ପୂଜଯଂତି ନରା ଯେ ଵୈ ତେ ଵୈ ଵୈକୁଣ୍ଠଗାମିନଃ
ଯେ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାନ୍ତି।
ଦଶମ୍ଯାଂ ଵାଽଥ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମଥାଽପି ଵା ।। 2.4.12.
ଦଶମୀ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ,
ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁକ୍ତୋ ଵୃଦ୍ଧବାଲୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତଃ
ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ସହିତ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନେ ସହିତ,
ଚୂତୈର୍ବକୈସ୍ତଥାଽଶ୍ଵତ୍ଥୈଃ ପିଚୁମଂଦୈଃ କଦଂବକୈଃ
ଆମ୍ବ ଗଛ, ବକ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ, ପିଚୁମଣ୍ଡା ଓ କଦମ୍ବ ଗଛ ସହିତ,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ପୁଣ୍ଯାଽହଂ କାରଯେତ୍ପୁରା
ସେଠାକୁ ପହଁଚି, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵେଦିକାଂ ଚତୁରସ୍ରାଂ ଚ ହସ୍ତମାତ୍ରାଯତାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏକ ଚତୁରସ୍ର ଏବଂ ହସ୍ତ ପରିମାଣର ଶୁଭ ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।
ଉପଵେଶାଯ ଦେଵସ୍ଯ ହ୍ଯଲଂ କାର୍ଯଂ ତୁ ଧାତୁଭିଃ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବସିବା ସ୍ଥାନ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ମେଖଲାତ୍ରଯସଂଯୁକ୍ତଂ ପିପ୍ପଲଚ୍ଛଦସଂଯୁତମ୍
ଏହାକୁ ତିନୋଟି ମେଖଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ପିପଳ ଗଛର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା ଦରକାର।
ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ତତୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ଦେଵପୂଜାଂ ସମାଚରେତ୍
ପରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜପ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପାଯସାଽଽଜ୍ଯଗୁଡସୂପପାଲାଶସମିଧା ତଥା
ଖିର, ଘିଅ, ଗୁଡ଼, ଡାଲି, ପଳାଶ ପତ୍ର ଓ ଇଂଧନ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ଧାତ୍ରୀ ଶାଂତିସ୍ତଥା କାଂତିର୍ମାଯା ପ୍ରକୃତିରେଵ ଚ
ଧାତ୍ରୀ, ଶାନ୍ତି, ରୂପ, ମାୟା ଓ ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ଅର୍ପିତ ହେଉ।
ଇଂଦିରା ଲୋକମାତା ଚ କଲ୍ଯାଣୀ କମଲା ତଥା 2.4.12.
ଇନ୍ଦିରା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, କଳ୍ୟାଣୀ ଓ କମଳା ମଧ୍ୟ ଅର୍ପିତ ହେଉ।
ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ମେଧାଂ ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ଚ ଦେହି ମେ
ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି, ମେଧା, ଭାଗ୍ୟ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ଦିଅ।
ବଲିପ୍ରଦାନକାଲେ ତୁ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ 2.4.12.
ବଳି ଦେବା ବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଧାତ୍ରୀସ୍ନାନଂ ହି ଯତ୍ନତଃ 2.4.12.
ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଧାତ୍ରୀ ସ୍ନାନ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କର।
ଧାତ୍ରୀଫଲକୃତାଂ ମାଲାଂ କଂଠସ୍ଥାଂ ଯୋ ଵହେନ୍ନହି 2.4.12.
ଯିଏ ଧାତ୍ରୀ ଫଳର ମାଳା ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିଥାଏ।
ଧାତ୍ରୀଛାଯାଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କାର୍ତିକେଽନ୍ନଂ ଭୁନକ୍ତି ଯଃ
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଧାତ୍ରୀ ଗଛର ଛାୟାରେ ବସି ଭୋଜନ କରେ।
ହର୍ଷୋତ୍ଫୁଲ୍ଲାଽଽନନା ସତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵମଥାଽବ୍ରଵୀତ୍
ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ସତ୍ୟରେ ମୁଖ ଖିଲିଯାଇ, ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ତପୋ ଵାଽପି କିଂ ନୁ ପୂର୍ଵଂ କୃତଂ ମଯା
ମୁଁ ପୂର୍ବେ କ'ଣ ଦାନ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି?
ଯେନାଽହଂ ମର୍ତ୍ଯଜା ଦେଵ ତଵାଂଗାର୍ଦ୍ଧହରାଽଭଵମ୍ ତଵାଽହଂ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମମାଽଖିଲମ୍
ହେ ଦେବ, କେଉଁ କାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମ ଦେହର ଅର୍ଧାଙ୍ଗୀନୀ ହେଲି, ତୁମର ପ୍ରିୟା ହେଲି—ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ କୁହ।
ପୁଣ୍ଯଵ୍ରତଂ କୃତଵତୀ ତତ୍ସର୍ଵଂ କଥଯାମି ତେ
ତୁମେ ଏକ ଶୁଭ ବ୍ରତ କରିଥିଲ, ସେ ସବୁ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଆତ୍ରେଯୋ ଦେଵଶର୍ମେତି ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗଃ
ଆତ୍ରେୟ, ଦେବଶର୍ମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅପୁତ୍ରଃ ସ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ଚଂଦ୍ରନାମ୍ନେ ଦଦୌ ସୁତାମ୍
ସେ ପୁଅ ନଥିବାରୁ, ନିଜ ଶିଷ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଝିଅକୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ।
ତୌ କଦାଚିଦ୍ଵନଂ ଯାତୌ କୁଶେଧ୍ମାହରଣାର୍ଥିନୌ
ଏକଥର, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ପବିତ୍ର କାଠ ଆଣିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଵସ୍ଵପୁଣ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେନ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଗତାଵୁଭୌ
ନିଜ ନିଜ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପିତୃଭର୍ତୃଜଦୁଃଖାର୍ତା କାରୁଣ୍ଯଂ ପର୍ଯଦେଵଯତ୍ 2.4.13.
ପିତା ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିୟୋଗର ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ କରୁଣାରେ ବିଲାପ କଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚକ୍ରେ ଯଥାଶକ୍ତି ପାରଲୌକୀଂ ତତଃ କ୍ରିଯାମ୍
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ, ପିତା ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ପାରଲୋକିକ କ୍ରିୟା କଲେ।
ଵ୍ରତଦ୍ଵଯଂ ତଯା ସମ୍ଯଗାଜନ୍ମମରଣାତ୍କୃତମ୍
ସେ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି ବ୍ରତ ଭଲଭାବେ ପାଳନ କଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ଗୁଣଵତୀ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରତ୍ଯବ୍ଦ ଵ୍ରତିନୀ ହ୍ଯଭୂତ୍
ଏଭଳି ଗୁଣବତୀ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ନିୟମିତ ବ୍ରତ ରଖିଥିଲେ।
ସ୍ନାତୁଂ ଗଂଗାଂ ଗତା କାଂତେ କଥଂଚିଚ୍ଛନକୈସ୍ତଦା
ଏକଥର, କିଛି ସହେଳୀଙ୍କ ସହିତ ସେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ।