପୀଡିତାଽଽଵିଶ୍ଯ ଶରୀରଂ ଵଣିଜସ୍ଯ ଚ
ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।
ତତ୍ତୀରଂ ସଂଶ୍ରିତା ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ତସ୍ଯ ଶରୀରତଃ
ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ତୀରରେ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କ ଶରୀରରେ ରହିବେ।
ତତଃ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ହି ତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ତାପରେ ଭୋକ ଓ ତିଆରିରେ ତୁମକୁ ଦେଖିଲି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।