ଅଭଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଭୀତାଃ ସୁରଦ୍ଵିଷଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ନିରାପତ୍ତା ପାଇ, ଯେଉଁ ଦେବଦ୍ୱିଷମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ଶ୍ରୀରଵୀନ୍ଦ୍ଵଗ୍ନିଵିଦ୍ଯୁତ୍ସୌଵର୍ଣତାରକାଃ
ତୁମେ ହେଉଛ, ଆଲୋକ—ଶ୍ରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବିଜୁଳି, ସୁନା ଓ ତାରାମାନେ।
ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦିଵସେ ପୁଣ୍ଯେ ଦୀପାଵଲ୍ଯାଂ ଚ ଭୂତଲେ 2.4.9.
ସେଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ଦୀପାବଳି ଦିନରେ ଭୂମିରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଦୀପଦାନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଦୋଷେ ଚ ତଥୋଲ୍ମୁକମ୍
ତାପରେ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ, ସାଂଜ ବେଳେ ମଶାଳ ମଧ୍ୟ ଜଳାଇବା ଦରକାର।
ଦୀପଵୃକ୍ଷାସ୍ତଥା କାର୍ଯାଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ଦେଵଗୃହାଦିଷୁ
ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଦେବାଳୟ ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଦୀପ ଗଛ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃକ୍ଷମୂଲେଷୁ ଗୋଷ୍ଠେଷୁ ଚତ୍ଵରେଷୁ ଗୃହେଷୁ ଚ
ଗଛ ମୂଳ, ଗୋଖାଟି, ରାସ୍ତା ମୁହାଁ ଓ ଘରରେ ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵଂ ପୁରମଲଂକୃତ୍ଯ ପ୍ରଦୋଷେ ତଦନନ୍ତରମ୍
ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଶୁଭ୍ର ଭାବେ ସଜାଇ, ତାପରେ ସାଂଜ ବେଳେ—
ଅଲଂକୃତେନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ନଵଵସ୍ତ୍ରୋପଶୋଭିନା
ନୂଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ସଜି, ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଦ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ବଲେର୍ଲୋକା ଯଥେଚ୍ଛଂ କ୍ରୀଡ୍ଯତାମିତି
ଆଜି ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଖେଳିପାରନ୍ତି।
ତେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରୀଡନକଂ ତତଃ ପଶ୍ଯେଚ୍ଛୁଭାଶୁଭ୍ଯ
ସେମାନଙ୍କୁ ଖେଳନା ଦେଇ, ପରେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଜୀଵହିଂସା ସୁରାପାନମଗମ୍ଯାଗମନଂ ତଥା ବଲିରାଜ୍ଯେ ତୁ ନରକଦ୍ଵାରାଣ୍ଯୁକ୍ତାନି ସଂତ୍ଯଜେତ୍
ଜୀବକୁ ହତ୍ୟା କରିବା, ମଦ୍ୟପାନ କରିବା, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କ ସହ ଅନୁଚିତ ସମ୍ପର୍କ କରିବା—ଏହି ସବୁ ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ନରକକୁ ନେଇଯିବା ଦ୍ୱାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହାମାନେ ସବୁକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋଽର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରସମଯେ ସ୍ଵଯଂ ରାଜା ଵ୍ରଜେତ୍ପୁରମ୍ ବଲିରାଜ୍ଯପ୍ରମୋଦଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଗୃହମାଵ୍ରଜେତ୍
ତାପରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ବେଳେ ରାଜା ନିଜେ ସହରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ଦେଖି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଗତେ ନିଶୀଥେ ଚ ଜନେ ନିଦ୍ରାର୍ଦ୍ଧଲୋଚନେ ନିଷ୍କାସ୍ଯତେ ପ୍ରଦୃଷ୍ଟାଭିରଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵଗୃହାଂଽଗଣାତ୍ ।। 2.4.9.
