କସ୍ଯ ଜାତୁ ପ୍ରଣୀତେନ ପିଂଗେନ କ୍ଷିତିରେଣୁନା
କେଉଁଠି କେହି ଏହି ପୃଥିବୀର ହଳଦିଆ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା—
ଅଂଗପ୍ରତ୍ଯଂଗସଂଭୂତା ମନୋହୃଦଯନଂଦନାଃ
ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିବା ଏପରି ଶିଶୁମାନେ କେଉଁଠି ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି?
କାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ନୁ ଗମିଷ୍ଯାମି କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଏପରି ଭୟଙ୍କର କାମ କରି, ମୁଁ କେଉଁ ଲୋକକୁ ଯିବି?
ଇତ୍ଯେଵଂ କରୁଣଂ କୃତ୍ଵା ରୁଦିତ୍ଵା ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ଏଭଳି କରୁଣ ଭାବରେ କହି, ପୁଣିପୁଣି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିସ୍ମଯୋପ୍ଫୁଲ୍ଲନଯନଃ କିମେତଦିତି ଚିଂତଯତ୍
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ଭାବିଲେ, ‘ଏହା କ’ଣ?’
ସମୁଦ୍ରମହିଷୀ ଦିଵ୍ଯା ପୁଣ୍ଯା ତ୍ରିପଥଗା ନଦୀ
ସମୁଦ୍ରର ଦିବ୍ୟ ରାଣୀ, ପୁଣ୍ୟମୟୀ ଏହି ତିନିପଥ ନଦୀ—
ଇତ୍ଯେଵଂ ଚିଂତଯିତ୍ଵା ଚ ସମୀପମଗମନ୍ମୁନିