ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣମ୍

ତେନ ମେ ଵଲ୍ଲଭୋ ରାଜନ୍ନ ଚାହଂ ତସ୍ଯ ଵଲ୍ଲଭା

ହେ ରାଜା, ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଇପାରିଲି ନାହିଁ।

ନାନ୍ଯତ୍ର କୁରୁତେ ଭାଵଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତଃ ଅପୃଚ୍ଛଂ ପ୍ରମଦାସ୍ତାତ ଯାସ୍ତ୍ଯକ୍ତାଃ ପତିଭିଃ କିଲ

ସେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ଭାବ ଦେଉନଥିଲେ। ବାପା, ମୁଁ ସେମାନେ ଝିଅମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାମୀ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲି।

ତାଭିରୁକ୍ତା ହ୍ଯହଂ ଭୂପ ଵଶ୍ଯୋ ଭର୍ତ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯତି

ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ମୋତେ କହିଥିଲେ, 'ସ୍ୱାମୀ ଏକଦିନ ନିଜ ଜନୀଙ୍କ ପାଖରେ ବଶ ହେବେ।'

ଭେଷଜୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚୂର୍ଣୈର୍ମଂତ୍ରୈର୍ମୋହକରୈଃ ପରୈଃ

ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋହ ଘଟାଯିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରାଗଲା।

ତତୋଽହଂ ତ୍ଵରିତା ଗତ୍ଵା ତାସାଂ ଵାକ୍ଯେନ ଭୂପତେ

ତାଙ୍କର କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ରାଜା, ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଗଲି।

ପ୍ରଦୋଷେ ପଯସା ଯୁକ୍ତଶ୍ଚୂର୍ଣୋ ଭର୍ତ୍ତରି ଯୋଜିତଃ

ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଦୁଧ ସହିତ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ମିଶାଇ ମୋର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦିଆଯିଲା।

ଯଦା ପୀତଶ୍ଚ ଚୂର୍ଣସ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣାତୀଵ ଗୁଂଠିତଃ

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଲୁଚାଯାଇଥିବା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଯେତେବେଳେ ପିଇଥିଲେ,

ଦ୍ଵାରଦେଶେ ସ୍ଥିତଃ କ୍ରଂଦନ୍ଦାସୋଽସ୍ମି ତଵ ଶୋଭନେ

ମୁଁ ତୋର ଦ୍ୱାରରେ ଦାସୀ ଭାବେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି କାନ୍ଦୁଥିଲି, ଶୋଭାବତୀ।

ତତ୍ତସ୍ଯ ରୁଦିତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମଂତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯତୋ ନୃପ

ତାଙ୍କର କାନ୍ଦିବାକୁ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହେବା ବୁଝିଲି, ରାଜା।

ତତଃ ପ୍ରଭୃତି କାଂତୋ ମେ ଵଶ୍ଯୋଽଭୂଦ୍ଭଵନେ ସ୍ଥିତଃ 5.2.78.

ସେଇ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୋର ପ୍ରିୟ ସ୍ୱାମୀ ଘରେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ତାମ୍ରଭ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଚ ଦଗ୍ଧାହଂ ଯୁଗାନି ଦଶ ପଂଚ ଚ ଛେଦିତା କାଲସୂତ୍ରେଣ ପୀଡିତା ଘ୍ରାଣଯଂତ୍ରକେ

ମୁଁ ପନ୍ଦର ଯୁଗ ଧରି ତାମ୍ର ପାତ୍ରରେ ପୁଡ଼ାଯାଇଥିଲି, କାଳର ଡୋରାରେ କଟାଯାଇଥିଲି, ଘ୍ରାଣ ଯନ୍ତ୍ରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଥିଲି।

କ୍ଵାଥୀଭୂତା ତପ୍ତତୈଲୈର୍ଘଟେ ଦର୍ଵ୍ଯାଥ ଲୋଡିତା

ତିବ୍ର ଗରମ ତେଲରେ ହାଣ୍ଡିରେ ଉବାଳାଯାଇ, ଚମଚରେ ଘୋଳାଯାଇଥିଲି।

ଦଲିତା ଦଂତଦଲନେ ଦଗ୍ଧାହଂ ରୌରଵେ ଭୃଶମ୍

ଦାନ୍ତରେ ଚିବାଇ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇ, ମୁଁ ରୌରବ ନରକରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ପୁଡ଼ାଯାଇଥିଲି।

