ମୁନଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଶ୍ଚ ଵେଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ
ମୁନିମାନେ, ବାଲଖିଲ୍ୟ ଓ ଚାରିଟି ବେଦ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅନଂତରଂ ମଯା ମେରୁଃ ସ୍ଥଲାକାରଃ କୃତସ୍ତତଃ ନିଯୁକ୍ତାଃ ସାଗରାଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଚତ୍ଵାରୋ ଲଵଣାଦଯଃ
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍, ମୁଁ ମେରୁକୁ ଭୂମିର ଆକାରରେ ସୃଷ୍ଟି କଲି; ତାପରେ ଚାରିଟି ଲବଣ ଓ ଅନ୍ୟ ସାଗରକୁ ତାହାର ପାଖରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲି।
ଅଥ ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଚ ରାଜା ରିପୁଂଜଯଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ରିପୁଞ୍ଜୟ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତେଜସା ଦହ୍ଯମାନୋଽପି ମଦୀଯେନ ଵରାନନେ
ମୋର ତେଜରେ ଦହିଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା, ସେ ରାଜା ଅସହ୍ୟ ହେଲେ।
ସ୍ଥଲେସ୍ମିନ୍ନୃପ ରାଜାହଂ ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵିନୋଦତଃ
ଏହି ଭୂମିରେ, ରାଜା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିବା ଭାବରେ କଥାହେଲି।
ତେନାହଂ ସର୍ଵତୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଵାଙ୍ମଯେ ସଚରାଚରେ
ସେ ମୋତେ ସମସ୍ତଠାରେ, କଥାରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ଦେଖିଥିଲେ।
ପ୍ରଭାଵମତୁଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଦୀଯଂ ଵ୍ଯାପକଂ ପରମ୍ ଭୂଯଃସ୍ତୁତୋଽପି ତେନାହଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ମୋର ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି, ସେ ରାଜା ପୁନିପୁନି ମୋତେ ସ୍ତୁତି କଲେ; ଏହାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ଭକ୍ତିର୍ମେ ସୁଦୃଢା ଭୂଯାତ୍ତ୍ଵଯି ସର୍ଵॆଶ ଶାଶ୍ଵତୀ। ତୁଷ୍ଟୋହଂ ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ପୁନଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ନୃପ ॥ 5.2.74.
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ମୋର ଭକ୍ତି ତୁମ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେଉ। ସେଇ କଥାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି, ଏବଂ ପୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି।
ଏଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୁନର୍ମାଂ ବ୍ରୂହି ପାର୍ଥିଵ । ହୃଦି ସ୍ଥିତଶ୍ଚ ତେ କାମଃ ସର୍ଵକାଲଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏମିତି କହି, ଏହିପରି ହେବ ବୋଲି, ପୁଣି ମୋତେ କହ, ରାଜା। ତୋର ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଆଶା ଅଛି, ସେ ଚିରକାଳ ରହିବ।
ଅଧୃଷ୍ଯଃ ସର୍ଵେଦେଵାନାଂ ସର୍ଵଦା ସଂଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ଅଜୟ ରହିବ।
ଅତୀଵ ରାଜତେ ଦେଵ ସ୍ଥଲୋଽଯଂ ତଵ ସନ୍ନିଧୌ
ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିବାରୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ରାଜସ୍ଥଲେଶ୍ଵରୋଽସି ତ୍ଵଂ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତୁମେ ରାଜସ୍ଥଳର ନାଥ ଏବଂ ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ଚ ଯୋ ଦେଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ ୫୫ |॥ ତସ୍ଯ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ମନସି ଚିଂତିତମ୍ । ଅଣିମାଦିଗୁଣାଃ ସର୍ଵେ ଗୁଟିକାସିଦ୍ଧିରଂଜନମ୍
ଏଠାକୁ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ଆସିବ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେ ସବୁ ଦେବାକୁ ଉଚିତ। ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଗୁଟିକା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଓ ମୋହନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବାକୁ।
ଖଡ୍ଗଂ ଚ ପାଦୁକାଂ ଚୈଵ ଜଲଵାସଂ ରସାଯନମ୍
ଏହା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ତଳୱାର, ପାଦୁକା, ଜଳରେ ବାସ କରିବା ଶକ୍ତି ଓ ରସାୟନ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ।
ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶେଷେଣ କୃତ୍ଵା ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ବିଶେଷ କରି ଦଶମୀ ତିଥିରେ ନିୟମ ମାନି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନୀଯସ୍ତୁ ତ୍ରିଦିଵୈର୍ଯଥା ଦେଵଃ ପୁରଂଦରଃ
ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ପୁରନ୍ଦର ଦେବଙ୍କ ପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀର୍ଵିଜଯଶ୍ଚୈଵ ଭଵତ୍ଯେଵ ଵରୋ ମମ 5.2.74.
