ଅହଂ ହି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶଂଭୋରଵ୍ଯାହତୋ ଜନଃ
ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଅବିରୋଧ ଅନୁସନ୍ଧାନ ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଶଂଭୁଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରି ଏବଂ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,
ଇତି ସର୍ଵାନ୍ଵିସୃଜ୍ଯାଶୁ ସଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ପାଦସେଵିନଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ତାଙ୍କ ପାଦ ସେବା କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ସତ୍ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରିହା କରିଦେଲେ।
ନିତ୍ଯାଭିସେଵିତାଽକାରି ସଖୀଭିରଭିଯୋଗତଃ
ସେ ସମୟରେ, ସେ ସଖୀମାନେ ନିତ୍ୟ ସେବାରେ ଲଗିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ସଙ୍ଗୀନିମାନେ ସେଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଅଂତସ୍ତେଜୋମଯଂ ଶାଂତମରୁଣାଚଲନାଯକମ୍
ଘର ଭିତରେ, ସେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ସ୍ଥାଵରଂ ଲିଂଗଂ କୌତୂହଲସମନ୍ଵିତା
କୌତୁହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଅଚଳ ଲିଙ୍ଗକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅତ୍ରିର୍ଭୃଗୁର୍ଭରଦ୍ଵାଜଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚାଂଗିରାସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ଅତ୍ରି, ଭୃଗୁ, ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରାସ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତପଃ କୁର୍ଵଂତି ସତତମପେକ୍ଷିତଵରାପ୍ତଯେ 1.3.1.4.
ସେମାନେ ନିଜ ଇଛିତ ଦୟା ପାଇଁ ସଦା ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଲିଂଗମିଦଂ ପୂଜ୍ଯମରୁଣାଦ୍ରିରିତି ସ୍ମୃତମ୍
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାମରେ ପରିଚିତ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ଅଭ୍ଯର୍ଥିତା ପୁନଃ ସର୍ଵୈରାତିଥ୍ଯାର୍ଥେ ମହର୍ଷିଭିଃ
ପୁନଃ, ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଅଯମତ୍ରର୍ଷିଭିର୍ଭକ୍ତୈର୍ନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ତମଥାଭ୍ଯଗାତ୍
ଏହି ସ୍ଥାନ, ଭକ୍ତ ଋଷିମାନେ ଦେଖାଇଥିବା, ସେ ତାହାକୁ ଯାଇଲେ।
ଵନାଂତରଂ ଗତେଃ ପ୍ରାତଃ ସମିତ୍କୁଶଫଲାହୃତେଃ
ପ୍ରଭାତରେ, ସମିତ, କୁଶ ଓ ଫଳ ଉଠାଇ ନିଅନ୍ତରେ, ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶିଷ୍ଯାନାଦିଶ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ଗତଶ୍ଚ ଵିପିନାଂତରମ୍
ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, ଧର୍ମାତ୍ମା ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଗଲେ।
କ୍ଵ ଗତୋ ମୁନିରିତ୍ଯୁକ୍ତୈରିତ ଆଯାସ୍ଯତି କ୍ଷଣାତ୍
‘ମୁନି କେଉଁଠି ଗଲେ?’ ପଚାରିଲେ, ‘ସେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଫେରିବେ’ ବୋଲି କହାଯାଇଥିଲା।
ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନେନାସନେନ ପାଦ୍ଯେନାର୍ଘେଣ ସୂନୃତୈଃ
ଉଠିବା, ଆସନ ଦେବା, ପାଦ ପାଇଁ ଜଳ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ମିଠା କଥା ସହିତ ଆତିଥ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା।
କ୍ଷଣଂ କ୍ଷମସ୍ଵସୂନୁସ୍ତାମନ୍ଯେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦନ୍ତିକମ୍
‘ଏକ କ୍ଷଣ ଧିର ରହ, ପୁତ୍ର’ ବୋଲି ସେ କହିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ସେଠିକୁ ଗଲେ।
ଅଭଵତ୍କଲ୍ପବହୁଲୋ ମଣିପ୍ରାସାଦସଂକୁଲଃ
ଏହା ଅନେକ ମଣିରେ ଭରିଥିବା ଭବ୍ୟ ପ୍ରାସାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ଅପଶ୍ଯତ୍ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଦୂରେ ଵିମାନଶତଶୋଭିତମ୍ 1.3.1.4.
ଦୂରରୁ, ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶତ-ଶତ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଚମକୁଥିଲା।
ଗୌର୍ଯାଃ ସମାଗମଂ ସର୍ଵମପଶ୍ଯଜ୍ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷା
ଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁରେ, ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ସମାଗମ ସମସ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ଶିଷ୍ଯୈଃ ଶୀଘ୍ରଚରୈର୍ଵୃତ୍ତମାଵେଦିତମଥାଶୃଣୋତ୍
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଶିଘ୍ର ଚଳିଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।
ଅଥ ମହର୍ଷିରୁପାଗତକୌତୁକୋ ନିଜତପଃଫଲମେଵ ତଦାଗମମ୍
ତାପରେ ମହାଋଷି ଉତ୍ସୁକତାରେ ଆସିଲେ, ନିଜ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯାଧାତୁଂ ପ୍ରଵଵୃତେ ଶିଵଭକ୍ତିର୍ଜଗନ୍ମଯୀ
ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଭାବନା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଫେଳିଗଲା, ହାରାଇଥିବା ଦାୟିତ୍ୱକୁ ଫେରାଇବାକୁ।
ଆଲୁଲୋକେ ସମାଯାତଂ ଗୌତମଂ ଶିଷ୍ଯସେଵିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଗୌତମ ଆସୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ।
ଜଟାଭିରତିତାମ୍ରାଭିସ୍ତୀର୍ଥସ୍ନାନଵିଶୁଦ୍ଧିଭିଃ
ତାଙ୍କର ଜଟା ଗାଢ଼ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ନାନରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ଭସ୍ମତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୋପେତଵିଶାଲନିଟିଲୋଜ୍ଵଲମ୍
ତାଙ୍କର ଚଉଡ଼ା କପାଳ ତିନି ଧାରା ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ଚମକୁଥିଲା।
ଦଧାନଂ ଵଲ୍କଲେ ରକ୍ତେ ତପଃ କୃଶିତଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ଲାଲ ବର୍କର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଶମ୍ଭୁନାଵସିତୋଦାତ୍ତସାରୂପ୍ଯମିଵ ଭାଷିତମ୍
ସେ ଉଚ୍ଚ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କଥା କହିଲେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ପରି ଲାଗିଲା।
ଆଲୋକ୍ଯ ତଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଶଂଭୁପଦାଶ୍ରଯମ୍
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଦରେ ନିବେଶିତ, ବୟସ୍କ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତାଂଜଲିଂ ମୁନିର୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସମସ୍ତଜଗଦମ୍ବିକାମ୍
ମୁନି ତାଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ସ୍ଵାଗତଂ ଗୌରି ସୁଭଗେ ଲୋକମାତର୍ଦଯାନିଧେ
ଗଉରୀ, ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦୟାର ସାଗର, ଜଗତମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ।