ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାକାଶଦୀପଂ ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୈଵ ହରେଃ କଥାମ୍
ଆକାଶଦୀପ ଦେଇ, ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲାପରେ,
ଇତ୍ଯେତତ୍ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଲୁବ୍ଧ ଗଚ୍ଛ ଯଥାସୁଖମ୍
ଏହି ସବୁ କଥା ତୋତେ କୁହିଦେଲି; ଲୋଭୀ, ଏବେ ଯାଅ, ଯେପରି ଚାହୁଁଛୁ ସେପରି।
ଵ୍ରତଂ ଚାକାଶଦୀପସ୍ଯ ଚକାର ଵିଧିଵନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆକାଶଦୀପର ବ୍ରତ କଲେ।
ସୁନଂଦୋପି ମହାରାଜ ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ସମୁପାଗତଃ
ମହାରାଜ, ସୁନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା କାର୍ତିକେ ମାସି ଵୈ ନୃପଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ସେ ରାଜା ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ହେଲେ।
ରାତ୍ରୌ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯୋମଦୀପଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଵୈ ନୃପଃ
ରାତିରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ରାଜା ଆକାଶଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦାମୋଦରାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପଧରାଯ ଚ ନିର୍ଵିଘ୍ନଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ଯାଵନ୍ମାସଃ ସମାପ୍ଯତେ
ଦାମୋଦର, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବ, ମାସ ଶେଷ ହେଉଅଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ବାଧା ବିନା ହେଉ।
ଵ୍ରତେନାଽନେନ ଦେଵେଶ ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଃ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧତାମ୍ 2.4.7.
ହେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବଢ଼ୁ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ଚ ପୁନର୍ଵ୍ଯୋମଦୀପଂ ଦଦାତି ହି
ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପୁଣି ସେ ଆକାଶଦୀପ ଦେଇଥାଏ।
ଉତ୍ସର୍ଗସ୍ଯ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦୀପଂ ସମାପ୍ଯ ଚ
ଉତ୍ସର୍ଗ ବିଧି କରି, ଆକାଶରେ ଦୀପ ଦେଇ ସମାପ୍ତ କଲେ।
ତେନ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେନ ସ ରାଜା ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ରାଜା
ସୁପୁତ୍ରପୌତ୍ରସ୍ଵଜନୈର୍ବୁଭୁଜେ ସହ ଭାର୍ଯଯା
ଭଲ ପୁଅ, ନାତି, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସୁଖରେ ଜୀବନ କାଟିଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସହ ସମାରୁହ୍ଯ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗଂ ଗତୋ ମୁନେ
ମୁନି, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ମୁକ୍ତିର ପଥରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୁରିଵ ପ୍ରୋଚ୍ଯମାନଃ ସଦାଽମରୈଃ
ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ, ସେ ସଦା ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପରି ହେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତୁ କାର୍ତିକେ ମାସି ମାନୁଷ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତେଣୁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ଦୁର୍ଲଭ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଅପରେ,
ଦାସ୍ଯଂତି ଯେ କାର୍ତିକମାସି ମର୍ତ୍ଯା ଵ୍ଯୋମପ୍ରଦୀପଂ ହରିତୁଷ୍ଟଯେଽତ୍ର
ଏଠାରେ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯେମାନେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଆକାଶଦୀପ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ଅଥାଽନ୍ଯଚ୍ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵ୍ଯୋମଦୀପସ୍ଯ ଵୈଭଵମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆକାଶଦୀପର ମହିମା ଆଉ କହିବି।
ଆକାଶାଦୀପଦାନଂ ତୁ କୁର୍ଵଂତୁ ଋଷିସତ୍ତମାଃ ।। 2.4.7.
ଋଷିମାନେ ଆକାଶଦୀପ ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ମନ୍ତ୍ରେଣାଽନେନ ଯେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ପିତୃଭ୍ଯଃ ଖେ ତୁ ଦୀପକମ୍ ଉତ୍ତମାଂ ଗତିମିତ୍ଥଂ ତେ ଦୀପଦାନଂ ମଯେରିତମ୍ ।। 2.4.7.
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆକାଶରେ ଦୀପ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଲାଭ ପାଆନ୍ତି; ଏହିପରି ଦୀପଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ କହିଛି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାଂ ଭଵନେଷୁ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷ କରି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଗୃହରେ—
ତତ୍ରତତ୍ର ରତିଂ କୁର୍ଯାନ୍ନାଂଧକାରେ କଦାଚନ 2.4.7.
କେବେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ଧାରରେ ଆନନ୍ଦ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କାର୍ତିକେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପୁରଃ କର୍ପୂରଦୀପକମ୍ 2.4.7.
ଯେଉଁଠି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖରେ କର୍ପୂର ଦୀପ ଜଳାଯାଏ—
ଗୋପଃ କଶ୍ଚିଦମାଵାସ୍ଯାଂ ଦୀପଂ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଯଦି କୌଣସି ଗୋପ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀପ ଜଳାଏ—
ତ୍ଵଦ୍ଵାଗମୃତପାନେନ ତୃଷା ଭୂଯଃ ପ୍ରଵର୍ଧତେ
ତୁମର ମଧୁର କଥାର ଅମୃତ ପିଇଲେ ମୋର ତିଆସ ଆଉ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଦେଵଂ ଦାମୋଦରଂ ପୂଜ୍ଯ କୋମଲୈସ୍ତୁଲସୀଦଲୈଃ
ଦାମୋଦର ଦେବଙ୍କୁ କୋମଳ ତୁଳସୀ ପତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିରହିତୋ ଯସ୍ତୁ ସୁଵର୍ଣାଦିଭିରର୍ଚଯେତ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଭକ୍ତି ବିନା ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କରେ—
ସର୍ଵେଷାମପି ଵର୍ଣାନାଂ ଭକ୍ତିରେଷା ପରା ସ୍ମୃତା
ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭକ୍ତିକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନାଯାଏ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜିତୋ ନିତ୍ଯଂ ତୁଲସ୍ଯାସ୍ତୁ ଦଲାର୍ଧତଃ
ଯିଏ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀର ଅର୍ଧ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ—
ଵିଷ୍ଣୁଦାସଃ ପୁରା ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁଲସୀପୂଜନେନ ଚ
ପୂର୍ବେ ଏଭଳି ଭକ୍ତି ଓ ତୁଳସୀ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦାସ ଥିଲେ—
ତୁଲସ୍ଯାଃ ଶୃଣୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ତୁଳସୀର ମହିମା ଶୁଣ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।