ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମସ୍ଯ ଚ ଯଶସ୍ଵିନି ଦଦର୍ଶ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପସ୍ପର୍ଶ ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ସେଇ ଧର୍ମ ଓ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ହେ ପ୍ରଶଂସିତା, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ପୁଣିପୁଣି ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ତସ୍ମିଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ଗତା
ସେ ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନରେ, ସେଠି ଲିଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଜନ୍ମନି ପାପିଷ୍ଠା ମୁକ୍ତା ତ୍ଵଂ ପିଂଗଲେକ୍ଷଣା ।। 5.2.81.
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଲୁ, ହେ ପିଙ୍ଗଳାନୟନୀ।
ଅତୋ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଃ ପିଂଗଲେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସେ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଦିଶି ପଶ୍ଯଂତି ଯେ ଗତ୍ଵା ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ପିଂଗଲେଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଇ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଦେଵା ଵଶ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତେଷାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ହେବେ; ସ୍ୱର୍ଗ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧର୍ମୋ ଧନେନ ସହିତଃ କୁଲେ ତେଷାଂ ନ ନଶ୍ଯତି ପିତୄଣାମକ୍ଷଯା ତୃପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଧର୍ମ ଓ ଧନ ଏକାଠି ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଗୋତିକୁ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ପିତୃମାନେ ଅନନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରେଣ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ହଜାରଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—
ଯାନି ଲିଂଗାନି କ୍ଷେତ୍ରେଽସ୍ମିନ୍ଗୋପ୍ଯାନି ପ୍ରକଟାନି ଚ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶରେ ଅଛି—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ପାପ ନଶ କରୁଥିବା ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ନ ନରଃ କାଯଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଦେହଧାରୀ ରହିପାରେ ନାହିଁ—
ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୃଷ୍ଟିକାମସ୍ଯ ମନୋଵର୍ଵୈସ୍ଵତେଂଽତରେ
ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ, ମନୁ ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ମନ ମଧ୍ୟରେ—
ଵାମାଦଜାଯତାଂଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବାମ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାନଵଦ୍ଯାଂଗୀଃ କନ୍ଯାଃ କମଲଲୋଚନାଃ
ସେ ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ଦୋଷରହିତ ଦେହ ଓ ପଦ୍ମନୟନ ଥିଲେ—
ଦଦୌ ସ ଦଶ ଧର୍ମାଯ କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ସେ ଦଶଜଣ କନ୍ୟା ଧର୍ମଙ୍କୁ ଓ ତେରଜଣ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ରୋହିଣୀ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା ତସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ରୋହିଣୀ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ।
ଚଂଦ୍ରେଣାପି ତଥା ଶପ୍ତୋ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସଃ କୃତଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚେତସପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଏଭଳି ଶାପ ଦେଲେ।
ନାମଂତ୍ରିତୋଽହଂ ମୋହେନ ଦକ୍ଷେଣ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ମୁଁ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଭ୍ରମରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲି ନାହିଁ।
ହଵ୍ଯଵାହସ୍ତଦା ଯୁକ୍ତୋ ଵହନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସମୀରିତଃ
ତାପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ହବି ଉଠାଇ ନେଲେ।
ସ୍ମରଂତ୍ଯା ପୂର୍ଵଵୈରଂ ତୁ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରିଯେ ୫.୨.୮୨.
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ ତୁମେ ମୋତେ ଏଥିରେ ସୂଚନା ଦେଲେ, ପ୍ରିୟେ।
ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରୋ ହୋତାଽଧ୍ଵର୍ଯୁସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଧ୍ୱନି, ତୁମେ ହୋତା, ତୁମେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ମଧ୍ୟ।
ଦେଵାନାଂ ଭାଗଧେଯାନି ଵହତ୍ଯଗ୍ନିରଯଂ ଭଯାତ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି ଭୟରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଂଶ ବହନ କରେ।
ଅନୁସ୍ମରନ୍ପୂର୍ଵଵୈରଂ ନୈଵ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଶାସିତଃ
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ, ଅନାଦେଶିତ ହେଲେ ସେ ଦେବେ ନାହିଁ।
ଯେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ସମାନୀତା ଦେଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଶଂକର
ହେ ଶଙ୍କର, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିଲେ—
ଏଵମୁକ୍ତେ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ଏପରି ତୁମେ କହିବା ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଵହ୍ନିଶ୍ଚାଦେଶକାରୀ ଚ ଦେଵାଃ କ୍ରୀଡନକାଃ ପ୍ରିଯେ
ଅଗ୍ନି ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଖେଳନା ହେଲେ, ପ୍ରିୟା।
ଲଲାଟେ ଭ୍ରୁକୁଟୀଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରୋଚ୍ଛ୍ଵସଂତ୍ଯା ପୁନଃପୁନଃ
ଭୂଁହି ଭୂଁହି କରି, କପାଳ ଉପରେ ଭୃକୁଟି ଚିତିଇ, ପୁନିପୁନି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ସଂମର୍ଦ୍ଯମାନେ ତୁ ନାସାଗ୍ରେ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଚାପି ଧରାଯିବା ବେଳେ, ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କର ନାକର ଟିପରେ—
ବଦ୍ଧଗୋଧାଂଗୁଲିତ୍ରା ଚ କଵଚାବଦ୍ଧମେଖଲା
ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଗୋଧିକା ଆକୃତିର ଅଙ୍ଗୁଠି ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ କବଚ ଉପରେ ମେଖଳା ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ସହସ୍ରାସ୍ଯା ଶତଭୁଜା ସହସ୍ରଚରଣୋଦରୀ ୫.୨.୮୨.
ସେ ହଜାର ମୁହଁ, ଶତ ହାତ, ହଜାର ପାଦ ଓ ବିଶାଳ ପେଟ ଥିଲେ।