ଅଥ ମହର୍ଷିରୁପାଗତକୌତୁକୋ ନିଜତପଃଫଲମେଵ ତଦାଗମମ୍
ତାପରେ ମହାଋଷି ଉତ୍ସୁକତାରେ ଆସିଲେ, ନିଜ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯାଧାତୁଂ ପ୍ରଵଵୃତେ ଶିଵଭକ୍ତିର୍ଜଗନ୍ମଯୀ
ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଭାବନା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଫେଳିଗଲା, ହାରାଇଥିବା ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଫେରାଇବାକୁ।
ଆଲୁଲୋକେ ସମାଯାତଂ ଗୌତମଂ ଶିଷ୍ଯସେଵିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଗୌତମ ଆସୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ।
ଜଟାଭିରତିତାମ୍ରାଭିସ୍ତୀର୍ଥସ୍ନାନଵିଶୁଦ୍ଧିଭିଃ
ତାଙ୍କର ଜଟା ଗାଢ଼ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ନାନରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ଭସ୍ମତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୋପେତଵିଶାଲନିଟିଲୋଜ୍ଵଲମ୍
ତାଙ୍କର ଚଉଡ଼ା କପାଳ ତିନି ଧାରା ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ଚମକୁଥିଲା।
ଦଧାନଂ ଵଲ୍କଲେ ରକ୍ତେ ତପଃ କୃଶିତଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ଲାଲ ବର୍କର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଶମ୍ଭୁନାଵସିତୋଦାତ୍ତସାରୂପ୍ଯମିଵ ଭାଷିତମ୍
ସେ ଉଚ୍ଚ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କଥା କହିଲେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ପରି ଲାଗିଲା।
ଆଲୋକ୍ଯ ତଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଶଂଭୁପଦାଶ୍ରଯମ୍
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଦରେ ନିବେଶିତ, ବୟସ୍କ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତାଂଜଲିଂ ମୁନିର୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସମସ୍ତଜଗଦମ୍ବିକାମ୍
ମୁନି ତାଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ସ୍ଵାଗତଂ ଗୌରି ସୁଭଗେ ଲୋକମାତର୍ଦଯାନିଧେ
ଗଉରୀ, ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦୟାର ସାଗର, ଜଗତମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ।
ଅହୋ ମାନ୍ଯେ ମାନ୍ଯମର୍ଥଂ ଵିଜ୍ଞାଯୈଵ ପୁରା ଵଯମ୍ 1.3.1.5.
ହେ ମାନ୍ୟ, ମାନ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଜାଣି, ଆମେ ସଦା ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ କରିଛୁ।
ଯଦ୍ଦେଵି ତେ ନ ଚେତ୍କିଂଚିନ୍ମାଯାଵିଲସିତନ୍ନିଜମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କର କିଛି ନଥିଲେ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ମାୟାର ଖେଳ ଅଛି।
ତିଷ୍ଠତ୍ଵଶେଷଂ ମେ ଵକ୍ତୁଂ ମାଯାଵିଲସିତଂ ତଵ
ଆପଣଙ୍କ ମାୟାର ଅଦ୍ଭୁତ ଖେଳ ବାକୀ ଅଂଶ ମୋତେ କହିବାକୁ ଦିଅ।
ଆସ୍ଯତାଂ ପାଵନେ ଶୁଦ୍ଧଂ ଆସନେ କୁଶନିର୍ମିତେ
ପବିତ୍ର କୁଶ ଘାସରେ ତିଆରି ଶୁଧ୍ଧ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ, ଶୁଧା।
ଇତି ଶିଷ୍ଯୈଃ ସମାନୀତେ ଦର୍ଭାଂକେ ପରମାସନେ
ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦର୍ଭା ଘାସ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନ ଆଣିଲେ।
ନିଵେଦ୍ଯ ସକଲାଂ ପୂଜାଂ ଭକ୍ତିଭାଵସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଉଵାଚ ଦଶନଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାପରିଧୌତଦିଶାମୁଖଃ
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତର ଚାନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ମୁହଁ ଚମକୁଥିଲା, ସେ କଥା କହିଲେ।
ଅହୋ ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶମ୍ଭୋରମିତତେଜସଃ
ହେ ଦେବ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଅସୀମ ତେଜସ୍ବୀ ମହିମା, କି ଅଦ୍ଭୁତ!
ଅସିଦ୍ଧମନ୍ଯଲ୍ଲବ୍ଧଵ୍ଯଂ କିଂ ଵାନ୍ଯତ୍ତଵ ଵିଦ୍ଯତେ
ତୁମେ ଏପରି କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି କି? କିମ୍ବା ଆଉ କିଛି ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
କୈଲାସଶୈଲଵୃତ୍ତାଂତଃ କଂପାତଟତପଃସ୍ଥିତଃ
କୈଳାସ ପାହାଡର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ କମ୍ପା ନଦୀର କୂଳରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲା.
ଆଗତାସି ମହାଭାଗେ ଭକ୍ତାଶ୍ରମମିମଂ ସ୍ଵଯମ୍ 1.3.1.5.
ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ନିଜେ ଏହି ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଛ.
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହର୍ଷେଃ ସର୍ଵଵେଦିନଃ
ସମସ୍ତ ବେଦ ଜଣା ମହାର୍ଷିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ,
ମହାଵୈଭଵମେତତ୍ତେ ଦେଵଦେଵଃ ସ୍ଵଯଂ ଶିଵଃ
ଏହି ମହା ମହିମା ତୁମର; ଦେବଦେବ ଶିବ ନିଜେ,
ଆଗମାନାଂ ଶିଵୋକ୍ତାନାଂ ଵେଦାନାମପି ପାରଗଃ
ତୁମେ ଶିବଙ୍କ କଥିତ ଆଗମ ଓ ବେଦକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛ.
ଅରୁଣାଚଲ ନାମ୍ନାହଂ ତିଷ୍ଠାମୀତ୍ଯବ୍ରଵୀଚ୍ଛିଵଃ
ଶିବ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏଠାରେ ଅରୁଣାଚଳ ନାମରେ ବସିଛି.'
ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ମ୍ଯହଂ ତପଃ କର୍ତୁମରୁଣାଚଲସନ୍ନିଧୌ
ମୁଁ ଅରୁଣାଚଳର ସାନିଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଏଠାରେ ଆସିଛି.
ଶିଵଭକ୍ତେନ ସଂଭାଷା ଶିଵସଂକୀର୍ତ୍ତନଶ୍ରଵଃ
ଶିବ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତା ଓ ଶିବଙ୍କ ନାମ ଶୁଣିବା—
ତସ୍ମାନ୍ମମୈତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଭଵତୋ ମୁଖାତ୍
ତେଣୁ, ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଏହି ମହିମା ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିବାକୁ.
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୌତମସ୍ତପସାଂ ନିଧିଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତପସ୍ୟାର ଧନ ଗୌତମ,
ଅଜ୍ଞାତମିଵ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ପୃଚ୍ଛ୍ଯତେ ଚ ପୁନସ୍ତ୍ଵଯା
ଯାହା ଅଜଣା, ତୁମେ ପୁନିପୁନି ପଚାରୁଛ.