ଦ୍ଵାରାଣି ତତ୍ର ଚତ୍ଵାରି କ୍ରିଯତାଂ ପରମେଶ୍ଵର
ପରମେଶ୍ୱର, ସେଠାରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ତିଆରି କରାଯାଉ।
ପୂର୍ଵାଦିକ୍ରମଯୋଗେନ ଚତୁର୍ଵର୍ଗୋ ନିଯୋଜ୍ଯତାମ୍
ପୂର୍ବ ଆଦି ଦିଗ ଅନୁଯାୟୀ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଧର୍ମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉ।
ତ୍ଵଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଯା ଦେଵି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଦେବୀ, ତୁମର କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ସାବଧାନ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି।
ଚତ୍ଵାର ଈଶ୍ଵରାସ୍ତେଽପି ସ୍ଥାପିତାସ୍ତଦନଂତରମ୍ 5.2.81.
ସେଠାରେ ସେଇ ଚାରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ବିଲ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଗଣଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦୁର୍ଦର୍ଶୋ ଗଣ ନାଯକଃ
ବିଲ୍ବେଶ୍ୱର, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶ୍ୟ, ଗଣମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା—
ପୂର୍ଵାଦିକ୍ରମଯୋଗେନ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଵରାନନେ
ପୂର୍ବ ଆଦି ଦିଗ ଅନୁଯାୟୀ, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ—
ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଦିଶି ତଥା ପ୍ରିଯେ କାଯାଵରୋହଣଃ
ପ୍ରିୟେ, ଏଭଳି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କାୟାବରୋହଣ ଅଛି।
ମାନଵା ଯେ ମ୍ରିଯଂତେଽତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରମଧ୍ଯେ ଗଣୋ ତ୍ତମାଃ
ଏଠାରେ, କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
କଥାଂ ଶୃଣୁ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପିଂଗଲେଶ୍ଵରସଂଭଵାମ୍
ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
ପିଂଗଲା କନ୍ଯକା ଦେଵି କାନ୍ଯକୁବ୍ଜେ ବଭୂଵ ହ
ଦେବୀ, କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ପିଙ୍ଗଳା ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପିତା ତସ୍ଯା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵ ଵିତ୍
ତାଙ୍କର ବାପା ବହୁତ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ପିଂଗଲୋନାମ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରୋ ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା
ପିଙ୍ଗଳ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନ୍ୟ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପତିବ୍ରତା ଥିଲେ।
ତତସ୍ତେନ ସ ଦୁଃଖେନ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମନିଃସ୍ପୃହଃ
ତାପରେ, ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ପ୍ରତି ସମସ୍ତ ଆଗ୍ରହ ହରାଇଦେଲେ।
ଋଷିଭିଃ ସେଵିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶାକମୂଲ ଫଲାଶନୈଃ 5.2.81.
ସେ ଋଷିମାନେ ପବିତ୍ର କରିଥିବା ଏକ ଥାନରେ ବାସ କଲେ, ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ବଞ୍ଚିଲେ।
ନିଵାସଂ କୃତଵାନ୍ଦେଵି ପିଂଗଲାଯାଶ୍ଚ ରକ୍ଷଣମ୍
ସେଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେ ପିଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ।
ତାମେଵ ସତତଂ ସାଧ୍ଵୀ ମନ୍ଯମାନୋ ମହାତପାଃ
ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ସଦା ତାଙ୍କୁ ସତୀ ଭାବି ଆଦର କରୁଥିଲେ।
ଵିରକ୍ତୋଽପି ମହାଭାଗ ସଂସାରା ତ୍ସର୍ଵଧର୍ମ୍ମଵିତ୍
ସେ ମହାଭାଗ, ବିରକ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ ଓ ସାଂସାରିକ ଜୀବନରେ ରହିଲେ।
ଅଥ ସଂରକ୍ଷଯନ୍ବାଲାଂ ମାତୃହୀନାଂ ତପସ୍ଵିନୀମ୍
ସେ ମାଆହୀନ, ତପସ୍ବିନୀ ଛୁଆଟିକୁ ସେ ଦୟାରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସା ର୍ପିଗଲା ଦୀନା ହୀନା ପିତ୍ରା ସୁଦୁଃଖିତା
ତାପରେ, ପିଙ୍ଗଳା ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ, ପିତା ହରାଇ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ପିଂଗଲୋଵାଚ ଅଦ୍ଯ ମେ ଚ ପିତା ଦୈଵାତ୍କାଲଧର୍ମମୁପେଯିଵାନ୍
ପିଙ୍ଗଳା କହିଲେ: "ଆଜି ମୋର ପିତା ଭାଗ୍ୟବଶତଃ କାଳର ନିୟମରେ ଚାଲିଗଲେ।"
ସ ସମଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ମମାତ୍ଯଂତଂ ହିତେ ରତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ସମଭାବ ଥିଲେ ଓ ସଦା ମୋର ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ।
ସାଽହଂ ପରମଦୁଃଖାର୍ତା ପିତୃଶୋକେନ ଵିହ୍ଵଲା
ମୁଁ ଏତେ ଦୁଃଖରେ ଭାସୁଛି, ପିତାଙ୍କ ଶୋକରେ ମୋ ମନ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞୋପି ହି ତାତୋ ମେ ଶାଂତୋ ଦାଂତୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ମୋର ପିତା ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ସାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲେ।
ଯେନ ସଂରକ୍ଷିତା ବାଲ୍ଯେ ଯେନାସ୍ମି ପରିଵର୍ଧିତା 5.2.81.
ମୋ ଶିଶୁକାଳରେ ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଡ଼ ହୋଇଛି।
ନଦ୍ଯାଂ ଵା ନିପତିଷ୍ଯାମି ସମିଦ୍ଧେ ଵା ହୁତାଶନେ
ମୁଁ ନଦୀରେ ଝାପିପଡ଼ିବି କିମ୍ବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିଯିବି।
ଇତି ଶୋକାତୁରା ବାଲା ଵିଲପଂତୀ ପୁନଃପୁନଃ
ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ପିଡ଼ିତ ଛୁଆଟି ବାରମ୍ବାର କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହୁଥିଲେ।
କନ୍ଯକାଭୀ ରୁଦଂତୀଭିର୍ଵଯସ୍ଯାଭିଃ ସମଂତତଃ ଆଗତ୍ଯ କରୁଣାଵିଷ୍ଟୋ ଧର୍ମଃ ପରହିତେ ରତଃ
ତାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ସହେଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଦୟାମୟ ଓ ପରହିତରେ ନିଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଆସିଲେ।
ସ୍ଥଵିରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚେଦଂ ଵଚସ୍ତଦା ନ ଭୂଯଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ତାତସ୍ତସ୍ମାନ୍ନାର୍ହସି ଶୋଚିତୁମ୍
ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧରି ସେ କହିଲେ: "ତୋ ପିତା ପୁଣି ଫେରିଆସିବେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।"
ଅନିତ୍ଯଂ ଯୌଵନଂ ରୂପଂ ଜୀଵିତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଚଯଃ
ଯୌବନ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବନ ଓ ଧନ ସଂଚୟ — ସବୁ ଅସ୍ଥାୟୀ।
ତ୍ଵଯା ଵୈ ତତ୍କୃତଂ କର୍ମ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଶୋଭନେ
ହେ ଶୁଭେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଯାହା କରିଥିଲ, ତାହାର ଫଳ ଏହି ଘଟଣା।