ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପତ୍ତୀନାଂ କୋଟିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ସେ କୋଟିକୋଟି ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଗଣାଶ୍ଚ ସମସଜ୍ଜଂତ ଯୁଦ୍ଧାଯାଽତିତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ସେନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉତ୍ସାହରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଅଵତେରୁର୍ଗଣା ଵେଗାତ୍କୈଲାସାଦ୍ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ
ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସାହରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ସମସ୍ତ ଦଳ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ କୈଳାସ ପର୍ବତରୁ ଅବତରିଲେ।
ପ୍ରମଥାଧିପଦୈତ୍ଯାନାଂ ଘୋରଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସଂକୁଲମ୍
ପ୍ରମଥ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ନେତାମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଏକାଉଁଠି ମୁହଁମୁହିଁ ହେଲେ।
ଗଜାଶ୍ଵରଥଶବ୍ଦୈଶ୍ଚ ନାଦିତା ଭୂର୍ଵ୍ଯକଂପତ
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥର ଶବ୍ଦରେ ପୃଥିବୀ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା ଏବଂ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ଵ୍ଯରାଜତ ନଭଃ ପୂର୍ଣମୁଲ୍କାଭିରିଵ ସଂଵୃତମ୍
ଆକାଶଟି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ଥିଲା, ଯେପରିକି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଲ୍କାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଢାକାଯାଇଛି।
ଵଜ୍ରାହତାଚଲଶିରଃଶକଲୈରିଵ ସଂଵୃତା
ବିଜୁଳିରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ପର୍ବତ ଶିଖର ଖଣ୍ଡରେ ଆକାଶ ଢାକାଯାଇଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ଵସାସୃଙ୍ମାଂସପଂକାଢ୍ଯା ଭୂରଗମ୍ଯାଽଭଵତ୍ତଦା 2.4.18.
ସେ ସମୟରେ ପୃଥିବୀ ରକ୍ତ, ମାଂସ ଓ ଅସ୍ଥିର ଦ୍ରବ ମାଟିରେ ଏତେ ଭରିଗଲା ଯେ, ଚାଲିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ହେଲା।
ଯୁଦ୍ଧେ ପୁନଃ ପୁନସ୍ତତ୍ର ମୃତସଂଜୀଵିନୀବଲାତ୍ ଶଶଂସୁର୍ଦେଵଦେଵାଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶୁକ୍ରଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁଣିପୁଣି ମୃତସଞ୍ଜୀବନୀର ଶକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଖବର ଦେଉଥିଲେ।
ଅଥ ରୁଦ୍ରମୁଖାତ୍କୃତ୍ଯା ବଭୂଵାଽତୀଵଭୀଷଣା
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର କୃତ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ସା ଯୁଦ୍ଧଭୂମିମାସାଦ୍ଯ ଭକ୍ଷଯଂତୀ ମହାସୁରାନ୍
ସେ, ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚି, ବଡ଼ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଵିଧୃତଂ ଭାର୍ଗଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯଂ ଗଣାସ୍ତଦା
ଭାର୍ଗବଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଦୈତ୍ୟ ସେନାକୁ ଦେଖି ସେଇ ସମସ୍ତ ଦଳ ସେ ସମୟରେ—
ଅଥାଭଜ୍ଯତ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ସେନା ଗଣଭଯାର୍ଦିତା ଭଗ୍ନାଂ ଗଣଭଯାତ୍ସେନାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାମର୍ଷଯୁତା ଯଯୁଃ
ତାପରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସେନା ଦଳଙ୍କ ଭୟରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା; ଦଳଙ୍କ ଭୟରେ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଗେଇଲେ।
ତ୍ରଯସ୍ତେ ଵାରଯାମାସୁର୍ଗଣସେନାଂ ମହାବଲାଃ
ତିନିଜଣ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିଷ ଗଣସେନାକୁ ରୋକି ରଖିଲେ।
ତତୋ ଦୈତ୍ଯଶରୌଘାସ୍ତେ ଶଲଭାନାମିଵ ଵ୍ରଜାଃ
ତାପରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ତୀରବର୍ଷା ଦଳା ଦଳା ପୋକା ପରି ଆସିଲା।
ଗଣାଃ ଶରଶତୈର୍ଭିନ୍ନା ରୁଧିରାସାରଵର୍ଷିଣଃ
ଗଣମାନେ ଶତଶତ ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ରକ୍ତର ଧାରା ଝରାଇଲେ।
ପତିତାଃ ପାତ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଭିନ୍ନାଶ୍ଛିନ୍ନାସ୍ତଦା ଗଣାଃ 2.4.18.
