ଧାତ୍ରୀ ଶାଂତିସ୍ତଥା କାଂତିର୍ମାଯା ପ୍ରକୃତିରେଵ ଚ
ଧାତ୍ରୀ, ଶାନ୍ତି, ରୂପ, ମାୟା ଓ ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ଅର୍ପିତ ହେଉ।
ଇଂଦିରା ଲୋକମାତା ଚ କଲ୍ଯାଣୀ କମଲା ତଥା 2.4.12.
ଇନ୍ଦିରା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, କଳ୍ୟାଣୀ ଓ କମଳା ମଧ୍ୟ ଅର୍ପିତ ହେଉ।
ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ମେଧାଂ ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ଚ ଦେହି ମେ
ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି, ମେଧା, ଭାଗ୍ୟ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଦିଅ।
ବଲିପ୍ରଦାନକାଲେ ତୁ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ 2.4.12.
ବଳି ଦେବା ବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଧାତ୍ରୀସ୍ନାନଂ ହି ଯତ୍ନତଃ 2.4.12.
ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଧାତ୍ରୀ ସ୍ନାନ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କର।
ଧାତ୍ରୀଫଲକୃତାଂ ମାଲାଂ କଂଠସ୍ଥାଂ ଯୋ ଵହେନ୍ନହି 2.4.12.
ଯିଏ ଧାତ୍ରୀ ଫଳର ମାଳା ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିଥାଏ।
ଧାତ୍ରୀଛାଯାଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କାର୍ତିକେଽନ୍ନଂ ଭୁନକ୍ତି ଯଃ
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଧାତ୍ରୀ ଗଛର ଛାୟାରେ ବସି ଭୋଜନ କରେ।
ହର୍ଷୋତ୍ଫୁଲ୍ଲାଽଽନନା ସତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵମଥାଽବ୍ରଵୀତ୍
ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ସତ୍ୟରେ ମୁଖ ଖିଲିଯାଇ, ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ତପୋ ଵାଽପି କିଂ ନୁ ପୂର୍ଵଂ କୃତଂ ମଯା
ମୁଁ ପୂର୍ବେ କ'ଣ ଦାନ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି?
ଯେନାଽହଂ ମର୍ତ୍ଯଜା ଦେଵ ତଵାଂଗାର୍ଦ୍ଧହରାଽଭଵମ୍ ତଵାଽହଂ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମମାଽଖିଲମ୍
ହେ ଦେବ, କେଉଁ କାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମ ଦେହର ଅର୍ଧାଙ୍ଗୀନୀ ହେଲି, ତୁମର ପ୍ରିୟା ହେଲି—ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ କୁହ।
ପୁଣ୍ଯଵ୍ରତଂ କୃତଵତୀ ତତ୍ସର୍ଵଂ କଥଯାମି ତେ
ତୁମେ ଏକ ଶୁଭ ବ୍ରତ କରିଥିଲ, ସେ ସବୁ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଆତ୍ରେଯୋ ଦେଵଶର୍ମେତି ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗଃ
ଆତ୍ରେୟ, ଦେବଶର୍ମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅପୁତ୍ରଃ ସ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ଚଂଦ୍ରନାମ୍ନେ ଦଦୌ ସୁତାମ୍
ସେ ପୁଅ ନଥିବାରୁ, ନିଜ ଶିଷ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଝିଅକୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ।
ତୌ କଦାଚିଦ୍ଵନଂ ଯାତୌ କୁଶେଧ୍ମାହରଣାର୍ଥିନୌ
ଏକଥର, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ପବିତ୍ର କାଠ ଆଣିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଵସ୍ଵପୁଣ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେନ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଗତାଵୁଭୌ
ନିଜ ନିଜ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପିତୃଭର୍ତୃଜଦୁଃଖାର୍ତା କାରୁଣ୍ଯଂ ପର୍ଯଦେଵଯତ୍ 2.4.13.
ପିତା ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିୟୋଗର ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ କରୁଣାରେ ବିଲାପ କଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚକ୍ରେ ଯଥାଶକ୍ତି ପାରଲୌକୀଂ ତତଃ କ୍ରିଯାମ୍
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ, ପିତା ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ପାରଲୋକିକ କ୍ରିୟା କଲେ।
ଵ୍ରତଦ୍ଵଯଂ ତଯା ସମ୍ଯଗାଜନ୍ମମରଣାତ୍କୃତମ୍
ସେ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି ବ୍ରତ ଭଲଭାବେ ପାଳନ କଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ଗୁଣଵତୀ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦ ଵ୍ରତିନୀ ହ୍ଯଭୂତ୍
ଏଭଳି ଗୁଣବତୀ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ନିୟମିତ ବ୍ରତ ରଖିଥିଲେ।
ସ୍ନାତୁଂ ଗଂଗାଂ ଗତା କାଂତେ କଥଂଚିଚ୍ଛନକୈସ୍ତଦା
ଏକଥର, କିଛି ସହେଳୀଙ୍କ ସହିତ ସେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ।
ତାଵତ୍ସା ଵିହ୍ଵଲାଽପଶ୍ଯଦ୍ଵିମାନଂ ଯାତମଂବରାତ୍
ତାପରେ, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଦେବ ରଥ ଅବତରିବା ଦେଖିଲେ।
କାର୍ତିକଵ୍ରତପୁଣ୍ଯେନ ମତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଗତାଽଭଵତ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତର ପୁଣ୍ୟରେ, ସେ ମୋ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଇଲେ।
ଆଗତୋଽହଂ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଯାତାସ୍ତେଽପି ମଯା ସହ
ମୁଁ ଆସିଛି, ଏବଂ ମୋ ସହ ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଛନ୍ତି।
ପିତା ତେ ଦେଵଶର୍ମାଽଭୂତ୍ସତ୍ରାଜିଦଭିଧୋ ହ୍ଯଯମ୍
ତୁମର ପିତା ଥିଲେ ଦେବଶର୍ମା, ଯିଁହାଙ୍କୁ ସତ୍ରାଜିତ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଡାକାଯାଉଥିଲା।
କାର୍ତିକଵ୍ରତପୁଣ୍ଯେନ ବହୁ ମତ୍ପ୍ରୀତିଦାଯିନୀ
କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତର ପୁଣ୍ୟରେ, ତୁମେ ମୋତେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଛ।
ତସ୍ମାଦଯଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସ୍ତଵାଂଗଣଗତଃ ଶୁଭେ 2.4.13.
ଏହିକାରଣରେ, ଶୁଭେ, ଏହି କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ତୁମ ଆଙ୍ଗଣରେ ଆସିଛି।
କଦାଚିଦପି ତେନ ତ୍ଵଂ ମଦ୍ଵିଯୋଗଂ ନ ଯାସ୍ଯସି ସତ୍ଯୋଵାଚ ମାସାନାଂ ତୁ କଥଂ ନାମ ସ ମାସଃ କାର୍ତିକୋ ଵରଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମୋର ବିୟୋଗ ଅନୁଭବ କରିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ କହ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ କିପରି ସମସ୍ତ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ?
ପ୍ରିଯସ୍ତେ ଦେଵଦେଵେଶ କାରଣଂ ତତ୍ର କଥ୍ଯତାମ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା କାଂତେ ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକାଗ୍ରମାନସା
ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି; ଏହାର କାରଣ କୁହାଯାଉ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଭଲ ପଚାରିଛ, ପ୍ରିୟେ; ଏବେ ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ।
ପୃଥୋର୍ଵୈନ୍ଯସ୍ଯ ସଂଵାଦଂ ମହର୍ଷେର୍ନାରଦସ୍ଯ ଚ
ବେଣଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ ଓ ମହାର୍ଷି ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦ ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଲୋକପାଲାନାମଧିକାରାଞ୍ଜହାର ହ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ନେଇନେଲେ।