ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମାଗତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲି।
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ସକିଂନରମହୋରଗାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, କିନ୍ନର ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ ସହିତ, ଆସିଲେ।
ଭୂତାଃ ପ୍ରେତାଃ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଗଗନେଚରାଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଓ ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଗଂଗା ଚ ଯମୁନା ସିଂଧୁଶ୍ଚଂଦ୍ରଭାଗା ସରସ୍ଵତୀ
ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ସିନ୍ଧୁ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵିପାଶା ଦେଵିକା ପୁଣ୍ଯା ଶରଯୂଃ କୌଶିକୀ ତଥା
ବିପାଶା, ପବିତ୍ର ଦେବିକା, ଶରୟୂ ଓ କୌଶିକୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ପାରା ଵେଦ ସ୍ମୃତିଶ୍ଚୈଵ ଵେତ୍ରଘ୍ନୀ ନର୍ମଦା ଶିଵା
ପାରା, ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ବେତ୍ରଘ୍ନୀ, ନର୍ମଦା ଓ ଶିବା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପୁଷ୍କରଶ୍ଚ ପ୍ରଯାଗଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସୋ ନୈମିଷସ୍ତଥା ।। ପୃଥୁତୀର୍ଥୋଦକଶ୍ଚୈଵ ତଥୈଵାମରକଂଟକଃ
ପୁଷ୍କର ଓ ପ୍ରୟାଗ, ପ୍ରଭାସ ଓ ନୈମିଷ, ପ୍ରଶସ୍ତ ତୀର୍ଥ ପୃଥୁତୀର୍ଥ ଓ ଅମରକଣ୍ଟକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଗଂଗାଦ୍ଵାରଃ କୁଶାଵର୍ତ୍ତୋ ବିଲ୍ଵକୋ ନୀଲପର୍ଵତଃ
ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, କୁଶାବର୍ତ୍ତ, ବିଲ୍ବକ ଓ ନୀଳପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭୃଗୁତୁଂଗଃ ସୁକୁକ୍ଷଶ୍ଚାପ୍ଯଜଗଂଧଶ୍ଚ ପାର୍ଵତି 5.2.74.
ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗ, ସୁକୁକ୍ଷ ଓ ଅଜଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ, ପାର୍ବତୀ।
ସ୍ଥାନାନି ଚ ସମସ୍ତାନି ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମୁନଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଶ୍ଚ ଵେଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ
ମୁନିମାନେ, ବାଲଖିଲ୍ୟ ଓ ଚାରିଟି ବେଦ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅନଂତରଂ ମଯା ମେରୁଃ ସ୍ଥଲାକାରଃ କୃତସ୍ତତଃ ନିଯୁକ୍ତାଃ ସାଗରାଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଚତ୍ଵାରୋ ଲଵଣାଦଯଃ
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍, ମୁଁ ମେରୁକୁ ଭୂମିର ଆକାରରେ ସୃଷ୍ଟି କଲି; ତାପରେ ଚାରିଟି ଲବଣ ଓ ଅନ୍ୟ ସାଗରକୁ ତାହାର ପାଖରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲି।
ଅଥ ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଚ ରାଜା ରିପୁଂଜଯଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ରିପୁଞ୍ଜୟ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତେଜସା ଦହ୍ଯମାନୋଽପି ମଦୀଯେନ ଵରାନନେ
ମୋର ତେଜରେ ଦହିଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା, ସେ ରାଜା ଅସହ୍ୟ ହେଲେ।
ସ୍ଥଲେସ୍ମିନ୍ନୃପ ରାଜାହଂ ମଯାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵିନୋଦତଃ
ଏହି ଭୂମିରେ, ରାଜା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିବା ଭାବରେ କଥାହେଲି।
ତେନାହଂ ସର୍ଵତୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଵାଙ୍ମଯେ ସଚରାଚରେ
ସେ ମୋତେ ସମସ୍ତଠାରେ, କଥାରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ଦେଖିଥିଲେ।
ପ୍ରଭାଵମତୁଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଦୀଯଂ ଵ୍ଯାପକଂ ପରମ୍ ଭୂଯଃସ୍ତୁତୋଽପି ତେନାହଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ମୋର ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି, ସେ ରାଜା ପୁନିପୁନି ମୋତେ ସ୍ତୁତି କଲେ; ଏହାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ଭକ୍ତିର୍ମେ ସୁଦୃଢା ଭୂଯାତ୍ତ୍ଵଯି ସର୍ଵॆଶ ଶାଶ୍ଵତୀ। ତୁଷ୍ଟୋହଂ ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ପୁନଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ନୃପ ॥ 5.2.74.