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରୀ ଓ ବିଜୟ ପାଇବ—ଏହି ମୋର ଦିଆ ଦାନ।
ଵୃଦ୍ଧିର୍ଭଵତୁ ଵଂଶେ ଚ ଦର୍ଶନାତ୍ତଵ ଶଂକର ତିଷ୍ଠଂତୁ ସାଗରାଃ ସର୍ଵେ ତଵ ଦେଵ ସମୀପତଃ
ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ ତୁମ ବଂଶରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ହେ ଶଙ୍କର। ସମସ୍ତ ସାଗର ତୁମ ସମୀପରେ ରହୁନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ତଦା ତେନ ମଯା ଚୋକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ସେତିବେଳେ ସେ ମୋତେ ଏପରି କହିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତଦା ଦାସ୍ଯାମି ଵାଂଛିତମ୍
ପୁଅ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ମୁଁ ଚାହିଦା ଦାନ ଦେଇବି।
ତସ୍ଯାରାଧନତୋ ଭୂପ ପୁତ୍ରଂ ଦାସ୍ଯାମି ଶୋଭନମ୍ ତେଷାଂ ମନୋରଥାଵାପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କର ଉପାସନା କଲେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଦେଇବି। ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ।
ରାଜା ରିପୁଂଜଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗଣାଧୀଶଃ କୃତୋ ମଯା
ରାଜା ରିପୁଞ୍ଜୟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଗଣାଧିପତି ହେଲେ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତାଙ୍କର ପାପ ନାଶକ ପ୍ରଭାବର କଥା।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଂଡେ ଚତୁରଶୀତିଲିଙ୍ଗମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରାଜସ୍ଥଲେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତିଖଣ୍ଡର ଚଉରାଶି ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ରାଜସ୍ଥଳେଶ୍ୱର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଚଉହଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଵିଦ୍ଧି ପାପହରଂ ଦେଵି ଦର୍ଶନାତ୍କାମଦଂ ନୃଣାମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହାକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ—ଏହି କଥା ଜାଣ।
ଧନଦସ୍ଯ ସଖା ଦେଵି ମଣିଭଦ୍ରୋ ବଭୂଵ ହ
ହେ ଦେବୀ, ମଣିଭଦ୍ର କୁବେରଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁ ହେଇଥିଲେ।
ରୂପଵାନ୍ସର୍ଵଦା କାମୀ ସଦା ମତ୍ତୋ ବଲାଧିକଃ
ସେ ସଦା ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ସବୁବେଳେ ଆସକ୍ତିରେ ରହୁଥିଲେ, ସର୍ବଦା ମଦମତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ରତ୍ଯର୍ଥଂ କାମସେଵାର୍ଥଂ ଗୁପ୍ତାଂ ରହସି ନିର୍ମିତାମ୍
ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତ ଏକ ସ୍ଥାନ ଗୋପନ ଭାବେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।
ତାଂ ଵୈ ଵିଦ୍ରୁମସଂଛନ୍ନାଂ ମୁକ୍ତାଦାମଵିରା ଜିତାମ୍
ସେଇ ସ୍ଥାନଟି କୋରାଳ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା ଓ ମୁକ୍ତାର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
କୁବେରଭଵନାଭ୍ଯାଶେ ଵଲ୍ଲଭାଂ ଧନଦସ୍ଯ ଚ
କୁବେରଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦ ନିକଟରେ ଏବଂ ଧନର ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।