ସର୍ଵପାପହରଂ ନିତ୍ଯଂ କାମଦଂ ତୁଲସୀଵନମ୍ 2.4.23.
ସେ ତୁଳସୀ ଉଦ୍ୟାନ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଦର୍ଶନଂ ନର୍ମଦାଯାସ୍ତୁ ଗଂଗାସ୍ନାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ନର୍ମଦା ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା,
ରୋପଣାତ୍ପାଲନାତ୍ସେକାଦ୍ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାନ୍ନୃଣାମ୍
ତୁଳସୀକୁ ରୋପିବା, ଦେଖିବା, ଜଳ ଦେଇ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା, ଛୁଇଁବା ଏସବୁ କାମ କରିଲେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଭିର୍ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଧରିହରାଽର୍ଚନମ୍
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା ହରି ଓ ହରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ପୁଷ୍କରାଦ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ପୁଷ୍କର ଭଳି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀମାନେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୁଂଚତି
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଲଗାଇ ଏହି ଦେହ ଛାଡ଼ିଯାଏ,
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ତଦ୍ଦେହଂ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ପାପଂ କ୍ରିଯମାଣମପୀହ ଯତ୍
ଏହି ଦେହକୁ ପାପ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ଏଠାରେ କିଛି ପାପ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ଜଲୈଃ ସ୍ନାତି ନରସ୍ତସ୍ଯ ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ସୁଵର୍ଣମଣିମୁକ୍ତୌଘୈରର୍ଚନସ୍ଯାପ୍ନୁଯାତ୍ଫଲମ୍ ।। 2.4.23.
ସେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଭରି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିବା ଫଳ ପାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ଧାତ୍ରୀଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତ୍ଯର୍କେ ତୁଲାସ୍ଥିତେ
ସେମାନେ ସଦା ଧାତ୍ରୀ ଗଛକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଳାରାଶିରେ ଥିଲେ।
ଲୁନାତି ସ ନରୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିରଯାନତିଗର୍ହିତାନ୍ ନ ସମର୍ଥୋ ଭଵେଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ଯଥା ଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଯଦି କେହି ଏହି ଗଛ କାଟେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ, ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ହୁଏ; ଦେବତା ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଭଳି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଧାତ୍ରୀତୁଲସ୍ଯୁଦ୍ଭଵକାରଣଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଯଃ ଶ୍ରାଵଯତେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଧାତ୍ରୀ ଓ ତୁଳସୀର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦିଏ,
ତତ୍ପୁନର୍ବ୍ରୂହି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କେନ ଚୀର୍ଣମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ମହତ୍ତ୍ୱ କଣ, ମୋତେ ପୁଣିଥରେ କହ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଧର୍ମଵିତ୍କଶ୍ଚିଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଧର୍ମଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତକରଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାରତଃ ସଦା
ସେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିୟମ ଭଲଭାବେ ପାଳନ କରୁଥାନ୍ତି।
ରାତ୍ର୍ଯାଂ ତୁର୍ଯାଵଶେଷାଯାଂ ଜଗାମ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ରାତିର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ତେନ ଦୃଷ୍ଟା ସମାଯାତା ରାକ୍ଷସୀ ଭୀମଦର୍ଶନା
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସୀକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପୂଜୋପକରଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପଯୋଭିଶ୍ଚାହନଦ୍ଭଯାତ୍ ତେନ ଵୈ ହତମାତ୍ରେ ତୁ ପାପଂ ତସ୍ଯା ହ୍ଯଗାଲ୍ଲଯମ୍
ଭୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାହା ସହିତ ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ସମୟରେ ତାହାର ପାପ ଚାଲିଗଲା।
ଅଥ ସଂସ୍ମୃତ୍ଯ ସା ପୂର୍ଵଜନ୍ମକର୍ମଵିପାକଜାମ୍
ତାପରେ ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମର ଫଳକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ତତ୍କଥଂ ନୁ ପୁନର୍ଵିପ୍ର ପ୍ରଯାସ୍ଯାମ୍ଯୁତ୍ତମାଂ ଗତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ମୁଁ କିପରି ପୁଣି ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି?
ଅତୀଵ ଵିସ୍ମିତୋ ଵିପ୍ରସ୍ତଦା ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହା ଶୁଣି ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ—
ଧର୍ମଦତ୍ତ ଉଵାଚ କେନ କର୍ମଵିପାକେନ ତ୍ଵଂ ଦଶାମୀଦୃଶୀଂ ଗତା 2.4.24.
ଧର୍ମଦତ୍ତ କହିଲେ: କେଉଁ କର୍ମର ଫଳରେ ତୁମେ ଏପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ?
ତସ୍ଯାହଂ ଗୃହିଣୀ ପୂର୍ଵଂ କଲହାଖ୍ଯାଽତିନିଷ୍ଠୁରା
ସେ କହିଲେ: ପୂର୍ବେ ମୁଁ କଳହା ନାମକ ଗୃହଣୀ ଥିଲି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଓ ରୁଢ଼।
ନ କଦାଚିନ୍ମଯା ଭର୍ତୁର୍ଵଚସାଽପି ଶୁଭଂ କୃତମ୍
ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଘରୋଇକୁ କଥାରେ ବା କାମରେ କୌଣସି ଭଲ କାମ କରିନଥିଲି।
କଲହପ୍ରିଯଯା ନିତ୍ଯଂ ମଯୋଦ୍ଵିଗ୍ନମନା ଯଦା
ମୁଁ ସବୁବେଳେ କଳହ ପ୍ରିୟ ଥିଲି ଏବଂ ସେଠାରୁ ମୋ ଘରୋଇର ମନ ସଦା ଅଶାନ୍ତ କରୁଥିଲି।
ତତୋ ଗରଂ ସମାଦାଯ ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ମଯା ଦ୍ଵିଜ
ତାପରେ ମୁଁ ବିଷ ଖାଇ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯମଶ୍ଚ ମାଂ ତଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତମପୃଚ୍ଛତ
ସେତେବେଳେ ଯମ ମୋତେ ଦେଖି, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଵେଷା ଚ ତତ୍କର୍ମ ଶୁଭଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଶୁଭମ୍
ଯେଉଁ କର୍ମ ମୁଁ କରିଛି, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ତାହାର ଫଳ ମୋତେ ଦିଅ।