ଯାନ୍ଯାପି ଯୁଵତୀ ତାତ ଭର୍ତୁର୍ଵଶ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍

ଯେଉଁ କୌଣସି ଯୁବତୀ, ପ୍ରିୟ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିଜ ଆଧୀନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ,

ଭର୍ତ୍ତା ନାଥୋ ଗୁରୁର୍ଭର୍ତା ଭର୍ତ୍ତା ଵୈ ଦୈଵତଂ ପରମ୍

ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ନାଥ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ, ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା।

ତୁଷ୍ଟେ ଭର୍ତ୍ତରି ନାରୀଣାଂ ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯୁଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ ଭସ୍ମୀଭଵତି ସା ନାରୀ ଯଯା ଭର୍ତ୍ତା ନ ତୋଷିତଃ

ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଜଣାନୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରେନି, ସେ ନାରୀ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।

ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂତେ ଭୋଗାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଃ ସଦା

ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ବିଭିନ୍ନ ସୁଖ ସଦା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ,

ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଶତଂ ଯାତି କୃମିପକ୍ଷିଶତାନି ଚ

ସେ ଶତଶଃ ପଶୁ ଜନ୍ମ ଓ ଶତଶଃ କୀଟ, ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଏଵଂ ପୁନର୍ମଯା ଭୁକ୍ତା ନରକା ଭୃଶଦାରୁଣାଃ

ଏଭଳି ଆଉଥରେ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିବା ନରକ ଭୋଗିଥିଲି।

କିଂଚିତ୍ପାତକଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଚଂଡାଲସ୍ଯ ଚ ଵେଶ୍ମନି 5.2.78.

ମୋର କିଛି ପାପ ଶୁଧି ପାଇଁ, ମୁଁ ଚଣ୍ଡାଳ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।

ସାରମେଯୈର୍ଵୃତା ଦୀନା ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣା ପୁନଃପୁନଃ ତୈରହଂ ତୁଦ୍ଯମାନାପି ମହାକାଲଵନଂ ଗତା

କୁକୁରମାନେ ଘେରି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ମୋତେ ଖାଇଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହି ମୁଁ ମହାକାଳବନକୁ ଗଲି।

ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ମହାଦେଵୋ ଦୈଵତୋ ମୃଗମାଣଯା

ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି, ସେ ଦେବତା, ମୃଗକୁ ଧାଉଥିବାବେଳେ।

ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଗତା ଶକ୍ରପୁରଂ ପ୍ରତି ଦିଵ୍ଯାଂବରଧରା ଦିଵ୍ଯା ଦିଵ୍ଯମାଲାଵିଭୂଷଣା

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଇଥିଲି, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲି।

ତତ୍ରାହଂ ପୂଜିତା ଦେଵୈଃ ସ୍ତୁତାହଂ ଚାରଣୈସ୍ତଥା

ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲି, ଚାରଣମାନେ ମୋତେ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଵଲ୍ଲଭା ରୂପସଂପନ୍ନା ଶାକଲେ ନଗରେ ଶୁଭେ

ମୁଁ ଶୋଭା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ପ୍ରିୟା ହୋଇ, ଶୁଭ ଶାକଳନଗରରେ ବାସ କରୁଥିଲି।

ସ୍ମୃତ୍ଵା ଲିଂଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ହର୍ଷୋ ଜାତସ୍ତୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍

ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୋ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

ଜାତା ଜାତିସ୍ମରା ତାତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତା ଯଥା ନ ଭୂଯୋ ମେ ଜନ୍ମ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ସଂସାରସାଗରେ

ହେ ବାପା, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିବା ହେଲି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଲି, ଯେପରି ମୋର ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ନ ହେଉ।

ଇତି ପୁତ୍ରୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିତ୍ରସେନୋ ମହୀପତିଃ

ପୁଅର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରସେନ ରାଜା,

ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ

ସେଠାରେ ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।