ଵିମାନସ୍ଥେନ ଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ତୂଷ୍ଟ୍ରେଣ ମଧୁରସ୍ଵରା
ଯିଏ ଦେବ ରଥରେ ବସିଥିଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଉଠ ଥିଲେ, ସେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ କହିଥିବା କଥା—
ଦର୍ଶନାଦସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତା ମେ ପରମା ଗତିଃ ସମୀପମସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ମେ ବଂଧୁଃ ପରୋ ଯତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରି, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ପାଇଛି; ଏହି ଲିଙ୍ଗ ନିକଟରେ ଥିବାରୁ, ତୁମେ ମୋର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ନୃପଂ ଦେଵି ଵଚଃ ସମଧୁରାକ୍ଷରମ୍
ଏପରି କହି, ହେ ଦେବୀ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ତତୋ ଦେଵଗଣା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ସକିଂନରମହୋରଗାଃ
ତାପରେ ଦେବମାନେ, କିନ୍ନର ଓ ମହାନ ନାଗମାନେ ସହିତ ଆକାଶରେ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମେଂଦ୍ରହରିମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିମାନୈର୍ଦେଵି ସଂସ୍ଥିତାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ହରି ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦେବ ରଥରେ ବସିଥିଲେ, ହେ ଦେବୀ।
ଵିଲୋକ୍ଯ କରଭଂ ମୁକ୍ତଂ ଵିମାନସ୍ଥଂ ଵିରାଜିତମ୍
ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା, ଦେବ ରଥରେ ବସିଥିବା ଓ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କରଭଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଚ୍ଛରତ୍ନସମୂହେନ ମୁକୁଟେନୋଜ୍ଵଲତ୍ଵିଷା 5.2.73.
ଅପ୍ସରା ମଣିର ରାଶି ଲାଗିଥିବା ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅତି ଉଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ନାମ ଚକ୍ରୁସ୍ତତୋ ଦେଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ନାମ ଦେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ରିଷ୍ଵପି ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତଃ କରଭେଶ୍ଵରଃ
ଏହିପରି, ସେ ତିନି ଲୋକରେ 'କରଭେଶ୍ୱର' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଗତାଃ ସ୍ଵଂ ଧିଷ୍ଣ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ସମୃଦ୍ଧଂ ନିଃସପତ୍ନଂ ଚ ତତୋ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ଉତ୍ତମ ନିବାସକୁ ଚଲିଗଲେ; ତାପରେ ସେ ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁବିହୀନ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଯଃ ପଶ୍ଯତି ନରୋ ଦେଵି କରଭେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ କରଭେଶ୍ୱର ନାମକ ତାହାକୁ ଦେଖେ—
ଯଦା କାଲାଦିହାଯାତୋ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍
ଯେତେବେଳେ ସମୟର ପ୍ରଭାବରେ ମହାନ ରାଜା ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି—
ନ ଦୁଃଖଂ ଜାଯତେ ତସ୍ଯ ଵ୍ଯାଧିଶୋକଭଯଂ ତଥା
ତାଙ୍କୁ କେବେ ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଶୋକ କିମ୍ବା ଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସର୍ଵମେଧେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦାନେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଯେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ଦାନରେ ଯେ ଫଳ ମିଳେ—
ଵ୍ଯାଧଯୋ ନୋପଜାଯଂତେ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ କଦାଚନ
ରୋଗ କେବେ ହୁଏନାହିଁ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଧ୍ୟ କେବେ ଆସେନାହିଁ।
ପଶୁଯୋନିଗତା ଯେ ଚ ପିତରୋ ଦୁଃଖିତାସ୍ତୁ ଯେ
ଯେ ପିତୃଗଣ ପଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି,
ଆଗମିଷ୍ଯତି ନଃ ପୁତ୍ରୋ ନପ୍ତା ଵା ସଂତତାଵିହ ତେନ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତିର୍ନୋ ଭଵିତା ଧ୍ରୁଵମ୍।।5.2.73.
ଆମ ପୁଅ କିମ୍ବା ନାତି ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ; ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ।
ଯୋ ଯମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଵୈ କାମଂ ଦର୍ଶନଂ ତୁ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ଇଚ୍ଛାରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେ,
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିବା ଶକ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁକଲ୍ପେ ପୁରା ଵୃତ୍ତେ ମନ୍ଵଂତରମୁଖପ୍ରିଯେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯୁଗରେ, ପୂର୍ବ ମନ୍ବନ୍ତରର ଆରମ୍ଭରେ, ହେ ମନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା,
ନ ମନୁଷ୍ଯୈର୍ଵିନା ଦେଵାଃ ସମର୍ଥା ଲୋକଧାରଣେ
ମଣିଷ ଛାଡ଼ି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ଯୋଗ୍ଯୋ ରାଜା ପ୍ରଜାପାଲଃ କୋ ଭଵେଜ୍ଜନଵତ୍ସଲଃ
କିଏ ରାଜା ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲପାଏ?
ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଂ ସର୍ଵଗୁଣାକୀର୍ଣଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠଂ ମହାଵ୍ରତମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଓ ମହାବ୍ରତୀ ଅଛନ୍ତି,
ରାଜ୍ଯଂ ଚ ପାଲ୍ଯତାଂ ଵତ୍ସ ଏକକଲ୍ପେନ ଚେତସା
ହେ ପୁଅ, ଏକ ମନ ରେଖି ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଲଂ ତେ ତପସା ତାତ କଷ୍ଟେନାନେନ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ତପସ୍ୟା ଏଠାରେ ଚାଲିବା ପାଇଁ ବସ୍, ପୁଅ।
କ୍ରିଯତାମଧୁନା ଲୋକପାଲନଂ ତୁ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜଗତ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ନ ଧର୍ମସ୍ତାଦୃଶୋଽନ୍ଯୋଽସ୍ତି ନ ଚାନ୍ଯୋଽର୍ଥସ୍ଯ ସାଧକଃ
ଏହା ପରି ଧର୍ମ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ଆଉ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଧନ ଦେଇପାରେନାହିଁ।
ନାପକାରେଣ ଭୂତାନାମପି ସ୍ଯାଦ୍ଭୁଵନେଶତା ପୃଥ୍ଵୀଂ ସମୁଦ୍ରଵସନାଂ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରପାଲଯ ।। 5.2.74.
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରି ମଧ୍ୟ ଏହି ପୃଥିବୀର ଆଧିପତ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ; ସମୁଦ୍ରରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ପୃଥିବୀ ଓ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ରକ୍ଷା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ରାଜର୍ଷିର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ପର୍ଵତାତ୍ମଜେ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଋଷି ପାହାଡ଼ ଝିଅଙ୍କୁ କହିଲେ।