ଵଟଂ ଜଗାମ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ମହତ୍କୋଟରସଂଯୁତମ୍
ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ସେ ବଡ଼ ଗହ୍ୱର ଥିବା ବଟବୃକ୍ଷକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵିପ୍ରଶାର୍ଦୂଲ ତୁଲସ୍ଯାସ୍ତୂତ୍ତମାଂ କଥାମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁଳସୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣ।
ପୁରା ଦୁର୍ଵାସସଃ ଶାପାଦ୍ଗତୈଶ୍ଵର୍ଯେ ପୁରଂଦରେ 2.4.8.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିଲେ।
ଐରାଵତଃ କଲ୍ପତରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ କମଲା ତଥା
ଏଇରାବତ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଏବଂ କମଳା ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଲେ।
ହରୀତକ୍ଯାଦଯଶ୍ଚାଽପି ଦିଵ୍ଯା ଓଷଧଯସ୍ତଥା
ହରୀତକୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତତଃ ପୀଯୂଷକଲଶମଜରାମରଦାଯକମ୍ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ମନସା ସଦ୍ଯଃ ପରାଂ ନିର୍ଵୃତିମାପ ହ
ତାପରେ, ଯେଉଁ ପିଉଷ ଭରା କଳଶ ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ, ସେଠାକୁ ଦେଖି ସେ ମନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ପୀଯୂଷକଲଶ ଆନନ୍ଦାସ୍ରୋଦବିନ୍ଦଵଃ
ସେଇ ପିଉଷ ଭରା କଳଶରେ ଆନନ୍ଦର ଧାରାର ତିଅଁ ତିଅଁ ଝରଣା ଥିଲା।
ସର୍ଵ ଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନା ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଓ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ।
ତତ୍ରୋତ୍ପନ୍ନାଂ ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ତୁଲସୀଂ ଚ ଦଦୁର୍ହରେଃ
ସେଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ହରିଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ତତୋଽତୀଵ ପ୍ରିଯକରା ତୁଲସୀ ଜଗତାଂ ପତେଃ
ତାପରେ ତୁଳସୀ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ସା ତୁ ଦେଵଗଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଷ୍ଣୁଵତ୍ପୂଜ୍ଯତେ ପ୍ରିଯା
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ପ୍ରେମରେ ପୂଜିତ।
ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ଯା ନମସ୍କାରୋ ମଯା ଵିପ୍ର କୃତସ୍ତତଃ
ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲି।
ଆରାଦଦୃଶ୍ଯତ ମହଦ୍ଵିମାନଂ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସମ୍ 2.4.8.
ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଦେଖାଗଲା।
ତଥୈଵ ତସ୍ମାଦ୍ଵୃକ୍ଷାଚ୍ଚ ପୁରୁଷୌ ଦ୍ଵୌ ଵିନିର୍ଗତୌ
ସେଇ ଗଛରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ପୁରୁଷ ବାହାରିଲେ।
ପ୍ରଣାମଂ ଚକ୍ରତୁସ୍ତୌ ହି ହରିମେଧସୁମେଧଯୋଃ
ସେ ଦୁଇଜଣ ହରିମେଧ ଓ ସୁମେଧଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଊଚତୁର୍ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୌ ତାଵୁଭୌ ଦେଵସନ୍ନିଭୌ
ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣ କହିଲେ।
ହରିମେଧସୁମେଧସାଵୂଚତୁଃ ମଂଦାରମାଲାଂ ତରୁଣାଂ ଧାରଯଂତୌ ତଥାଽମରୌ
ହରିମେଧ ଓ ସୁମେଧ କହିଲେ: 'ତମେ ତରୁଣ ମନ୍ଦାର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅମର ହୋଇଛ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୌ ବ୍ରାହ୍ମଣାଭ୍ଯାଂ ତାଵୂଚତୁର୍ଵୃକ୍ଷନିର୍ଗତୌ
ଏଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ଗଛରୁ ବାହାରିଥିବା ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ବଂଧ୍ଵାଦଯସ୍ତଥା ଚୈଵ ଯୁଵାମେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ବନ୍ଧ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ତରୁଣ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଵୀତଃ କଦାଚିନ୍ନଂଦନ ଵନମ୍
ଏକଥା ସତ୍ୟ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ନନ୍ଦନ ବନରେ ଥିଲି।
ରେମିରେ ଦେଵଵନିତା ଯଥାକାମଂ ମଯା ସହ
ଦେବୀମାନେ ମୋ ସହ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ତପତୋ ରୋମଶସ୍ଯୈଵ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁପିତୋ ମୁନିଃ
ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ରୋମଶ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଅନ୍ୟ ମୁନି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଅଯମେଵ ଦୁରାଚାରଃ ଶାପାର୍ହ ଇତି ଚାଽବ୍ରଵୀତ୍ 2.4.8.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଟି ଖରାପ ଓ ଶାପ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ସେ କହିଲେ।
ପ୍ରସାଦିତୋ ମଯା ସୋଽଥ ଵିଶାପମପି ଦତ୍ତଵାନ୍
ପରେ, ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ପରେ, ସେ ମୋତେ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଯଦା ଶୃଣୋଷି ସଦ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଵିମୁକ୍ତିଂ ଯାସ୍ଯସେ ପରାମ୍
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଶୁଣିବ, ସେଇ ସମୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ଵସାମ୍ଯତ୍ର ଵଟେ ଦୈଵାଦ୍ଭଵଦ୍ଦର୍ଶନତୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ବସିଛି।
ଅଯଂ ମୁନିଵରଃ ପୂର୍ଵଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତଃ
ଏହି ମହାନ ଋଷି ପୂର୍ବରୁ ଗୁରୁଙ୍କ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଯୁଷ୍ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦଧୁନା ବ୍ରହ୍ମଶାପାଦ୍ଵିମୋଚିତଃ
ଏବେ ତୁମ ଦୟାରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଉତ୍ତରୋତ୍ତରପୁଣ୍ଯାନି ଵର୍ଧଂତେ ଚ ଦିନେଦିନେ
ପ୍ରତିଦିନ ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ପୁଣ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।
ତାଵନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ତୌ ଧାମ ଜଗ୍ମତୁଃ ପରଯା ମୁଦା
ଅନୁମତି ନେଇ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ।