ତଥା ମାଯାଂ ତ୍ଵମାତ୍ମୀଯାଂ ସଂଦର୍ଶଯିତୁମୀହସେ
ଏପରି, ତୁମେ ନିଜ ମାୟାଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଆଦେଶଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯୈଵ ସମୁପେତାସି ପାର୍ଵତି
ଆଦେଶ ପାଇ ତୁମେ ପାର୍ବତୀ ନିକଟକୁ ଆସିଗଲା।
ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ତପଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ଥାନେସ୍ମିଚ୍ଛିଵକଲ୍ପିତେ
ଏଠାରେ ଶିବଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିବା ଅବସର ମିଳିଛି।
ଅନ୍ଯଥାପି ଜଗଦ୍ରକ୍ଷା ତ୍ଵଦଧୀନା ଜଗନ୍ମଯି
ଅନ୍ୟଥା, ଜଗତର ରକ୍ଷା ତୁମରେ ନିର୍ଭର କରେ, ହେ ଜଗତର ଅଂଶ।
ନିଷ୍କଲଂ ଶିଵମତ୍ଯଂତଂ ଧ୍ଯାଯଂତ୍ଯାତ୍ମନ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେ ନିଜ ମନରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।
ଭକ୍ତାନାଂ ତଵ ମୁଖ୍ଯାନାଂ ତଵୈଵାଚାରସଂଗ୍ରହଃ
ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ତୁମର ନିଜ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସଂଗ୍ରହ।
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୌରୀ ସୁସ୍ଥିରମାନସା
ଏହିପରି ଉକ୍ତି ଶୁଣି ଗୌରୀ ମନରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ।
ଵିମୁଚ୍ଯ ଵିଵିଧା ଭୂଷା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଗଣଭୂଷିତା 1.3.1.4.
ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣ ଖୋଲି ଦେଇ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
ଅଲକୈଃ ସହସା ଶିଲ୍ପମନଯଚ୍ଚ କପର୍ଦୃତାମ୍
ନିଜ କେଶ ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ଜଟା ରୂପେ ଗଠନ କଲେ।
ମୃଗେଷୁ କୃତସଂତୋଷା ଶିଲୋଂଛୀକୃତଵୃତ୍ତିଷୁ
ମୃଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଇ, ଶିଳୋଞ୍ଚି ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ତ୍ରିଷଵଣଂ ସ୍ନାନଂ କମ୍ପା ପଯସି ନିର୍ମଲେ
କମ୍ପା ନଦୀର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ତିନିବାର ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଵୃକ୍ଷପ୍ରରୋପଣୈର୍ଦାନୈରଶେଷାତିଥିପୂଜନୈଃ
ଗଛ ଲଗାଇ, ଦାନ ଦେଇ ଓ ସମସ୍ତ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ପଂଚାଗ୍ନିମଧ୍ଯସ୍ଥା ଵର୍ଷାସୁ ସ୍ଥଂଡିଲେଶଯା
ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଉଭୟ, ବର୍ଷାକାଳରେ ଭୂମିରେ ଶୟନ କଲେ।
ପୁଣ୍ଯାତ୍ମନାଂ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଦର୍ଶନାର୍ଥମୁପେଯୁଷାମ୍
ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ମହାର୍ଷିମାନେ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
କଦାଚିତ୍ସ୍ଵଯମୁଚ୍ଚିତ୍ଯ ଵନାଂତାତ୍ପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତମ୍
କେବେ କେବେ ସେ ନିଜେ ଜଙ୍ଗଲରୁ କିଶଳୟ ଚୟନ କରିଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଚ ସୈକତଂ ଲିଂଗଂ କଂପାରୋଧସି ପାଵନେ
କମ୍ପା ନଦୀର ପବିତ୍ର କୂଳରେ ବାଳିରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କଲେ।
ସୂର୍ଯମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ରକ୍ତୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଚଂଦନୈଃ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ରକ୍ତ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଧୂପୈର୍ଦୀପଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଭକ୍ତିଭାଵସମନ୍ଵିତୈଃ 1.3.1.4.
ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଅଥ ଦେଵଃ ଶିଵଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସଂଶୋଧଯିତୁମଂବିକାମ୍
ତାପରେ ଦେବ ଶିବ ନିଜେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅତିଵୃଦ୍ଧଂ ପ୍ରଵାହଂ ତଂ କମ୍ପାଯାଃ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
କମ୍ପା ନଦୀର ଏକ ବଡ଼ ବନ୍ୟା ଆସିଲା।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ଦେଵି ବହୁଲଃ ପ୍ରଵାହୋଽଯଂ ଵିଜୃଂଭତେ
"ଉଠ, ଦେବୀ! ବଡ଼ ବନ୍ୟା ବଢ଼ିଯାଉଛି।"
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯଂତୀ ମୀଲିତେକ୍ଷଣା
ଏହି କଥା ଶୁଣି ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରି ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଲେ।
ଅଚିଂତଯଚ୍ଚ ସା ଦେଵୀ ପୂଜାଵିଘ୍ନସମାକୁଲା
ସେ ଦେବୀ ପୂଜାର ବାଧାରେ ଚିନ୍ତିତ ହେଇ ବିଚାର କରିଲେ।
ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୁମଵିଘ୍ନେନ ପ୍ରାଯଃ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମନାଂ ଭୁଵି
ପୃଥିବୀରେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବରେ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତି ସଦା ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ ମିଳେ।
ସୈକତଂ ଲିଂଗମତୁଲପ୍ରଵାହାଲ୍ଲଯମେଷ୍ଯତି
ଅସମ ଅତି ବଡ଼ ବନ୍ୟାରେ ବାଳିର ଲିଙ୍ଗ ଗଳିଯିବ।
ପ୍ରଵାହୋଽଯଂ ସମାଯାତି ଶିଵମାଯାଵିନିର୍ମିତଃ
ଏହି ବନ୍ୟା ଶିବଙ୍କ ମାୟାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଆସୁଛି।
ଆଲିଂଗ୍ଯ ସୁଦୃଢଂ ଦୋର୍ଭ୍ଯାମେତଲ୍ଲିଂଗମନାକୁଲମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଆଲିଂଗନ କରି, ଯେଉଁଥିରେ ବିଘ୍ନ ନ ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସୈକତଂ ଲିଗଂ ଗାଢମାଲିଂଗ୍ଯ ସାଂବିକା 1.3.1.4.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି ଅମ୍ବିକା ବାଳିର ଲିଙ୍ଗକୁ ଗଢ଼ି ଆଲିଂଗନ କଲେ।
ସ୍ତନଚୂଚୁକନିର୍ମଗ୍ନମୁଦ୍ରାଦର୍ଶିତଲାଂଛନମ୍
ତାଙ୍କ ଷ୍ଟନର ଚୁଚୁକ ଲିଙ୍ଗରେ ଦବି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା।
ନିମୀଲିତେକ୍ଷଣା ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠୈକହୃଦଯା ସ୍ଥିତା
ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରି ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଉଭି ରହିଲେ।