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ମୋର ଭକ୍ତି ତୁମ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେଉ। ସେଇ କଥାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି, ଏବଂ ପୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲି।
ଏଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୁନର୍ମାଂ ବ୍ରୂହି ପାର୍ଥିଵ । ହୃଦି ସ୍ଥିତଶ୍ଚ ତେ କାମଃ ସର୍ଵକାଲଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏମିତି କହି, ଏହିପରି ହେବ ବୋଲି, ପୁଣି ମୋତେ କହ, ରାଜା। ତୋର ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଆଶା ଅଛି, ସେ ଚିରକାଳ ରହିବ।
ଅଧୃଷ୍ଯଃ ସର୍ଵେଦେଵାନାଂ ସର୍ଵଦା ସଂଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ଅଜୟ ରହିବ।
ଅତୀଵ ରାଜତେ ଦେଵ ସ୍ଥଲୋଽଯଂ ତଵ ସନ୍ନିଧୌ
ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିବାରୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ରାଜସ୍ଥଲେଶ୍ଵରୋଽସି ତ୍ଵଂ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତୁମେ ରାଜସ୍ଥଳର ନାଥ ଏବଂ ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ଚ ଯୋ ଦେଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ ୫୫ |॥ ତସ୍ଯ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ମନସି ଚିଂତିତମ୍ । ଅଣିମାଦିଗୁଣାଃ ସର୍ଵେ ଗୁଟିକାସିଦ୍ଧିରଂଜନମ୍
ଏଠାକୁ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ଆସିବ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେ ସବୁ ଦେବାକୁ ଉଚିତ। ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଗୁଟିକା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଓ ମୋହନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବାକୁ।
ଖଡ୍ଗଂ ଚ ପାଦୁକାଂ ଚୈଵ ଜଲଵାସଂ ରସାଯନମ୍
ଏହା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ତଳୱାର, ପାଦୁକା, ଜଳରେ ବାସ କରିବା ଶକ୍ତି ଓ ରସାୟନ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ।
ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶେଷେଣ କୃତ୍ଵା ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ବିଶେଷ କରି ଦଶମୀ ତିଥିରେ ନିୟମ ମାନି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନୀଯସ୍ତୁ ତ୍ରିଦିଵୈର୍ଯଥା ଦେଵଃ ପୁରଂଦରଃ
ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ପୁରନ୍ଦର ଦେବଙ୍କ ପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀର୍ଵିଜଯଶ୍ଚୈଵ ଭଵତ୍ଯେଵ ଵରୋ ମମ 5.2.74.
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରୀ ଓ ବିଜୟ ପାଇବ—ଏହି ମୋର ଦିଆ ଦାନ।
ଵୃଦ୍ଧିର୍ଭଵତୁ ଵଂଶେ ଚ ଦର୍ଶନାତ୍ତଵ ଶଂକର ତିଷ୍ଠଂତୁ ସାଗରାଃ ସର୍ଵେ ତଵ ଦେଵ ସମୀପତଃ
ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ ତୁମ ବଂଶରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ହେ ଶଙ୍କର। ସମସ୍ତ ସାଗର ତୁମ ସମୀପରେ ରହୁନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ତଦା ତେନ ମଯା ଚୋକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ସେତିବେଳେ ସେ ମୋତେ ଏପରି କହିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତଦା ଦାସ୍ଯାମି ଵାଂଛିତମ୍
ପୁଅ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ, ମୁଁ ଚାହିଦା ଦାନ ଦେଇବି।