ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରୋ ହୋତାଽଧ୍ଵର୍ଯୁସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଧ୍ୱନି, ତୁମେ ହୋତା, ତୁମେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ମଧ୍ୟ।
ଦେଵାନାଂ ଭାଗଧେଯାନି ଵହତ୍ଯଗ୍ନିରଯଂ ଭଯାତ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି ଭୟରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଂଶ ବହନ କରେ।
ଅନୁସ୍ମରନ୍ପୂର୍ଵଵୈରଂ ନୈଵ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଶାସିତଃ
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ, ଅନାଦେଶିତ ହେଲେ ସେ ଦେବେ ନାହିଁ।
ଯେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ସମାନୀତା ଦେଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଶଂକର
ହେ ଶଙ୍କର, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିଲେ—
ଏଵମୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ଏପରି ତୁମେ କହିବା ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଵହ୍ନିଶ୍ଚାଦେଶକାରୀ ଚ ଦେଵାଃ କ୍ରୀଡନକାଃ ପ୍ରିଯେ
ଅଗ୍ନି ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଖେଳନା ହେଲେ, ପ୍ରିୟା।
ଲଲାଟେ ଭ୍ରୁକୁଟୀଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରୋଚ୍ଛ୍ଵସଂତ୍ଯା ପୁନଃପୁନଃ
ଭୂଁହି ଭୂଁହି କରି, କପାଳ ଉପରେ ଭୃକୁଟି ଚିତିଇ, ପୁନିପୁନି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ସଂମର୍ଦ୍ଯମାନେ ତୁ ନାସାଗ୍ରେ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଚାପି ଧରାଯିବା ବେଳେ, ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କର ନାକର ଟିପରେ—
ବଦ୍ଧଗୋଧାଂଗୁଲିତ୍ରା ଚ କଵଚାବଦ୍ଧମେଖଲା
ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଗୋଧିକା ଆକୃତିର ଅଙ୍ଗୁଠି ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ କବଚ ଉପରେ ମେଖଳା ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ସହସ୍ରାସ୍ଯା ଶତଭୁଜା ସହସ୍ରଚରଣୋଦରୀ ୫.୨.୮୨.
ସେ ହଜାର ମୁହଁ, ଶତ ହାତ, ହଜାର ପାଦ ଓ ବିଶାଳ ପେଟ ଥିଲେ।
କୃତଂ ନାମ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତମୋମଯୀମ୍
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଆକୃତି ସୃଷ୍ଟି କଲ, ତାହାକୁ ଦେଖି—
ମଯା ସୃଷ୍ଟସ୍ତୁ ପୁରୁଷସ୍ତାଦୃଶୋ ଲୋମହର୍ଷଣଃ ଆଜ୍ଞାପଯ ସୁରେଶାନ କିଂ କରୋମି ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ
ମୁଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ ସୃଷ୍ଟି କଲି; ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କଣ କରିବି?
ତତୋ ଦେଵି ମଯାଜ୍ଞପ୍ତୋ ଭାଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵଦୀଯକମ୍
ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ମନସ୍କାମନା ବୁଝି, ମୁଁ ଆଦେଶ ଦେଲି।
ଵୀରଭଦ୍ର ମମାଦେଶାଦ୍ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ସହାନଯା
ମୋ ଆଦେଶରେ ବୀରଭଦ୍ର, ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କ ସହିତ,
ଵିଧ୍ଵଂସଯ ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷ ସଯଜ୍ଞଂ ସପରିଗ୍ରହମ୍
ହେ ଗଣପତି, ସମସ୍ତ ଗଣ ଓ ସମଗ୍ର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କର।
ତ୍ଵଯାପି ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯାସ୍ତୁ ଦତ୍ତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଭଯାଵହମ୍
ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ସେନା ପାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତୌ ତେନ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାତିସମାଵୃତୌ
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଏହି ବଡ଼ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରିଯାଇଥିଲେ।
ଦେଵୈଃ ପରିଵୃତୋ ଦେଵି ସଦସ୍ଯୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ଵିଶ୍ରବ୍ଧା ମଂତ୍ରପୂତଂ ତୁ ପିବଂତଃ ସୋମମଧ୍ଵରେ
ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦସ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ; ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ଯଜ୍ଞରେ ପିଇଥିଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରେଣ ତ୍ରିଶୂଲେନ ତ୍ରିଦଶାଧିପ ଈଶ୍ଵରଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ,
ଯମାଖ୍ଯେନ ଗଣେନୈଵ ଯମକଲ୍ପପ୍ରଭେଣ ଚ ୫.୨.୮୨.
ଯମ ନାମକ ଗଣ ଓ ଯମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗଣ ସହିତ,
ପାଶେନ ଵରୁଣୋ ବଦ୍ଧଃ ପାଶେନ ଗଣପେନ ତୁ
ବରୁଣଙ୍କୁ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଗଣପତି ମଧ୍ୟ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ତାଡିତୋଽନିଲ ଏଵାଥ ଉତ୍ତରେ ନରଵାହନଃ ଵୀରଭଦ୍ରନିଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ଚକ୍ରୁର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ତାପରେ ବାୟୁଦେବଙ୍କୁ ଆଘାତ କରାଯିଲା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଚଡ଼ିବା ଯିଏ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଅଥ ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକାରୋ ଚ୍ଚୈର୍ଭଦ୍ରକାଲୀ ଭଯାଵହା
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ଭଦ୍ରକାଳୀ ଭୟଦାୟକ ରୂପେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରଜ୍ଵାଲଜ୍ଵଲନାକାରା ଶୁଷ୍କମାଂସାତିଭୈରଵା
ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଶୁଷ୍କ ମାଂସରେ ଅତି ଭୟଭୀତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କପାଲକର୍ତ୍ରିକାହସ୍ତା ଜଘ୍ନୁର୍ଦେଵଗଣାସ୍ତଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଭ୍ଯୁପଗତା ଦେଵାସ୍ତୁଷିତା ଯୁଦ୍ଧଲାଲସା
କପାଳ ଓ ଛୁରି ହାତରେ ଧରି ଭଦ୍ରକାଳୀ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ଦେବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ ଓ ଖୁସି ହେଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଚିକ୍ଷିପୁଃ ଶକ୍ତୀଃ କେଚିତ୍ପ୍ରାସାଂସ୍ତଥାପରେ
କେହି କେହି ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଲେ, ଆଉ କେହି କେହି ଅସି ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଦିତୋ ମାତୃସଂଘସ୍ତୁ ପୀଡିତାଃ ପ୍ରମଥା ଯଦା
ଯେତେବେଳେ ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଓ ପ୍ରମଥମାନେ ଦମିତ ହେଲେ,
ଖଡ୍ଗାଦିଭିଃ ଷଡର୍କାଂଶୁଃ ପୀଡଯାମାସ ସଂଯୁଗେ
ଷଡ଼ରଶି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଖଡ଼ଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ।
କରାନ୍ଦିନକରସ୍ଯୈଵ ଚରଣୌ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ଚ
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହାତ ଓ ଭାସ୍କରଙ୍କର ପାଦକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଵମନ୍ତୋ ରୁଧିରଂ ତେଽପି ନଷ୍ଟା ଜର୍ଜର ମସ୍ତକାଃ ୫.୨.୮୨.
ସେମାନେ ରକ୍ତ ଝାଡ଼ି ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।