ନାରଦ ଉଵାଚ ତତସ୍ତୁ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘାଃ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ବୀଜାନି ଵିଚିକ୍ଷିପୁସ୍ତେ 2.4.22.
ନାରଦ କହିଲେ: 'ତାପରେ ଖୁସିରେ, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ବୀଜ ନେଇ ଛିଟିଦେଲେ।'
ଧାତ୍ରୀ ଚ ମାଲତୀ ଚୈଵ ତୁଲସୀ ଚ ନୃପୋତ୍ତମ
ଧାତ୍ରୀ, ମାଲତୀ ଓ ତୁଳସୀ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା—
ଧାତ୍ର୍ଯୁଦ୍ଭଵା ସ୍ମୃତା ଧାତ୍ରୀ ମାଭଵା ମାଲତୀ ସ୍ମୃତା
ଧାତ୍ରୀ ଧାତ୍ରୀ ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମାଲତୀ ମାଲତୀ ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରୀରୂପିଣ୍ଯୌ ଵନସ୍ପତ୍ଯୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଦା ନୃପ
ଏହି ଦୁଇଜଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ମହିଳା ରୂପୀ ଗଛ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁ ଦେଖିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଯାଚତେ ମୋହାତ୍କାମାସକ୍ତେନ ଚେତସା
ସେମାନେ ଦେଖି, ମୋହ ଓ କାମନାରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଅନୁରାଗରେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ।
ଯଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ପୁରା ବୀଜମୀର୍ଷ୍ଯଯୈଵ ସମର୍ପିତମ୍
ଏବଂ ଯେ ବୀଜ ପୂର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଈର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ଦାନ କରିଥିଲେ—
ଅତଃ ସା ବର୍ବରୀତ୍ଯାଖ୍ଯାମଵାପାଽଧ ଵିଗର୍ହିତାମ୍
ତେଣୁ ସେ ବର୍ବରୀ ନାମ ପାଇଲେ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ନିମ୍ନ ଓ ଅପମାନଜନକ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ତତୋ ଵିସ୍ମୃତଦୁଃଖୋଽସୌ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସହୈଵ ତୁ
ତାପରେ, ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ଭୁଲି, ବିଷ୍ଣୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ରହିଲେ।
କାର୍ତିକୋଦ୍ଯାପନେ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତସ୍ମାତ୍ପୂଜା ଵିଧୀଯତେ
ଏହି କାରଣରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଉତ୍ସବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ ନିୟମ ହୋଇଛି।
ତୁଲସୀକାନନଂ ରାଜନ୍ଗୃହେ ଯସ୍ଯାଽଵତିଷ୍ଠତେ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ଘରେ ତୁଳସୀ ଉଦ୍ୟାନ ରହିଛି,
ସର୍ଵପାପହରଂ ନିତ୍ଯଂ କାମଦଂ ତୁଲସୀଵନମ୍ 2.4.23.
ସେ ତୁଳସୀ ଉଦ୍ୟାନ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଦର୍ଶନଂ ନର୍ମଦାଯାସ୍ତୁ ଗଂଗାସ୍ନାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ନର୍ମଦା ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା,
ରୋପଣାତ୍ପାଲନାତ୍ସେକାଦ୍ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାନ୍ନୃଣାମ୍
ତୁଳସୀକୁ ରୋପିବା, ଦେଖିବା, ଜଳ ଦେଇ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା, ଛୁଇଁବା ଏସବୁ କାମ କରିଲେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଭିର୍ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଧରିହରାଽର୍ଚନମ୍
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା ହରି ଓ ହରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ପୁଷ୍କରାଦ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ପୁଷ୍କର ଭଳି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀମାନେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୁଂଚତି
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଲଗାଇ ଏହି ଦେହ ଛାଡ଼ିଯାଏ,
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ତଦ୍ଦେହଂ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ପାପଂ କ୍ରିଯମାଣମପୀହ ଯତ୍
ଏହି ଦେହକୁ ପାପ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ଏଠାରେ କିଛି ପାପ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ଜଲୈଃ ସ୍ନାତି ନରସ୍ତସ୍ଯ ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ସୁଵର୍ଣମଣିମୁକ୍ତୌଘୈରର୍ଚନସ୍ଯାପ୍ନୁଯାତ୍ଫଲମ୍ ।। 2.4.23.
ସେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଭରି ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିବା ଫଳ ପାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ଧାତ୍ରୀଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତ୍ଯର୍କେ ତୁଲାସ୍ଥିତେ
ସେମାନେ ସଦା ଧାତ୍ରୀ ଗଛକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରହନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁଳାରାଶିରେ ଥିଲେ।
ଲୁନାତି ସ ନରୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିରଯାନତିଗର୍ହିତାନ୍ ନ ସମର୍ଥୋ ଭଵେଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ଯଥା ଦେଵସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଯଦି କେହି ଏହି ଗଛ କାଟେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ, ସବୁଠାରୁ ଅଧମ ହୁଏ; ଦେବତା ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଭଳି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଧାତ୍ରୀତୁଲସ୍ଯୁଦ୍ଭଵକାରଣଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଯଃ ଶ୍ରାଵଯତେ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଧାତ୍ରୀ ଓ ତୁଳସୀର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦିଏ,
ତତ୍ପୁନର୍ବ୍ରୂହି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କେନ ଚୀର୍ଣମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ମହତ୍ତ୍ୱ କଣ, ମୋତେ ପୁଣିଥରେ କହ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଧର୍ମଵିତ୍କଶ୍ଚିଦ୍ଧର୍ମଦତ୍ତେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଧର୍ମଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତକରଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାରତଃ ସଦା
ସେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିୟମ ଭଲଭାବେ ପାଳନ କରୁଥାନ୍ତି।
ରାତ୍ର୍ଯାଂ ତୁର୍ଯାଵଶେଷାଯାଂ ଜଗାମ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ରାତିର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ତେନ ଦୃଷ୍ଟା ସମାଯାତା ରାକ୍ଷସୀ ଭୀମଦର୍ଶନା
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସୀକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପୂଜୋପକରଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପଯୋଭିଶ୍ଚାହନଦ୍ଭଯାତ୍ ତେନ ଵୈ ହତମାତ୍ରେ ତୁ ପାପଂ ତସ୍ଯା ହ୍ଯଗାଲ୍ଲଯମ୍
ଭୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାହା ସହିତ ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ସମୟରେ ତାହାର ପାପ ଚାଲିଗଲା।