ଏଵମାଶ୍ଵାସିତୋ ଭୂପୋ ହ୍ଯମାତ୍ଯୈର୍ଧର୍ମକୋଵିଦୈଃ
ଏପରି ଭାବରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ନିପୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲେ।
ଵଶିଷ୍ଠସ୍ଯ ସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ଶକ୍ତି ର୍ଵୈ ଭକ୍ଷିତୋ ମଯା
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ନିଜେ ଖାଇଥିଲି।
ତେନ ପାପେନ ସଂତପ୍ତଃ କଥଂ ସ୍ଵସ୍ଥୋ ଭଵାମି ଵୈ
ସେ ପାପରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ମୁଁ କିପରି ଶାନ୍ତି ପାଇପାରିବି?
ମଯା ପୁନର୍ନୃଶଂସେନ ସା ତଥା ନ ତୁ ଵର୍ଜିତା ରାକ୍ଷସୋଽହମନେନୈଵ ଶରୀରେଣ କୁଲାଂତକୃତ୍
ମୋର ନିଜ ନିର୍ଦୟତାରେ ସେ ମହିଳାକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲିନି; ଏହି ଦେହରେ ମୁଁ ରାକ୍ଷସ ହୋଇ, ନିଜ କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।
ଜାତଃ କୁଲେ ରଘୂଣାଂ ଵୈ ପାପାତ୍ମା ପାପସଂଭଵଃ
ରଘୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୌଦାସସ୍ଯ ସୁଵିସ୍ମିତାଃ
ସଉଦାସଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଭଲି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଅହୋ ପାପମିଦଂ ଭୂରି କୃତଂ ପାପେନ ସର୍ଵଥା
ହାଁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପାପୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି।
ତସ୍ମାଦଦ୍ଯୈଵ ଗଂତଵ୍ଯମସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ କାରଣାତ୍
ସେହିପାଇଁ, ଏହି ରାଜାଙ୍କର ଉପକାରରେ ଆଜି ଏହିଠାରୁ ଯିବା ଦରକାର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସହିତାସ୍ତେନ ତେଽମାତ୍ଯା ଭୃଶଦୁଃଖିତାଃ 5.2.80.
ଏପରି କହି, ସେମାନେ ଏହାରେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଏକାଠି ରାଜାଙ୍କ ସହ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଦୃଶ୍ଯଂତୀଂ ଵଧୂଂ ଦୀନାଂ ଯତ୍ରାଶ୍ଵାସଯତି ପ୍ରଭୁଃ ଭଯସଂଵିଗ୍ନଯା ଵାଚା ଵଶିଷ୍ଠମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଦୁଃଖିତ ବଧୁକୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଉଥିଲେ, ଭୟରେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅସୌ ମୃତ୍ଯୁରିଵୋଗ୍ରେଣ ଦଣ୍ଡେନ ଵହୁଗର୍ଵିତଃ
ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ନେଇ ଅତି ଅଭିମାନୀ।
ତନ୍ନିଵାରଯିତୁଂ ଶକ୍ତୋ ନାନ୍ଯୋ ଵୈ ଭୁଵି କଶ୍ଚନ
ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତ୍ରାହି ମାଂ ଭଗ ଵନ୍ପାପାଦସ୍ମାଦ୍ଦାରୁଣଦର୍ଶନାତ୍
ଭଗବନ୍, ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ଭୟଙ୍କର ପାପୀଠାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ନୈତଦ୍ରକ୍ଷୋ ଭଯଂ ଯସ୍ମାତ୍ପଶ୍ଯସି ତ୍ଵମୁପସ୍ଥିତମ୍
ତୁମେ ଏହି ଭୟକୁ ଦେଖିଛ, ତେଣୁ ତୁମେ ଏହାକୁ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ସ ଏଷୋଽସ୍ମିନ୍ଵନୋଦ୍ଦେଶେ ସମା ଯାତୋ ମମାଂତିକମ୍ ଵାରଯାମାସ ତେଜସ୍ଵୀ ହୁଂକାରେଣ ନୃପୋତ୍ତମମ୍
ସେ ଏହି ଜଙ୍ଗଲର ଏକ ଅଂଶରେ ଏକ ବର୍ଷ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ହୁଁକାରରେ ରୋକି ଦେଲେ।
ମନ୍ତ୍ରପୂତେନ ଚ ତତଃ ସମଭ୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ଚ ଵାରିଣା
ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟି ଦେଲେ।
ପ୍ରତିଲଭ୍ଯ ତତଃ ସଂଜ୍ଞାମଭିଵାଦ୍ଯ କୃତାଂଜଲିଃ
ସେ ହୁଶ ଆସି, ହାତ ଜୋଡି କୁଣ୍ଡି ଦେଲେ।
ସୌଦାସୋଽହଂ ମହାଭାଗ ଦାସୋଽହଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତ
ମହାଭାଗ, ମୁଁ ସଉଦାସ; ସୁବ୍ରତ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନୃପସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ ରାଜାନଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ଵିନଯାଵନତଂ ତଥା ।। 5.2.80.
ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନମ୍ର ଭାବରେ ହେଉଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଜ୍ଞାତମେଵ ଯଥାକାଲଂ ଗଚ୍ଛ ରାଜନ୍କୁଶ ସ୍ଥଲୀମ୍
ମୁଁ ଜାଣିଛି; ସମୟ ଆସିଲେ, ରାଜା, କୁଶା ସ୍ଥଳକୁ ଯାଅ।
ରାଜସଂପତ୍କରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଵିପାପ୍ମା ଚ ଭଵିଷ୍ଯସି
ସେଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଯାହା ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ପୁଅ-ନାତି ଆଉ ବଢ଼ାଏ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ତୁମର ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର ହେବ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଜଂ ଭଯଂ ଘୋରଂ ଵିନଂକ୍ଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ମନେ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖି ଯେଉଁ ଭୟ ଆସେ, ସେ ଭୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୂର ହେବ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଗୁରୁଣା ଭୂଯୋ ଵଶିଷ୍ଠେନ ମହାତ୍ମନା ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଦୁଷ୍ଟଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନମ୍
ମହାତ୍ମା ଗୁରୁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନି କହିବା ପରେ, ସେଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ନାଶ କରୁଥିବା ଏହି ଚିହ୍ନକୁ ଦେଖିଲେ।
ନଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେପି ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନାଃ ସୁସ୍ଵପ୍ନାଶ୍ଚାଭଵଂସ୍ତଦା ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ଗତୋ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ମୁଦିତସ୍ତଦା
ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ହେଉଥିଲେ ହେଉ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ଭଲ ସ୍ଵପ୍ନ ଆସିଲା; ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଯାଇ, ରାଜା ଖୁସିରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ଦେଵୋଽଯଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକଃ
ସେ ସମୟରୁ ଏହି ଦେବତା 'ଭଲ ସ୍ଵପ୍ନର ମାଳିକ' ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଦେଵଂ ସ୍ଵପ୍ନେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍ ଆଜନ୍ମପ୍ରଭଵଂ ତେଷାଂ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ଚ ଵିନଶ୍ଯତି
ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯେଉଁମାନେ ଶିବ, ସ୍ଵପ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମଠାରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି।
ସ ଏଵ ସର୍ଵଦା ପୂଜ୍ଯ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏହି ଦେବତାକୁ ସଦା, ଏହି ଜଗତରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଯଂ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ମନସାଭିମତଂ ନରଃ
ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ, ଯାହାକୁ ଚିନ୍ତା କରେ—
ନିଯମେନ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ଦେଵଂ ସ୍ଵପ୍ନେଶ୍ଵରଂ ସଦା 5.2.80.
ନିୟମିତ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ସ୍ଵପ୍ନେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଭକ୍ତିହୀନଃ କ୍ରିଯାହୀନୋ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ପ୍ରସଂଗତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ଓ କ୍ରିୟା ବିନା, କେବଳ ସଂଯୋଗରେ ଦେଖନ୍ତି—