ଏଭଳି ରାତି ଯିବା ପରେ, ଲୋକମାନେ ଅଧସ୍ୱପ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଶୁଭ ଘଟଣା ଘର ଅଙ୍ଗଣାରୁ ଚାଲିଯିବ।
ଦଂଡୈକରଜନୀଯୋଗେ ଦର୍ଶଃ ସ୍ଯାତ୍ତୁ ପରେଽହନି
ଏକ ଦଣ୍ଡ ରାତି ଯୋଗ ହେଲେ, ପରଦିନ ଅମାବାସ୍ୟା ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।
* ଯେ ଵୈଷ୍ଣଵାଽଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ବଲିରାଜ୍ଯୋତ୍ସଵଂ ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଉନ୍ଥିବା କିମ୍ବା ନ ହେଉନ୍ଥିବା, ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରନ୍ତି—
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୁରାଣପଠନାଦିଭିଃ
ସେମାନେ ରାତିରେ ଜାଗି ଥିବା ଉଚିତ, ପୁରାଣ ପାଠ ଓ ଅନ୍ୟ କଥାରେ ରତ ହୋଇ।
ସୁଵେଷଃ ସତ୍କଥାଗୀତୈର୍ଦାନୈଶ୍ଚ ଦିଵସଂ ନଯେତ୍
ସୁନ୍ଦର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଭଲ କଥା, ଗୀତ ଓ ଦାନ ଦେଇ ସେଇ ଦିନଟି କଟାଯିବା ଉଚିତ।
ଶଂକରସ୍ତୁ ପୁରା ଦ୍ଯୂତଂ ସସର୍ଜ ସୁମନୋହରମ୍
ପୁରାତନ କାଳରେ ଶଙ୍କର ମନୋହର ଦ୍ୟୂତ କ୍ରୀଡା ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ବଲିରାଜ୍ଯଦିନସ୍ଯାଽପି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ବଳିଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦିନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏବେ ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ।
ଯଦି ମୋହାନ୍ନ କୁର୍ଵୀତ ସ ଯାତି ଯମସାଦନମ୍
ଯଦି ମୋହରେ ପଡି କେହି ଏହା ପାଳନ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଯମର ଗୃହକୁ ଯିବ।
ତେନ ଦତ୍ତା ଵାମନାଯ ଭୂମିଃ ସ୍ଵମସ୍ତକାନ୍ଵିତା
ସେଇ ଦିନ ବଳି ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ସହିତ ଭୂମିକୁ ବାମନଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ।
କାର୍ତିକେ ମାସି ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯାଂ ଯତୋ ଭଵାନ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନ ରାଜା, ଏହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵରଂ ଦଦାମି ତେ ରାଜନ୍ନିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽଦାଦ୍ଵରଂ ତଦା
‘ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଵର ଦେଉଛି’ ବୋଲି କହି, ସେ ସମୟରେ ବଳିକୁ ଵର ଦେଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ଯାଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ତୈଲସ୍ନାନାଦିକାର୍ଚନମ୍
ଏହି ଦିନ ଯେଉଁମାନେ ତେଲ ଦେଇ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୂଜା କରିବେ—
ତଦାପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧା ପ୍ରତିପତ୍ତିଥିଃ
ସେଠାରୁ ଏହି ପ୍ରଥମ ତିଥି ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା।
ତତ୍ରାଭ୍ଯଂଗଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ଅନ୍ଯଥା ମୃତିମାପ୍ନୁଯାତ୍ । । 2.4.10.
ଯଦି କେହି ଏଠାରେ ତେଲ ଲଗାଇ ସ୍ନାନ କରିନଥାଏ, ତେବେ ଅନ୍ୟଥା ମୃତ୍ୟୁ ହେବ।
ମାଂଗଲ୍ଯଂ ତଦ୍ଦିନେ ଚେତ୍ସ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତାଦିସ୍ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି
ସେଇ ଦିନ ମଙ୍ଗଳ ହେବ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଧନ ନଷ୍ଟ ହେବ।
ତସ୍ଯାଂ ଯଦ୍ଯଥ ଚାଽଽର୍ତିକ୍ଯଂ ନାରୀ ମୋହାତ୍କରିଷ୍ଯତି
ଏହି ଦିନ ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ମୋହରେ ପଡି ଆରତି କରିବା ଛାଡିଦେଇଥାଏ—
ଅଵିଦ୍ଧା ପ୍ରତିପଚ୍ଚେତ୍ସ୍ଯାନ୍ମୁହୂର୍ତମପରେଽହନି
ଯଦି ପ୍ରତିପଦ ଦିନ ଅନ୍ୟ ତିଥି ଦ୍ୱାରା ବିଭାଜିତ ହେଉନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ତିଥି ଅଗ୍ରଦିନରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଦେଖାଯିବ।
ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଵଲ୍ପମାତ୍ରାଽପି ଯଦି ନ ସ୍ଯାତ୍ପରେଽହନି
ଯଦି ଅଗ୍ରଦିନରେ ପ୍ରତିପଦର ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ରହିନାହିଁ,