ଯା ହି ତ୍ରଯୋଵିଂଶତିଭେଦଶବ୍ଦିତା ଜଗତ୍ଯଶେଷେ ସମଧିଷ୍ଠିତା ପରା 2.4.22.
ଯିଏ ତେଇଶଟି ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଓ ଶାସନ କରୁଥିବା, ସେଇ ପରାଶକ୍ତି।
ଯଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତାଃ ପୁରୁଷାସ୍ତୁ ନିତ୍ଯଂ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଭୀମୋହପରାଭଵାଦୀନ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ମୋହ, ହାର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଦାରିଦ୍ଯମୋହଦୁଃଖାନି ନ କଦାଚିତ୍ସ୍ପୃଶଂତି ତମ୍
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ମୋହ ଓ ଦୁଃଖ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଛୁଁଇ ପାରେନି।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁଵଂତସ୍ତେ ଦେଵାସ୍ତେଜୋମଣ୍ଡଲମାସ୍ଥିତମ୍
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ତେଜର ମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିଲେ।
ତନ୍ମଧ୍ଯାଦ୍ଭାରତୀଂ ସର୍ଵେ ଶୁଶ୍ରୁଵୁର୍ଵ୍ଯୋମଚାରିଣୀମ୍ ଶକ୍ତିରୁଵାଚ ଅହମେଵ ତ୍ରିଧା ଭିନ୍ନା ତିଷ୍ଠାମି ତ୍ରିଵିଧୈର୍ଗୁଣୈଃ
ସେ ତେଜମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରୁ, ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଭାରତୀଙ୍କର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତେ ଶୁଣିଲେ। ଶକ୍ତି କହିଲେ: 'ମୁଁ ଏକା, କିନ୍ତୁ ତିନିଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ତିନି ପ୍ରକାର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଅବସ୍ଥିତ।'
ଗୌରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସ୍ଵରା ଚେତି ରଜଃସତ୍ତ୍ଵତମୋଗୁଣୈଃ
'ଗୌରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ—ଏହିମାନେ ମୋର ତିନିଟି ରୂପ, ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ତମ ଗୁଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।'
ଦେଵାନାଂ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲନେତ୍ରାଣାଂ ତତ୍ତଦା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଫାଟିଯାଇଥିଲା।
ତତଃ ସର୍ଵେଽପି ତେ ଦେଵା ଗତ୍ଵା ତଦ୍ଵାକ୍ଯନୋଦିତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଅନୁସରି, ଚାଲିଗଲେ।
ତତସ୍ତାସ୍ତାନ୍ସୁରାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଣତାନ୍ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାଃ
ସେଇ ଭକ୍ତପ୍ରିୟା, ଦେବତାମାନେ ଆସି ନମସ୍କାର କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, କଥା କହିଲେ।
ନିର୍ଵପଧ୍ଵଂ ତତଃ କାର୍ଯଂ ଭଵତାଂ ସିଦ୍ଧିମେଷ୍ଯତି
'ଏବେ ତୁମେ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ ହେବ।'
ନାରଦ ଉଵାଚ ତତସ୍ତୁ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘାଃ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ବୀଜାନି ଵିଚିକ୍ଷିପୁସ୍ତେ 2.4.22.
ନାରଦ କହିଲେ: 'ତାପରେ ଖୁସିରେ, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ବୀଜ ନେଇ ଛିଟିଦେଲେ।'
ଧାତ୍ରୀ ଚ ମାଲତୀ ଚୈଵ ତୁଲସୀ ଚ ନୃପୋତ୍ତମ
ଧାତ୍ରୀ, ମାଲତୀ ଓ ତୁଳସୀ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା—
ଧାତ୍ର୍ଯୁଦ୍ଭଵା ସ୍ମୃତା ଧାତ୍ରୀ ମାଭଵା ମାଲତୀ ସ୍ମୃତା
ଧାତ୍ରୀ ଧାତ୍ରୀ ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମାଲତୀ ମାଲତୀ ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରୀରୂପିଣ୍ଯୌ ଵନସ୍ପତ୍ଯୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଦା ନୃପ
ଏହି ଦୁଇଜଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ମହିଳା ରୂପୀ ଗଛ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁ ଦେଖିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଯାଚତେ ମୋହାତ୍କାମାସକ୍ତେନ ଚେତସା
ସେମାନେ ଦେଖି, ମୋହ ଓ କାମନାରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଅନୁରାଗରେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ।
ଯଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ପୁରା ବୀଜମୀର୍ଷ୍ଯଯୈଵ ସମର୍ପିତମ୍
ଏବଂ ଯେ ବୀଜ ପୂର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଈର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ଦାନ କରିଥିଲେ—
ଅତଃ ସା ବର୍ବରୀତ୍ଯାଖ୍ଯାମଵାପାଽଧ ଵିଗର୍ହିତାମ୍
ତେଣୁ ସେ ବର୍ବରୀ ନାମ ପାଇଲେ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ନିମ୍ନ ଓ ଅପମାନଜନକ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ତତୋ ଵିସ୍ମୃତଦୁଃଖୋଽସୌ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସହୈଵ ତୁ
ତାପରେ, ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ଭୁଲି, ବିଷ୍ଣୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ରହିଲେ।
କାର୍ତିକୋଦ୍ଯାପନେ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତସ୍ମାତ୍ପୂଜା ଵିଧୀଯତେ
ଏହି କାରଣରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଉତ୍ସବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ ନିୟମ ହୋଇଛି।
ତୁଲସୀକାନନଂ ରାଜନ୍ଗୃହେ ଯସ୍ଯାଽଵତିଷ୍ଠତେ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ଘରେ ତୁଳସୀ ଉଦ୍ୟାନ ରହିଛି,
ସର୍ଵପାପହରଂ ନିତ୍ଯଂ କାମଦଂ ତୁଲସୀଵନମ୍ 2.4.23.
ସେ ତୁଳସୀ ଉଦ୍ୟାନ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଦର୍ଶନଂ ନର୍ମଦାଯାସ୍ତୁ ଗଂଗାସ୍ନାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ନର୍ମଦା ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା,
ରୋପଣାତ୍ପାଲନାତ୍ସେକାଦ୍ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାନ୍ନୃଣାମ୍
ତୁଳସୀକୁ ରୋପିବା, ଦେଖିବା, ଜଳ ଦେଇ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା, ଛୁଇଁବା ଏସବୁ କାମ କରିଲେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଭିର୍ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଧରିହରାଽର୍ଚନମ୍
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା ହରି ଓ ହରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ପୁଷ୍କରାଦ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ପୁଷ୍କର ଭଳି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀମାନେ,
ତୁଲସୀମଂଜରୀଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୁଂଚତି
ଯିଏ ତୁଳସୀ ମଞ୍ଜରୀ ଲଗାଇ ଏହି ଦେହ ଛାଡ଼ିଯାଏ,
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ତଦ୍ଦେହଂ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ପାପଂ କ୍ରିଯମାଣମପୀହ ଯତ୍
ଏହି ଦେହକୁ ପାପ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ଏଠାରେ କିଛି ପାପ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ପିତୄଣାଂ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଏ।
ଜଲୈଃ ସ୍ନାତି ନରସ୍ତସ୍ଯ ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।