ତତଃ ପ୍ରଭୃତି କାଂତୋ ମେ ଵଶ୍ଯୋଽଭୂଦ୍ଭଵନେ ସ୍ଥିତଃ 5.2.78.
ସେଇ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୋର ପ୍ରିୟ ସ୍ୱାମୀ ଘରେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତାମ୍ରଭ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଚ ଦଗ୍ଧାହଂ ଯୁଗାନି ଦଶ ପଂଚ ଚ ଛେଦିତା କାଲସୂତ୍ରେଣ ପୀଡିତା ଘ୍ରାଣଯଂତ୍ରକେ
ମୁଁ ପନ୍ଦର ଯୁଗ ଧରି ତାମ୍ର ପାତ୍ରରେ ପୁଡ଼ାଯାଇଥିଲି, କାଳର ଡୋରାରେ କଟାଯାଇଥିଲି, ଘ୍ରାଣ ଯନ୍ତ୍ରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଥିଲି।
କ୍ଵାଥୀଭୂତା ତପ୍ତତୈଲୈର୍ଘଟେ ଦର୍ଵ୍ଯାଥ ଲୋଡିତା
ତିବ୍ର ଗରମ ତେଲରେ ହାଣ୍ଡିରେ ଉବାଳାଯାଇ, ଚମଚରେ ଘୋଳାଯାଇଥିଲି।
ଦଲିତା ଦଂତଦଲନେ ଦଗ୍ଧାହଂ ରୌରଵେ ଭୃଶମ୍
ଦାନ୍ତରେ ଚିବାଇ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇ, ମୁଁ ରୌରବ ନରକରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ପୁଡ଼ାଯାଇଥିଲି।
ଯାନ୍ଯାପି ଯୁଵତୀ ତାତ ଭର୍ତୁର୍ଵଶ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ କୌଣସି ଯୁବତୀ, ପ୍ରିୟ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିଜ ଆଧୀନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ,
ଭର୍ତ୍ତା ନାଥୋ ଗୁରୁର୍ଭର୍ତା ଭର୍ତ୍ତା ଵୈ ଦୈଵତଂ ପରମ୍
ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ନାଥ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।
ତୁଷ୍ଟେ ଭର୍ତ୍ତରି ନାରୀଣାଂ ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯୁଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ ଭସ୍ମୀଭଵତି ସା ନାରୀ ଯଯା ଭର୍ତ୍ତା ନ ତୋଷିତଃ
ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଜଣାନୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରେନି, ସେ ନାରୀ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂତେ ଭୋଗାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଃ ସଦା
ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ବିଭିନ୍ନ ସୁଖ ସଦା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ,
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଶତଂ ଯାତି କୃମିପକ୍ଷିଶତାନି ଚ
ସେ ଶତଶଃ ପଶୁ ଜନ୍ମ ଓ ଶତଶଃ କୀଟ, ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ପୁନର୍ମଯା ଭୁକ୍ତା ନରକା ଭୃଶଦାରୁଣାଃ
ଏଭଳି ଆଉଥରେ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିବା ନରକ ଭୋଗିଥିଲି।
କିଂଚିତ୍ପାତକଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଚଂଡାଲସ୍ଯ ଚ ଵେଶ୍ମନି 5.2.78.
ମୋର କିଛି ପାପ ଶୁଧି ପାଇଁ, ମୁଁ ଚଣ୍ଡାଳ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ସାରମେଯୈର୍ଵୃତା ଦୀନା ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣା ପୁନଃପୁନଃ ତୈରହଂ ତୁଦ୍ଯମାନାପି ମହାକାଲଵନଂ ଗତା
କୁକୁରମାନେ ଘେରି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ମୋତେ ଖାଇଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହି ମୁଁ ମହାକାଳବନକୁ ଗଲି।
ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ମହାଦେଵୋ ଦୈଵତୋ ମୃଗମାଣଯା
ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି, ସେ ଦେବତା, ମୃଗକୁ ଧାଉଥିବାବେଳେ।
ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଗତା ଶକ୍ରପୁରଂ ପ୍ରତି ଦିଵ୍ଯାଂବରଧରା ଦିଵ୍ଯା ଦିଵ୍ଯମାଲାଵିଭୂଷଣା
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଇଥିଲି, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲି।
ତତ୍ରାହଂ ପୂଜିତା ଦେଵୈଃ ସ୍ତୁତାହଂ ଚାରଣୈସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲି, ଚାରଣମାନେ ମୋତେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଵଲ୍ଲଭା ରୂପସଂପନ୍ନା ଶାକଲେ ନଗରେ ଶୁଭେ
ମୁଁ ଶୋଭା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ପ୍ରିୟା ହୋଇ, ଶୁଭ ଶାକଳନଗରରେ ବାସ କରୁଥିଲି।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ହର୍ଷୋ ଜାତସ୍ତୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୋ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଜାତା ଜାତିସ୍ମରା ତାତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତା ଯଥା ନ ଭୂଯୋ ମେ ଜନ୍ମ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ସଂସାରସାଗରେ
ହେ ବାପା, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିବା ହେଲି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଲି, ଯେପରି ମୋର ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ନ ହେଉ।
ଇତି ପୁତ୍ରୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିତ୍ରସେନୋ ମହୀପତିଃ
ପୁଅର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରସେନ ରାଜା,
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ସେଠାରେ ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ରାଜା ଚ ପୁତ୍ରଵାଞ୍ଜାତୋ ଲିଂଗଦର୍ଶନତଃ ପ୍ରିଯେ 5.2.78.
ରାଜା ପୁଅ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନରେ ସେ ପୁଅ ପାଇଲେ, ହେ ପ୍ରିୟେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵେ ଲଯଂ ଗତାମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦେବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଵିମୁକ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଦର୍ଶନାଦେଵ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଅବିମୁକ୍ତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ,
ଯୋଽସୌ କାଶ୍ଯାଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧୋଽସ୍ତି ଦେଵୋ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ଶିଵଃ
ଯିଏ କାଶୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଇ ଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଶିବ।
ଵାରାଣସୀ ଯଥା ପୁଣ୍ଯା ତଥାଵଂତୀ ଚ ମୁକ୍ତିଦା
ଯେପରି ବାରାଣସୀ ପବିତ୍ର, ସେପରି ଅବନ୍ତୀ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଦେଵଃ ସମାଯାତଃ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଦେବ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଆସିଲେ।
ପଶ୍ଯଂତି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ହ୍ଯଵିମୁକ୍ତେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ମହାଭକ୍ତି ସହ ଅବିମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଅମୁକ୍ତା ନୈଵ ପଶ୍ଯଂତି ମୁକ୍ତାଃ ପଶ୍ଯଂତି ସର୍ଵଦା
ଯେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇନାହାନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ; ଯେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି ସେମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସମ୍ଯଗଵିମୁକ୍ତେଶଦର୍ଶନାତ୍
ଅବିମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଦର୍ଶନରେ ଠିକ୍ ଫଳ ମିଳେ।
ଯା ଗତିଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସାଂଖ୍ଯୈଯୋଗୈର୍ଵା ଯା ଗତିର୍ଭଵେତ୍
ସାଂଖ୍ୟ ବା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଗତି ମିଳେ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ,