ନମୋ ଲୋକତ୍ରଯାଧ୍ଯକ୍ଷ ସ୍ଵପ୍ରଭାଜିତଭାସ୍କର
ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି, ନିଜ ତେଜରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସର୍ଵକ୍ରିଯାକର୍ତ୍ରେ ଜଗତ୍ତ୍ରାତ୍ରେ ଚ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମର ଶତ ଶତ ନମସ୍କାର।
ନମଃ କ୍ରମତ୍ରଯାକ୍ରାଂତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଂତର୍ହିତୋଦ୍ଭଵ ।। 5.2.72.
ତିନି ପଥରେ ଚଳିଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନାଭିହ୍ରଦୋଦ୍ଭୂତପଦ୍ମଗର୍ଭମହାପ୍ରଭୋ
ଯାହାଙ୍କ ନାଭି ହ୍ରଦରୁ ପଦ୍ମ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅମରାରିଵିନାଶାଯ ମହାସମରଶାଲିନେ
ଅମରମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଓ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପାର ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଦେବତା ଜନାର୍ଦନ ଖୁସି ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ସ୍ଵାଗତଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ଭୋ ଭଵଂତୌ ସ୍ତୁତିଭାଜନୌ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: 'ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସ୍ତୁତିର ଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ୱାଗତ।'
ନାରାଯଣେନୈଵମୁକ୍ତୌ ପ୍ରୋଚତୁଶ୍ଚଂଦ୍ରଭାସ୍କରୌ
ନାରାୟଣଙ୍କ ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ନ ଜ୍ଞାତାଃ କ୍ତ୍ର ଗତାସ୍ତେ ଚ ଆଵାଂ ନଷ୍ଟୌ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
'ସେମାନେ କେଉଁଠି ଗଲେ ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ; ଆମେ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ହରାଇଗଲୁ।'
ଶଂବରେଣ ଜିତା ଦେଵାଃ ସ ଚ ସର୍ଵତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
'ଶମ୍ବର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।'
ନଶ୍ଯତାଂ ତ୍ରିଦଶେଂଦ୍ରାଣାଂ ପୃଷ୍ଠତଃ ଶରଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
'ତ୍ରିଦଶ ନାଥମାନେ ପଛରୁ ବାଣ ବର୍ଷାରେ ବିନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।'
ଵର୍ମାଣି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ମୁକୁଟାନି ମହାଂତି ଚ
'ସେମାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କବଚ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ମୁକୁଟମାନେ,'
ଗଜାଶ୍ଚ ମଦସଂଭିନ୍ନକପୋଲାଃ କୋଟିଶଃ ସୁରାଃ 5.2.72.
'ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଗଣ୍ଡ ଫାଟିଯାଇଥିବା ହାତୀମାନେ, କୋଟି କୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ, ହେ ଦେବତାମାନେ,'
ଵିବୁଧା ଧ୍ଵସ୍ତସନ୍ନାହା ଵିଗଜା ଵିପଦାତିନଃ
'ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ତାଙ୍କର କବଚ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ହାତୀ ହରାଇଛନ୍ତି, ବିପଦରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।'
ତତୋ ଦୈତ୍ଯାଧିପୋ ମାନୀ ପରିଵୃତ୍ତୋ ମହାରଣାତ୍
ତାପରେ ଦେତ୍ୟମାନ୍ୟ ଅହଂକାରୀ ଦେତ୍ୟନାୟକ ମହାଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଵଂଦ୍ଯମାନୋ ମୁନିଗଣୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ସେ ମୁନିମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ ହେଉଥିଲେ।
ତତ୍ର ସର୍ଵର୍ଦ୍ଧିସଂପୂର୍ଣମାସନଂ ହେମଭୂଷଣମ୍ ତତ୍ରୋପଵିଷ୍ଟଃ ଶୁଶୁଭେ ଦୈତ୍ଯରାଜୋ ମହାଯଶାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ରାଜାସନରେ ବସି, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେତ୍ୟରାଜ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଚଂଦନପୁଷ୍ଟାଂଗଃ ସୁରପୁଷ୍ପସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲଃ ମୃତୋତ୍ଥିତୈସ୍ତଥା ଦୈତ୍ଯୈର୍ଦୈତ୍ଯାଧୀଶୈରଧିଷ୍ଠିତଃ
ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା ଦେହ, ଦେବପୁଷ୍ପରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠିଥିବା ଦେତ୍ୟ ଓ ଦେତ୍ୟନାୟକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
କ୍ରତୁଭିର୍ମୂର୍ତ୍ତିମଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯ ମାନୋ ମହାବଲଃ
ସେ ମହାବଳଶାଳୀକୁ ଦୈହିକ ଯଜ୍ଞ ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ସେବା କରାଯାଉଥିଲା।
ତତ୍ର ଶ୍ରୀରତୁଲା ଲୋକେ ତତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନିରର୍ଗଲା
ସେଠାରେ ଏମିତି ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରୀ ଓ ଅବିରୋଧ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଥିଲା।
ଏଵଂ ସ ଦୈତ୍ଯନୃପତିଃ ସଭୃତ୍ଯସ୍ତତ୍ର ମୋଦତେ
ଏଭଳିଭାବେ ସେ ଦେତ୍ୟରାଜ ତାଙ୍କର ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ତଯୋରିତି ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଦେଵଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ—
ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ମଯା ଜ୍ଞାତଂ ଶଂବରସ୍ଯ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ 5.2.72.
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁଁ ଶମ୍ବରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣିଛି।
ଶଂବରାଯ ପୁରା କ୍ଷିପ୍ତଂ ଵଜ୍ରଂ କୁଲିଶପାଣିନା
ପୂର୍ବେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦ୍ୱାରା ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲା।
ଗମ୍ଯତାଂ ଚ ମଯାଜ୍ଞପ୍ତୌ ମହାକା ଲଵନୋତ୍ତମେ
ମୋ ଆଦେଶରେ, ମହାନମାନେ, ଏବେ ଉତ୍ତମ ଲବଣକୁ ଯାଆ।
ତତ୍ରାନଂତୋ ମହାକାଲୋ ଲିଂଗରୂପୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଠାରେ ଅନନ୍ତ, ମହାକାଳ ଓ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ମହେଶ୍ୱର ଅବସ୍ଥିତ।
ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କୃତକୃତ୍ଯୌ ଭଵିଷ୍ଯଥଃ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଦେହସ୍ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ରୈଵ ଗମ୍ଯ ତାମ୍
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ତୁମେ ସମସ୍ତ କାମ ସାଧିବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୌ ଵାସୁଦେଵେନ ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ଯଶସ୍ଵିନି
ଏଭଳି ଭାବରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—
ତତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ତେଜସୋ ରାଶିମଵ୍ଯ ଯମ୍
ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ, ଅକ୍ଷୟ ତେଜର ଆକାରକୁ, ଦେଖିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵାଣୀ ଲିଂଗମଧ୍ଯାତ୍ସମୁତ୍ଥିତା
ଏହି ସମୟରେ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।