ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ନ ନରଃ କାଯଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଦେହଧାରୀ ରହିପାରେ ନାହିଁ—
ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୃଷ୍ଟିକାମସ୍ଯ ମନୋଵର୍ଵୈସ୍ଵତେଂଽତରେ
ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ, ମନୁ ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ମନ ମଧ୍ୟରେ—
ଵାମାଦଜାଯତାଂଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବାମ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାନଵଦ୍ଯାଂଗୀଃ କନ୍ଯାଃ କମଲଲୋଚନାଃ
ସେ ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ଦୋଷରହିତ ଦେହ ଓ ପଦ୍ମନୟନ ଥିଲେ—
ଦଦୌ ସ ଦଶ ଧର୍ମାଯ କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ସେ ଦଶଜଣ କନ୍ୟା ଧର୍ମଙ୍କୁ ଓ ତେରଜଣ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ରୋହିଣୀ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା ତସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ରୋହିଣୀ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ।
ଚଂଦ୍ରେଣାପି ତଥା ଶପ୍ତୋ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସଃ କୃତଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚେତସପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଏଭଳି ଶାପ ଦେଲେ।
ନାମଂତ୍ରିତୋଽହଂ ମୋହେନ ଦକ୍ଷେଣ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ମୁଁ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଭ୍ରମରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲି ନାହିଁ।
ହଵ୍ଯଵାହସ୍ତଦା ଯୁକ୍ତୋ ଵହନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସମୀରିତଃ
ତାପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ହବି ଉଠାଇ ନେଲେ।
ସ୍ମରଂତ୍ଯା ପୂର୍ଵଵୈରଂ ତୁ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରିଯେ ୫.୨.୮୨.
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ ତୁମେ ମୋତେ ଏଥିରେ ସୂଚନା ଦେଲେ, ପ୍ରିୟେ।
ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରୋ ହୋତାଽଧ୍ଵର୍ଯୁସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଧ୍ୱନି, ତୁମେ ହୋତା, ତୁମେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ମଧ୍ୟ।
ଦେଵାନାଂ ଭାଗଧେଯାନି ଵହତ୍ଯଗ୍ନିରଯଂ ଭଯାତ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି ଭୟରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଂଶ ବହନ କରେ।
ଅନୁସ୍ମରନ୍ପୂର୍ଵଵୈରଂ ନୈଵ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଶାସିତଃ
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ, ଅନାଦେଶିତ ହେଲେ ସେ ଦେବେ ନାହିଁ।
ଯେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ସମାନୀତା ଦେଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଶଂକର
ହେ ଶଙ୍କର, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିଲେ—
ଏଵମୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ଏପରି ତୁମେ କହିବା ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଵହ୍ନିଶ୍ଚାଦେଶକାରୀ ଚ ଦେଵାଃ କ୍ରୀଡନକାଃ ପ୍ରିଯେ
ଅଗ୍ନି ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଖେଳନା ହେଲେ, ପ୍ରିୟା।
ଲଲାଟେ ଭ୍ରୁକୁଟୀଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରୋଚ୍ଛ୍ଵସଂତ୍ଯା ପୁନଃପୁନଃ
ଭୂଁହି ଭୂଁହି କରି, କପାଳ ଉପରେ ଭୃକୁଟି ଚିତିଇ, ପୁନିପୁନି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ସଂମର୍ଦ୍ଯମାନେ ତୁ ନାସାଗ୍ରେ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଚାପି ଧରାଯିବା ବେଳେ, ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କର ନାକର ଟିପରେ—
ବଦ୍ଧଗୋଧାଂଗୁଲିତ୍ରା ଚ କଵଚାବଦ୍ଧମେଖଲା
ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଗୋଧିକା ଆକୃତିର ଅଙ୍ଗୁଠି ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ କବଚ ଉପରେ ମେଖଳା ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ସହସ୍ରାସ୍ଯା ଶତଭୁଜା ସହସ୍ରଚରଣୋଦରୀ ୫.୨.୮୨.
ସେ ହଜାର ମୁହଁ, ଶତ ହାତ, ହଜାର ପାଦ ଓ ବିଶାଳ ପେଟ ଥିଲେ।
କୃତଂ ନାମ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତମୋମଯୀମ୍
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଆକୃତି ସୃଷ୍ଟି କଲ, ତାହାକୁ ଦେଖି—
ମଯା ସୃଷ୍ଟସ୍ତୁ ପୁରୁଷସ୍ତାଦୃଶୋ ଲୋମହର୍ଷଣଃ ଆଜ୍ଞାପଯ ସୁରେଶାନ କିଂ କରୋମି ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ
ମୁଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ ସୃଷ୍ଟି କଲି; ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କଣ କରିବି?
ତତୋ ଦେଵି ମଯାଜ୍ଞପ୍ତୋ ଭାଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵଦୀଯକମ୍
ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ମନସ୍କାମନା ବୁଝି, ମୁଁ ଆଦେଶ ଦେଲି।
ଵୀରଭଦ୍ର ମମାଦେଶାଦ୍ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯା ସହାନଯା
ମୋ ଆଦେଶରେ ବୀରଭଦ୍ର, ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କ ସହିତ,
ଵିଧ୍ଵଂସଯ ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷ ସଯଜ୍ଞଂ ସପରିଗ୍ରହମ୍
ହେ ଗଣପତି, ସମସ୍ତ ଗଣ ଓ ସମଗ୍ର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କର।
ତ୍ଵଯାପି ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯାସ୍ତୁ ଦତ୍ତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଭଯାଵହମ୍
ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ସେନା ପାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତୌ ତେନ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାତିସମାଵୃତୌ
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଏହି ବଡ଼ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରିଯାଇଥିଲେ।
ଦେଵୈଃ ପରିଵୃତୋ ଦେଵି ସଦସ୍ଯୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ଵିଶ୍ରବ୍ଧା ମଂତ୍ରପୂତଂ ତୁ ପିବଂତଃ ସୋମମଧ୍ଵରେ
ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦସ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ; ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ଯଜ୍ଞରେ ପିଇଥିଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରେଣ ତ୍ରିଶୂଲେନ ତ୍ରିଦଶାଧିପ ଈଶ୍ଵରଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ,
ଯମାଖ୍ଯେନ ଗଣେନୈଵ ଯମକଲ୍ପପ୍ରଭେଣ ଚ ୫.୨.୮୨.
ଯମ ନାମକ ଗଣ ଓ ଯମ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗଣ ସହିତ,