ସେ ସମୟରେ ଗଣମାନେ କେହି ପଡ଼ୁଥିଲେ, କେହି ଛିନ୍ନ ହେଉଥିଲେ, କେହି ଚୁଆଯାଉଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭଗ୍ନଂ ସ୍ଵବଲଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଶୈଲାଦିଲଂବୋଦରକାର୍ତିକେଯାଃ
ତାପରେ ନିଜ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି ଶୈଳାଦି, ଲମ୍ବୋଦର ଓ କାର୍ତ୍ତିକେୟ—
ଅମର୍ଷାଦଭ୍ଯଧାଵଂତ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧାଯ ଦାନଵାଃ
କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନବମାନେ ଏକାଏକି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ।
ନଂଦିନଂ କାଲନେମିଶ୍ଚ ଶୁମ୍ଭୋ ଲଂବୋଦରଂ ତଥା
ନନ୍ଦିନଙ୍କୁ କାଳନେମି ଏବଂ ଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଲମ୍ବୋଦର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
ନିଶୁମ୍ଭଃ କାର୍ତିକେଯସ୍ଯ ମଯୂରଂ ପଂଚଭିଃ ଶରୈଃ
ନିଶୁମ୍ଭ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କର ମୟୂରକୁ ପାଞ୍ଚଟି କଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଘାତ କଲେ।
ତତଃ ଶକ୍ତିଧରଃ ଶକ୍ତିଂ ଯାଵଜ୍ଜଗ୍ରାହ ରୋଷିତଃ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଧାରୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ନିଜ ଶକ୍ତି ଉଠାଇଲେ।
ନଂଦୀଶ୍ଵରଃ ଶରଵ୍ରାତୈଃ କାଲନେମିମଵଧ୍ଯତ
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ଅନେକ କଣ୍ଟା ମାରି କାଳନେମିଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
କାଲନେମିସ୍ତୁ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଧନୁଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ନଂଦିନଃ
କିନ୍ତୁ କାଳନେମି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ନନ୍ଦୀଙ୍କ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସ ଶୂଲଭିନ୍ନହୃଦଯୋ ହତାଶ୍ଵୋ ହତସାରଥିଃ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଶୂଳରେ ବିଦ୍ରା ହୋଇଥିଲା, ଘୋଡା ମରିଯାଇଥିଲେ, ସାରଥି ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ଅଥ ଶୁମ୍ଭୋ ଗଣେଶଶ୍ଚ ରଥମୂଷକଵାହନୌ
ତାପରେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ଗଣେଶ, ଦୁହେଁ ମୂଷ ଚାଳିଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଗଣେଶସ୍ତୁ ତଦା ଶୁମ୍ଭଂ ହୃଦି ଵିଵ୍ଯାଧ ପତ୍ରିଣା
ସେଇ ସମୟରେ ଗଣେଶ ଏକ ପଙ୍ଖାଉଠି କଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଶୁମ୍ଭଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ରା କଲେ।
ତତୋଽତିକ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶୁମ୍ଭୋଽପି ବାଣଷଷ୍ଟ୍ଯା ଗଣାଧିପମ୍ 2.4.19.
ତାପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ଶୁମ୍ଭ ଗଣାଧିପତିଙ୍କୁ ସାଠିଟି କଣ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଘାତ କଲେ।
ମୂଷକଃ ଶରଭିନ୍ନାଂଗଶ୍ଚଚାଲ ଦୃଢଵେଦନଃ
ମୂଷ, ଶରରେ ଅଙ୍ଗ ଛିଦ୍ର ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ବେଦନାରେ କାପୁଥିଲା।
ତତୋ ଲଂବୋଦରଃ ଶୁମ୍ଭଂ ହତ୍ଵା ପରଶୁନା ହୃଦି
ତାପରେ ଲମ୍ବୋଦର ପରଶୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁମ୍ଭଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଘାତ କରି ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।