ପାଶେନ ଵରୁଣୋ ବଦ୍ଧଃ ପାଶେନ ଗଣପେନ ତୁ
ବରୁଣଙ୍କୁ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଗଣପତି ମଧ୍ୟ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ତାଡିତୋଽନିଲ ଏଵାଥ ଉତ୍ତରେ ନରଵାହନଃ ଵୀରଭଦ୍ରନିଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଚକ୍ରୁର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ତାପରେ ବାୟୁଦେବଙ୍କୁ ଆଘାତ କରାଯିଲା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଚଡ଼ିବା ଯିଏ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଅଥ ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକାରୋ ଚ୍ଚୈର୍ଭଦ୍ରକାଲୀ ଭଯାଵହା
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ଭଦ୍ରକାଳୀ ଭୟଦାୟକ ରୂପେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରଜ୍ଵାଲଜ୍ଵଲନାକାରା ଶୁଷ୍କମାଂସାତିଭୈରଵା
ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଶୁଷ୍କ ମାଂସରେ ଅତି ଭୟଭୀତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କପାଲକର୍ତ୍ରିକାହସ୍ତା ଜଘ୍ନୁର୍ଦେଵଗଣାସ୍ତଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଭ୍ଯୁପଗତା ଦେଵାସ୍ତୁଷିତା ଯୁଦ୍ଧଲାଲସା
କପାଳ ଓ ଛୁରି ହାତରେ ଧରି ଭଦ୍ରକାଳୀ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ଦେବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ ଓ ଖୁସି ହେଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଚିକ୍ଷିପୁଃ ଶକ୍ତୀଃ କେଚିତ୍ପ୍ରାସାଂସ୍ତଥାପରେ
କେହି କେହି ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଲେ, ଆଉ କେହି କେହି ଅସି ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଦିତୋ ମାତୃସଂଘସ୍ତୁ ପୀଡିତାଃ ପ୍ରମଥା ଯଦା
ଯେତେବେଳେ ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଓ ପ୍ରମଥମାନେ ଦମିତ ହେଲେ,
ଖଡ୍ଗାଦିଭିଃ ଷଡର୍କାଂଶୁଃ ପୀଡଯାମାସ ସଂଯୁଗେ
ଷଡ଼ରଶି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଖଡ଼ଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ।
କରାନ୍ଦିନକରସ୍ଯୈଵ ଚରଣୌ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ଚ
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହାତ ଓ ଭାସ୍କରଙ୍କର ପାଦକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଵମନ୍ତୋ ରୁଧିରଂ ତେଽପି ନଷ୍ଟା ଜର୍ଜର ମସ୍ତକାଃ ୫.୨.୮୨.
ସେମାନେ ରକ୍ତ ଝାଡ଼ି ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ବଦ୍ଧଃ ପ୍ରାଚେତସୋ ଦକ୍ଷଃ ପାଶେନ ସୁଦୃଢେନ ଚ
ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଦୃଢ଼ ପାଶରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଃ କଥିତଃ ସର୍ଵୋ ଵିସ୍ତରେଣ ଯଥା ତଥା
ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେପରି ସବୁବେଳେ ବିସ୍ତାରରେ କହାଯାଇଛି।
ନଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଵସଵୋ ଦେଵାଃ ପୀଡିତା ଭାସ୍କରା ରଣେ ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ନାଥଃ କ୍ଵ ଗତଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ବସୁ ଓ ଦେବମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଭାସ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ; ଜଳର ନାଥ ବରୁଣ କେଉଁଠି ଗଲେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର?
ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ହତଂ ସର୍ଵଂ ଵୀରଭଦ୍ରଗଣେନ ଚ
ସମସ୍ତ କିଛି ଭଦ୍ରକାଳୀ ଓ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହେଲା।
ପ୍ରଦୀପିତା ମହାଶାଲା ଭଗ୍ନଂ ଵୈ ଯଜ୍ଞତୋରଣମ୍ ଆଜଗାମ କୃପାଵିଷ୍ଟୋ ଯତ୍ରାହଂ ମନ୍ଦରେ ସ୍ଥିତଃ
ମହାଶାଳା ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଗଲା, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାର ଭାଙ୍ଗିଗଲା; ଦୟାରେ ଭରିଯାଇ, ସେ ଯେଉଁଠି ମୁଁ ମନ୍ଦରେ ଦଢ଼ିଥିଲି, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସ୍ତୁତିଂ କୃତ୍ଵା ମଦୀଯାଂ ତୁ ଵାକ୍ଯମୁକ୍ତମିଦଂ ତଦା
ମୁଁ ମୋର ସ୍ତୁତି କରି, ତାପରେ ଏହି କଥା କହିଲି।
ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ମହାଦେଵ ଵସଵୋ ଜର୍ଜରୀକୃତାଃ
ହେ ମହାଦେବ, ବସୁମାନେ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।
କାଯାଵରୋହଣଂ ଦେଵ ତୁଷିତାନାଂ କଥଂ ଭଵେତ୍
ହେ ଦେବ, ତୁଷିତମାନେ କିପରି ଦେହ ଧାରଣ କରିପାରିବେ?
ମହାକାଲଵନେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ତୁଷିତାସ୍ତ୍ଵମୀ
ଏହି ତୁଷିତମାନେ ମହାକାଳବନର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ମମାଦେଶାଚ୍ଚତୁଃଶିଷ୍ଯୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ ୫.୨.୮୨.
ମୋ ଆଦେଶରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାରି ଶିଷ୍ୟ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ।
ତତ୍ର କାଯମନୁପ୍ରାପ୍ତା ମମ ଶିଷ୍ଯା ମମୋ ପମାଃ
ସେଠାରେ, ମୋର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପରି ସମାନ, ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ସେ କ୍ଷେତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ କାଯାନ୍ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତ୍ଯମୀ ସୁରାଃ
ସେ ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ, ଏହି ଦେବତାମାନେ ଦେହ ପାଇବେ।
ମୁଦିତା ବ୍ରହ୍ମଣା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି।
ପୁନସ୍ତେ ତାଦୃଶା ଜାତାସ୍ତୁଷିତା ଯାଦୃଶାଽଭଵନ୍ ସମୀହିତପ୍ରଦୋ ନିତ୍ଯଂ ଖ୍ଯାତୋ ଦେଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ପୁଣି, ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ସଦା ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଯେ ଗତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାମାଶାଂ ଦେଵଂ କାଯାଵରୋହଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ, କାୟାବରୋହଣ ଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି—
ଜନ୍ମକୋଟିସହସ୍ରୈସ୍ତୁ ଯତ୍ପାପଂ ସମୁପାର୍ଜିତମ୍
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ସଂଚୟ ହୋଇଛି—
ସ୍ଵକର୍ମଣା ଗତା ଯେ ଚ ନରକେ ପିତରୋ ଗଣାଃ
ଏବଂ ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ନରକକୁ ଗଲେ—
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ପ୍ରସଂଗେନ ଦେଵଂ କାଯାରୋହଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷଣିକ ଅବସରରେ ମଧ୍ୟ କାୟାରୋହଣ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ସ୍ପର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପାପିନୋପି ହି ଯେ ନରାଃ ୫.୨.୮୨.
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାପୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—