ଦଦାମି ଵିତ୍ତମଧିକଂ ମୁଚ୍ଯତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ମୁଁ ଅଧିକ ଧନ ଦେବି; ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଗୃହଂ ଚ କଲ୍ପିତଂ ଶୁଭ୍ରଂ ପୁଷ୍ପଧୃପାଦିଵା ସିତମ୍
ଏକ ଅତି ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୋଭାମୟ ଘର ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗାର ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ଗତା ସ୍ଵର୍ଗମନୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ମହିମାରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ପରଦ୍ରଵ୍ଯପରା ଦୁଷ୍ଟା ଶୌଚାଚାରଵିଵର୍ଜିତା
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶୌଚ ଓ ଆଚରଣ ହୀନ ଜନନୀମାନେ।
ପାଣିଗ୍ରହଣଧର୍ମେଣ ଵର୍ଜିତା ଶାପତଃ ପ୍ରଭୋ
ଶାପର ଫଳରେ, ବିବାହ ଧର୍ମରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
କଥଂ ଜନ୍ମ ନ ମେ ଭୂଯାତ୍କଥଂ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵେନ୍ମମ
କିପରି ମୋର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେବ ନାହିଁ? କିପରି ମୁଁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବି?
ମମୋପଦେଶାତ୍ତନ୍ଵଂଗି ଲିଂଗସ୍ଯୈକସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ମୋର ଉପଦେଶରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରିଲେ,
ଲଭ୍ଯତେ ସହସା ଧର୍ମ ଏତଦିଚ୍ଛାମି ଵେଦିତୁମ୍
ଧର୍ମ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ; ଏହି କଥା ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଜଂତୂନାଂ ହେତୁର୍ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ, ସଦା ସମୟରେ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ଏହି।
ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ସ୍ଥାନେ ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତେ ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତିମାପ୍ସ୍ଯସି ପିଂଗଲେ
ସେଇ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ଏକ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ, ହେ ପିଙ୍ଗଳା।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମସ୍ଯ ଚ ଯଶସ୍ଵିନି ଦଦର୍ଶ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପସ୍ପର୍ଶ ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ସେଇ ଧର୍ମ ଓ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ହେ ପ୍ରଶଂସିତା, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ପୁଣିପୁଣି ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ତସ୍ମିଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ଗତା
ସେ ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନରେ, ସେଠି ଲିଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଜନ୍ମନି ପାପିଷ୍ଠା ମୁକ୍ତା ତ୍ଵଂ ପିଂଗଲେକ୍ଷଣା ।। 5.2.81.
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେଲୁ, ହେ ପିଙ୍ଗଳାନୟନୀ।
ଅତୋ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଃ ପିଂଗଲେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସେ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଦିଶି ପଶ୍ଯଂତି ଯେ ଗତ୍ଵା ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ପିଂଗଲେଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଇ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ଦେଵା ଵଶ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତେଷାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ହେବେ; ସ୍ୱର୍ଗ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧର୍ମୋ ଧନେନ ସହିତଃ କୁଲେ ତେଷାଂ ନ ନଶ୍ଯତି ପିତୄଣାମକ୍ଷଯା ତୃପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଧର୍ମ ଓ ଧନ ଏକାଠି ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଗୋତିକୁ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ପିତୃମାନେ ଅନନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରେଣ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ହଜାରଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରୁ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—
ଯାନି ଲିଂଗାନି କ୍ଷେତ୍ରେଽସ୍ମିନ୍ଗୋପ୍ଯାନି ପ୍ରକଟାନି ଚ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶରେ ଅଛି—
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ପାପ ନଶ କରୁଥିବା ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ନ ନରଃ କାଯଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଦେହଧାରୀ ରହିପାରେ ନାହିଁ—
ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୃଷ୍ଟିକାମସ୍ଯ ମନୋଵର୍ଵୈସ୍ଵତେଂଽତରେ
ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ, ମନୁ ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ମନ ମଧ୍ୟରେ—
ଵାମାଦଜାଯତାଂଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବାମ ଅଙ୍ଗୁଠିରୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାନଵଦ୍ଯାଂଗୀଃ କନ୍ଯାଃ କମଲଲୋଚନାଃ
ସେ ସମସ୍ତ କନ୍ୟାମାନେ ଦୋଷରହିତ ଦେହ ଓ ପଦ୍ମନୟନ ଥିଲେ—
ଦଦୌ ସ ଦଶ ଧର୍ମାଯ କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ସେ ଦଶଜଣ କନ୍ୟା ଧର୍ମଙ୍କୁ ଓ ତେରଜଣ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ରୋହିଣୀ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା ତସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ରୋହିଣୀ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ।
ଚଂଦ୍ରେଣାପି ତଥା ଶପ୍ତୋ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସଃ କୃତଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚେତସପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଏଭଳି ଶାପ ଦେଲେ।
ନାମଂତ୍ରିତୋଽହଂ ମୋହେନ ଦକ୍ଷେଣ ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ମୁଁ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଭ୍ରମରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲି ନାହିଁ।
ହଵ୍ଯଵାହସ୍ତଦା ଯୁକ୍ତୋ ଵହନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସମୀରିତଃ
ତାପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ହବି ଉଠାଇ ନେଲେ।
ସ୍ମରଂତ୍ଯା ପୂର୍ଵଵୈରଂ ତୁ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରିଯେ ୫.୨.୮୨.
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେ ପକାଇ ତୁମେ ମୋତେ ଏଥିରେ ସୂଚନା ଦେଲେ, ପ୍ରିୟେ।