କୃତନିତ୍ଯକ୍ରିଯୋ ହୃଷ୍ଟଃ କୁଣ୍ଡଲାଂଗଦଭୂଷିତଃ
ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଖୁସି ହୋଇ, କଣ୍ ଦୁଲା ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧି ସଜିବା ଉଚିତ୍।
ପଦ୍ମମଷ୍ଟଦଲଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ନୌଦୁମ୍ବରେ ଶୁଭେ ଵିଧିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ରୁଦ୍ରଂ ଚ ଵରଦାଂ ଚ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଏକ ପବିତ୍ର ଉଦୁମ୍ବର କାଠରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଆଙ୍କି, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ବରଦା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ବିଧିମତ ରୂପେ ବସାଇବା ଉଚିତ୍।
ଵୀଣାପୁସ୍ତକସଂଯୁକ୍ତାଂ ପୂଜଯେତ୍ସ୍ଵସ୍ଥମାନସଃ
ଶାନ୍ତ ମନେ, ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧାରିଣୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ନାରିକେଲଫଲାଦିଭିଃ
ଫୁଲ, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ନଡିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିପ୍ରାଯ ଵେଦଵିଦୁଷେ ଗାଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ସଵତ୍ସକାମ୍ 2.4.11.
ଏକ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବଛା ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ହେ ଵିପ୍ର ତେ ତ୍ଵିମାଂ ସୌମ୍ଯାଂ ଧେନୁଂ ସଂପ୍ରଦଦାମ୍ଯହମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏହି ସୁମଧୁର ଗାଈକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି।
ତଦଲାଭେ ତୁ ଵିପ୍ରାଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦଦ୍ଯାଦୁପାନହୌ
ଯଦି ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜୁତା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଜ୍ଞାତିଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ଵଯୋଵୃଦ୍ଧାନ୍ସମ୍ଯଗ୍ଭକ୍ତ୍ଯାଽଭିଵାଦଯେତ୍
ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ଉଚିତ୍।
ତତଃ ସୋଦରସଂପନ୍ନା ଭଗିନୀ ଯା ଭଵେନ୍ମୁନେ
ତାପରେ, ହେ ମୁନି, ଯିଏ ଏକେ ମାଆର ଝିଅ, ସେ ଭଉଣୀ,
ଭଗିନି ସୁଭଗେ ଭଦ୍ରେ ତ୍ଵଦଂଘ୍ରିସରସୀରୁହମ୍
ହେ ଭଉଣୀ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ଶୁଭା, ତୁମର ପଦପଦ୍ମ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗିନୀଂ ତାଂ ତୁ ଵିଷ୍ଣୁବୁଦ୍ଧ୍ଯାଽଭିଵାଦଯେତ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭାବନାରେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଭଗିନ୍ଯା ଭ୍ରାତରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରତି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଭଉଣୀ ଏହିପରି କଥା ଭାଇଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍।
ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ତେଽଦ୍ଯ ମଦ୍ଗେହେ ସ୍ଵାଯୁଷେ କୁଲଦୀପକ
ମୋ ଘରେ ଆଜି ତୁମେ ଖାଅ, ହେ ବଂଶର ଆଲୋକ, ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ।
ସ୍ଵସୁର୍ନରୋ ଵେଶ୍ମନି ଯୋ ନ ଭୁଂକ୍ତେ ଯମଦ୍ଵିତୀଯାଦିନମତ୍ର ଲବ୍ଧ୍ଵା 2.4.11.
ଯେ ପୁରୁଷ ଯମଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇ ସଂଗେ ଭଉଣୀଙ୍କ ଘରେ ଖାଏ ନାହିଁ—
ଇତି ପାପା ରଟଂତୀହ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦଯସ୍ତଥା
ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ବଡ଼ ଅପରାଧ, ଯେପରି brahma-ହତ୍ୟା ଭଳି ପାପ ଚିତ୍କାର କରେ।
ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ଵିଶ୍ରୁତାଯାଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିନି ଲୋକରେ ଉତ୍ସବ ଭାବେ ପାଳିତ ହୁଏ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତା ଭଗିନୀଂ ପୂଜଯେଦ୍ଵ୍ରତୀ
ଏପରି ଶିଖ୍ୟା ମିଳିଲେ, ସେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ନିୟମ ରଖିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭଉଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଗ୍ରଜାମଭିଵଂଦ୍ଯାଽଥ ଆଶିଷଂ ଚ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଚ
ପରେ, ଜେଷ୍ଠା ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନେବା ଉଚିତ୍।
ଅଭାଵେ ସ୍ଵସ୍ଯ ତୁ ସ୍ଵସୁଃ ପିତୃଵ୍ଯାଃ ସ୍ଵପିତୁଃ ସ୍ଵସା
ନିଜ ଭଉଣୀ ନଥିଲେ, ପିତାଙ୍କ ଭଉଣୀ କିମ୍ବା ପିତୃସ୍ୱସାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ପୁତ୍ର ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ଯମନାମିକାମ୍
ହେ ପୁଅ, ଯେଉଁଠି ଏଭଳି ଭାବେ ଯମଦ୍ୱିତୀୟା ପାଳନ କରେ—
ଇହ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନନ୍ଯାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ସେଠାରେ ସେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ—
ଵ୍ରତାନ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ—
କଥାଂ ଯମଦ୍ଵିତୀଯାଯା ଵ୍ରତସ୍ଥଃ ଶୃଣୁଯାନ୍ନରଃ
ଯିଏ ବ୍ରତ ରଖେ, ସେ ଯମଦ୍ୱିତୀୟାର କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍।
ଭାନୁଜାଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଯମଲୋକଂ ନ ପଶ୍ଯତି 2.4.11.
ଭାନୁଜା ଦିନରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଯମଲୋକ ଦେଖେ ନାହିଁ।
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ତୁ ଶୌନକ
ହେ ଶୌନକ, କାର୍ତ୍ତିକର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ—
ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ମହୋତ୍ସର୍ଗୋ ନାରକୀଯାଶ୍ଚ ତର୍ପିତାଃ
ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସର୍ଗ ହୁଏ, ଓ ନରକରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଅତ୍ରାଽଽଶିତାଶ୍ଚ ସଂତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ଖାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରହନ୍ତି।
ଅତୋ ଯମଦ୍ଵିତୀଯେଯଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତା
ଏହିପରି ଯମଦ୍ୱିତୀୟା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ୍ନେହେନ ଭଗିନୀହସ୍ତାଦ୍ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ବଲଵର୍ଧନମ୍
ଭଉଣୀର ହାତରୁ ସ୍ନେହରେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଶରୀରକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରୁ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।
ମହିଷାସନମାରୂଢୋ ଦଂଡମୁଦ୍ଗରଭୃତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ମହିଷ ଚଉକିରେ ବସି, ପ୍ରଭୁ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗଦା ଧରିଥାନ୍ତି।