ତତ୍ସର୍ଵଂ ଲୁବ୍ଧକୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୌର୍ଯାର୍ଥଂ ସମୁପାଗତଃ
ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଚୋରି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସିଥିବା ଲୁଭ୍ଧକ ଦେଖିଲେ।
ଚଂଦ୍ରଶର୍ମାଣମାଭାଷ୍ଯ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ:
ରାଜ୍ଞା ସୁକୃତିନା ଦତ୍ତଂ ଵ୍ଯୋମଦୀପଂ ମନୋହରମ୍
ଏକ ଧର୍ମିକ ରାଜା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଆକାଶଦୀପ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ତୈଲଂ ପୀତ୍ଵା ତୁ ତତ୍ପାତ୍ରଂ ସଦୀପଂ ତୁ ମନୋହରମ୍
ତାପରେ, ତେଲ ପିଇସାରି, ସେ ପାତ୍ରଟି ଏବଂ ସେଇ ଆକର୍ଷକ ଦୀପକୁ ନେଇଗଲେ।
ମାର୍ଜାରୋଽପ୍ଯାଗତସ୍ତତ୍ର ଗ୍ରହୀତୁଂ ପକ୍ଷିପୁଂଗଵମ୍
ସେଠାକୁ ଗୋଟିଏ ବିଲେଇ ମଧ୍ୟ ଆସିଲା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଧରିବାକୁ।
ତ୍ଵନ୍ମୁଖାତ୍କଥ୍ଯମାନାଂ ହି କଥାଂ ଶୁଶ୍ରୁଵତୁଃ କ୍ଷଣମ୍
ତୁମେ କହୁଥିବା କଥାକୁ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣିଲେ।
ତୌ ଵୃକ୍ଷାତ୍ପତିତୌ ମୃତ୍ଯୁଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଚ କ୍ଷଣମାତ୍ରତଃ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଗଛରୁ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ତଦାଶ୍ଚର୍ଯମହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମୁପାଗତଃ 2.4.7.
ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରିବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିସମାପନ୍ନୌ ମୁକ୍ତୌ କେନ ଚ କର୍ମଣା
ପଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେମାନେ କେଉଁ କର୍ମରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ?
ଶୃଣୁ ଲୁବ୍ଧ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଯୋର୍ଵୃତ୍ତାଂତମଂଜସା
ଶୁଣ, ଲୋଭୀ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର କଥା ସରଳ ଭାବରେ କହିଦେବି।
ଦେଵଶର୍ମା ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯାଽପହାରକଃ
ସେଠି ସେ ଦେବଶର୍ମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଇଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଦେଵାଲଯେ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତୈଲଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାଦିକଂ ତଥା
ସେ ଦେଉଳରେ ପହଞ୍ଚି, ତେଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇଥିଲେ।
ଆଯୁର୍ନୀତ୍ଵୈଵମେଵାଽସୌ ତତଃ ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ
ଏଭଳି ଜୀବନ କାଟି, ସେ ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ନିରୁଚ୍ଛ୍ଵାସଂ ତଥା ପ୍ରାପ୍ଯ ଅସିପତ୍ରଵନଂ କ୍ରମାତ୍
ଶ୍ୱାସ ବନ୍ଦ ହେବା ପରେ, ସେ କ୍ରମେ ଅସିପତ୍ରବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନୁଭୂଯ ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସତାଂ ଗତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରି, ପରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ହେଲେ।
ଏଵଂ ଜନ୍ମଶତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୂମୌ ମାର୍ଜାରତାଂ ଗତଃ ନିର୍ମୁକ୍ତାଽଖିଲପାପସ୍ତୁ ଅଗମଦ୍ଧରିମଂଦିରମ୍
ଏଭଳି ଶତଜନ୍ମ ନେଇ, ପୃଥିବୀରେ ବିଲେଇ ହେଲେ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଗୃଧ୍ରୋଽଯଂ ତୁ ପୁରା ଵିପ୍ରୋ ମିଥିଲେ ଵେଦପାରଗଃ
ଏହି ଗୃଧ୍ର ପୂର୍ବେ ମିଥିଳାରେ ଏକ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଦାସୀସଂଗଂ ଚକାରାସୌ ଵେଶ୍ଯାସଂଗଂ ତଥୈଵ ଚ 2.4.7.
ସେ ଏକ ଦାସୀ ସହ ଏବଂ ଏକ ବେଶ୍ୟା ସହ ମିଶିଥିଲେ।
କୁଂଭୀପାକେ ମହାଘୋରେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଯୁଗଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ।
ଦୈଵେନ ଚୋଦିତୋ ଗୃଧ୍ରସ୍ତୈଲପାନାର୍ଥମାଗତଃ
ଭାଗ୍ୟର ଚେତନାରେ, ଗୃଧ୍ର ତେଲ ପିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାକାଶଦୀପଂ ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୈଵ ହରେଃ କଥାମ୍
ଆକାଶଦୀପ ଦେଇ, ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲାପରେ,
ଇତ୍ଯେତତ୍ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଲୁବ୍ଧ ଗଚ୍ଛ ଯଥାସୁଖମ୍
ଏହି ସବୁ କଥା ତୋତେ କୁହିଦେଲି; ଲୋଭୀ, ଏବେ ଯାଅ, ଯେପରି ଚାହୁଁଛୁ ସେପରି।
ଵ୍ରତଂ ଚାକାଶଦୀପସ୍ଯ ଚକାର ଵିଧିଵନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆକାଶଦୀପର ବ୍ରତ କଲେ।
ସୁନଂଦୋପି ମହାରାଜ ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ସମୁପାଗତଃ
ମହାରାଜ, ସୁନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା କାର୍ତିକେ ମାସି ଵୈ ନୃପଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ସେ ରାଜା ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ହେଲେ।
ରାତ୍ରୌ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯୋମଦୀପଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଵୈ ନୃପଃ
ରାତିରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ରାଜା ଆକାଶଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦାମୋଦରାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପଧରାଯ ଚ ନିର୍ଵିଘ୍ନଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ଯାଵନ୍ମାସଃ ସମାପ୍ଯତେ
ଦାମୋଦର, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବ, ମାସ ଶେଷ ହେଉଅଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ବାଧା ବିନା ହେଉ।
ଵ୍ରତେନାଽନେନ ଦେଵେଶ ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଃ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧତାମ୍ 2.4.7.
ହେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବଢ଼ୁ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ଚ ପୁନର୍ଵ୍ଯୋମଦୀପଂ ଦଦାତି ହି
ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପୁଣି ସେ ଆକାଶଦୀପ ଦେଇଥାଏ।
ଉତ୍ସର୍ଗସ୍ଯ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦୀପଂ ସମାପ୍ଯ ଚ
ଉତ୍ସର୍ଗ ବିଧି କରି, ଆକାଶରେ ଦୀପ ଦେଇ ସମାପ୍ତ କଲେ।