ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଦେଵୋଽଯଂ ଵଡଲେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକଃ
ଆଜିଠାରୁ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ବଡ଼ଳେଶ୍ୱର ବୋଲି ଡାକାଯିବ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ଦେଵଂ ଵଡଲେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
ଯେମାନେ ବଡ଼ଳେଶ୍ୱର ନାମକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ,
ଦୃଷ୍ଟୋ ହରତି ପାପାନି ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ପାପ ଦୂରିଯାଏ, ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ରାଜ୍ୟ ମିଳେ।
କାର୍ତ୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ତିଥିର୍ଵୈ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଭଵେତ୍ 5.2.75.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ଉପଯୁକ୍ତ ଦିନ।
ଦାନଂ ତୈଃ ସତତଂ ଦତ୍ତଂ ତେ ଯାଂତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ପାଆନ୍ତି।
ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଭଵେତ୍ତୈସ୍ତୁ ତେ ମୁକ୍ତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେମାନେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଗାଣପତ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଶଂକରସ୍ଯ ସଦା ପ୍ରିଯାଃ ଜାଯଂତେ ମାନଵା ଲୋକେ ଵଡଲେଶ୍ଵରଦର୍ଶନାତ୍
ସେମାନେ ଗଣେଶଙ୍କ ଭକ୍ତ ହେବେ, ଶିବଙ୍କ ସଦା ପ୍ରିୟ ହେବେ; ବଡ଼ଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଗର୍ଭଵାସେ ମହାକଷ୍ଟେ ଯସ୍ଯ ଵାସୋ ନ ରୋଚତେ
ଗର୍ଭର ଦୁଃଖରେ ଯାହାଙ୍କୁ ରହିବା ଭଲ ଲାଗେ ନାହିଁ,
ନ ଲିଂଗେନ ଵିନା ସିଦ୍ଧିର୍ଦୁର୍ଲଭଂ ପରମଂ ପଦମ୍
ଲିଙ୍ଗ ବିନା ସିଦ୍ଧି ଓ ପରମ ପଦ ମିଳିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ଲିଂଗାର୍ଚନ ଵିହୀନାନାଂ ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚାପି ସୁଦୁର୍ଲଭା
ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମଣିଭଦ୍ରୋଽପି ସୁତେନ ସହିତୋ ଯଯୌ
ଏଭଳି କହି ମଣିଭଦ୍ର ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ, ସେଥିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କଥାହେଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଂଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯ ଉମାମହେଶ୍ଵରସଂଵାଦେ ଵଡଲେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଂଚସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସଂବାଦ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଵିଦ୍ଧି ପାପହରଂ ଦେଵି ଦର୍ଶନାତ୍କାମଦଂ ନୃଣାମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ଦର୍ଶନ କରିଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଓ ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହୁଏ ବୋଲି ଜାଣ।
ପୁରା ଦେଵଯୁଗେ ଦେଵି ପ୍ରଜାପତିସୁତେ ଶୁଭେ
ହେ ଶୁଭେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଯୁଗରେ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଝିଅ ତୁମେ,
ତେ ଭାର୍ଯେ କଶ୍ଯପସ୍ଯାସ୍ତାଂ କଦ୍ରୂଶ୍ଚ ଵିନତା ତଥା
କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦୁଇ ଘରବାଳି ଥିଲେ କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା।
କଶ୍ଯପୋ ଧର୍ମପତ୍ନୀଭ୍ଯାଂ ମୁଦା ପରମଯା ଯୁତଃ
ଧର୍ମପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ କଶ୍ୟପ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲେ।
ହର୍ଷାଦଭ୍ଯଧିକାଂ ପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରାପତୁଃ ସ୍ମ ଵରସ୍ତ୍ରିଯୌ
ସେଇ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଜଣେ ଜଣେ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରୀତି ଅନୁଭବ କଲେ।
ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଵିନତା ଵଵ୍ରେ କଦ୍ରୂପୁତ୍ରାଧିକୌ ବଲେ
ବିନତା ଚାହିଲେ ଯେ, କଦ୍ରୁଙ୍କ ପୁଅମାନେଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଦିଅ।
ତସ୍ଯୈ ଭର୍ତ୍ତା ଵରଂ ପ୍ରାଦାଲ୍ଲପ୍ସ୍ଯସେ ପୁତ୍ରକୋତ୍ତମୌ
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ— 'ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇବ।'
ଯଥା ଚ ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରଂ ତୁଷ୍ଟାଽଭଵତ୍ତଦା
ଚାହିଥିବା ଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ବିନତା ସେ ସମୟରେ ଖୁସି ହେଲେ।
କଦ୍ରୂଶ୍ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁଲ୍ଯତେଜସାମ୍
କଦ୍ରୁ ଏକହଜାର ଏକସରି ତେଜସ୍ୱୀ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ତେ ଭାର୍ଯେ ଵରସଂହୃଷ୍ଟେ କଶ୍ଯପୋ ଵନମାଵିଶତ୍ ଜନଯାମାସ ଚାର୍ଵଂଗୀ ଦ୍ଵେ ଚାଂଡେ ଵିନତା ତଦା ।। 5.2.76.
ଘରବାଳିମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଖୁସି ହେଇଥିବାବେଳେ, କଶ୍ୟପ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ; ଏବଂ ବିନତା ସେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ଡିମ୍ବ ପ୍ରସବ କଲେ।
ତଯୋରଂଡାନି ନିଦଧୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ପରିଚାରିକାଃ
ସେଇ ଡିମ୍ବଗୁଡ଼ିକୁ ଖୁସି ହୋଇ ପରିଚାରିକାମାନେ ରଖିଦେଲେ।
ତତଃ ପଂଚଶତେ କାଲେ କଦ୍ରୂପୁତ୍ରା ଵିନିର୍ଗତାଃ
ପରେ, ପାଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ପରେ, କଦ୍ରୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବାହାରିଲେ।
ତତଃ ପୁତ୍ରାର୍ଥିନୀ ଦେଵୀ ଵ୍ରୀଡିତା ସା ତପସ୍ଵିନୀ
ତାପରେ, ପୁଅ ଚାହିଁଥିବା ଦେବୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ପୂର୍ଵାର୍ଦ୍ଧକାଯସଂପନ୍ନମିତରେଣା ପ୍ରକାଶିତମ୍
ଏଠି ଏକ ଡିମ୍ବ ଅଧା ଶରୀର ସହିତ ଦେଖାଗଲା।
ଯୋଽହମେଵଂ କୃତୋ ମାତସ୍ତ୍ଵଯା ଲୋଭପରୀତଯା
ମା, ତୁମର ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏଭଳି ହେଇଯାଇଛି।
ପଂଚଵର୍ଷଶତାନ୍ଯସ୍ଯା ଯଯା ଵିସ୍ପର୍ଦ୍ଧସେ ସଦା
ପାଞ୍ଚଶେ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ତୁମେ ସେଠି ସଦା ତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରୁଛ।
ଯଦ୍ଯେନମପି ମାତସ୍ତ୍ଵଂ ମାମିଵାଂଡଵିଭେଦନାତ୍
ମା, ଯଦି ଆମ୍ବେ ମୁଁ ଯେପରି ଅଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଛ।