ତଦ୍ଦିନେ ଗୃହମଧ୍ଯେ ତୁ କୁର୍ଯାନ୍ମୂର୍ତିଂ ତଦାଂଗଣେ
ସେହି ଦିନ ଘରର ଦଳିଜାରେ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ଆର୍ତିକ୍ଯଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଏଵଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧାନତଃ
ସେଠାରେ ଦୀପ ରଖି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ନ ମାଂଗଲ୍ଯଂ ଭଵେତ୍ତେଷାଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଵତ୍ସରଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହା ପରେ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଙ୍ଗଳିକତା ମିଳିବା ନାହିଁ।
ଆଵର୍ଷଂ ତଦ୍ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ମାନ୍ମଂଗଲମାଚରେତ୍
ଏହି ଅମାଙ୍ଗଳିକତା ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିଥାଏ; ତେଣୁ ମାଙ୍ଗଳିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
କୁରୁ ଦୀପୋତ୍ସଵଂ ରମ୍ଯଂ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଦିକେଷୁ ଚ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦୀପାବଳି ପର୍ବ ଉଲ୍ଲାସପୂର୍ବକ ପାଳନ କର।
ଗୌର୍ଯା ଜିତ୍ଵା ପୁରା ଶଂଭୁର୍ନଗ୍ନୋ ଦ୍ଯୂତେ ଵିସର୍ଜିତଃ 2.4.10.
ପୂର୍ବେ ଗୌରୀ ଦ୍ୱାରା ଶିବ ଜୁଆରେ ହାରିଥିଲେ, ତାହାପରେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହେଇଥିଲେ।
ଦ୍ଯୂତଂ ନିଷିଦ୍ଧଂ ସର୍ଵତ୍ର ହିତ୍ଵା ପ୍ରତିପଦଂ ବୁଧାଃ
ଜୁଆ ଖେଳିବା ସମସ୍ତଠାରେ ନିଷିଦ୍ଧ; ପ୍ରତିପଦ ଦିନରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।
ଭଵାନ୍ଯାଽଭ୍ଯର୍ଥିତା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଧେନୁରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା
ଭବାନୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଗାଁର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଭୂଷଣୀଯାସ୍ତଦା ଗାଵୋ ଵର୍ଜ୍ଯା ଵହନଦୋହନାତ୍
ସେ ସମୟରେ ଗାଁମାନେ ଭୂଷିତ ହେବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କୁ ଭାର ବୋହିବା କିମ୍ବା ଦୁଧ ଦେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନ ଧରାଽଽଧାର ଗୋକୁଲତ୍ରାଣକାରକ
ଓ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ, ପୃଥିବୀକୁ ବୋହିଥିବା, ଗୋକୁଳର ରକ୍ଷା କରିଥିବା,
ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଲୋକପାଲାନାଂ ଧେନୁରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା
ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଁର ଆକୃତିରେ ବସିଛନ୍ତି,
ଅଗ୍ରତଃ ସଂତୁ ମେ ଗାଵୋ ଗାଵୋ ମେ ସଂତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ମୋ ପାଖରେ ଗାଁମାନେ ସାମ୍ନାରେ ରହୁନ୍ତୁ; ଗାଁମାନେ ପଛରେ ମଧ୍ୟ ରହୁନ୍ତୁ।
ଇତରେଷାମନ୍ନପାନୈର୍ଵାକ୍ଯଦାନେନ ପଂଡିତାନ୍
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଓ ମିଠା କଥା ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ।
ଵସ୍ତ୍ରୈସ୍ତାଂବୂଲଧୂପୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପକର୍ପୂରକୁଂକୁମୈଃ
ବସ୍ତ୍ର, ପାନ, ଧୂପ, ଫୁଲ, କମ୍ଫର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା,
ଗ୍ରାମ୍ଯାନ୍ଵୃଷଭଦାନୈଶ୍ଚ ସାମଂତାନ୍ନୃପତିର୍ଧନୈଃ ସ୍ଵନାମାଂକୈଶ୍ଚ ତାନ୍ରାଜା ତୋଷଯେତ୍ସଜ୍ଜନାନ୍ପୃଥକ୍
ଗ୍ରାମ ଉଠିଆ ବୃଷଭ ଓ ପ୍ରତିବେଶୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ, ରାଜା ନିଜ ନାମ ଥିବା ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜନମାନେ ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥାର୍ଥଂ ତୋଷଯିତ୍ଵା ତୁ ତତୋ ମଲ୍ଲାନ୍ନରାଂସ୍ତଥା 2.4.10.
ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ପରେ ମଲ୍ଲମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ରାଜ୍ଞସ୍ତଥୈଵ ଯୋଧାଂଶ୍ଚ ପଦାତୀନ୍ସମଲଂକୃତାନ୍
ରାଜା ଏହିପରି, ଯୋଧାମାନେ ଓ ଚାଲିବା ସେନାମାନେ, ସଜିସଜ୍ଜିତ ଭାବରେ ଏକଠା କରିବା ଉଚିତ।
ଯୁଦ୍ଧାପଯେଦ୍ଵାସଯେଚ୍ଚ ଗୋମହିଷ୍ଯାଦିକଂ ଚ ଯତ୍
ସେ ମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଓ ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଯାୟୀ ଗାଁଠି, ମହିଷ ଓ ଏହିପରି ଜନ୍ତୁମାନେ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋଽପରାହ୍ନସମଯେ ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ସୁଵ୍ରତ
ତାପରେ, ଅପରାହ୍ନ ସମୟରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଓ ସୁଶୀଳ ଜନ,
କୁଶକାଶମଯୀଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଲଂବକୈର୍ବହୁଭିଃ ପ୍ରିଯେ
କୁଶ ଓ କାଶ ଗାଛରେ ତିଆରି ଦିବ୍ୟ ଚଟାଇ, ଅନେକ ଝୁଲା ଏବଂ ଶୋଭା ସହିତ, ମୋର ପ୍ରିୟ,
ଗାଵୋ ଵୃଷାଂଶ୍ଚ ମହିଷାନ୍ମହିଷୀର୍ଘଟକୋତ୍କଟାନ୍
ଗାଁଠି, ବଳଦ, ମହିଷ, ମହିଷୀ, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛୋଟ ଗାଁଠିମାନେ,
ନମସ୍କାରଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତ ତଲେ ତଵ ସୁଖେନାଶ୍ଵା ଗଜା ଗାଵଶ୍ଚ ସଂତୁ ମେ
ତାପରେ, ସୁଶୀଳ ଜନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ— 'ତୁମର ତଳେ ଆମେ ଶୁଭାରେ ରହିବା ଦେଉ, ଘୋଡା, ହାତୀ ଓ ଗାଁଠିମାନେ ଆମ ସହିତ ଖୁସିରେ ରହନ୍ତୁ।'
ମାର୍ଗପାଲୀତଲେ ପୁତ୍ର ଯାଂତି ଗାଵୋ ମହାଵୃଷାଃ
ପୁତ୍ର, ଗାଁଠି ଓ ବଡ଼ ବଳଦମାନେ ରାସ୍ତାର ରକ୍ଷକର ତଳେ ଯାନ୍ତି।
ମାର୍ଗପାଲୀ ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ନୀରୁଜଃ ସୁଖିନୋ ହି ତେ
ରାସ୍ତାର ରକ୍ଷକକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି, ସେମାନେ ନିରୋଗ ଓ ଖୁସିରେ ରହନ୍ତି।
ପୂଜାଂ କୁର୍ଯାତ୍ତତଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭୂମୌ ମଂଡଲକେ କୃତେ
ତାପରେ, ଭୂମିରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆକି ନିଜେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାଭରଣସଂପୂର୍ଣଂ ଵିଂଧ୍ଯାଵଲିସମନ୍ଵିତମ୍ 2.4.10.
ସମସ୍ତ ପରିଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ପାହାଡ଼ ଶ୍ରେଣୀ ଭଳି ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ହେବା ଉଚିତ।
ସଂପୂର୍ଣଂ କୃଷ୍ଟଵଦନଂ କିରୀଟୋତ୍କଟକୁଣ୍ଡଲମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାଷିତ ମୁହଁ, ଉଚ୍ଚ ମୁକୁଟ ଓ କଣବାଲି ସହିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଗୃହସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଶାଲାଯାଂ ଵିଶାଲାଯାଂ ତତୋଽର୍ଚଯେତ୍
ତାପରେ, ଘରର ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ଶାଳାରେ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କମଲୈଃ କୁମୁଦୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ କହ୍ଲାରୈ ରକ୍ତକୋତ୍ପଲୈଃ
ପଦ୍ମ, କୁମୁଦ, ଫୁଲ, କହଲାର ଓ ଲାଲ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା,
ମଦ୍ଯମାଂସସୁରାଲେହ୍ଯଚୋଷ୍ଯଭକ୍ଷ୍ଯୋପହାରକୈଃ ପୂଜାଂ କରିଷ୍ଯତେ ଯୋ ଵୈ ସୌଖ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ଵତ୍ସରମ୍
ଯେଉଁଠି ପୂଜା ମଦ, ମାଂସ, ମଦ, ମିଠା, ଚୁଷିବା ଓ ଖାଇବା ବସ୍ତୁ ଦେଇ କରିଥାଏ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଭ ରହିବ।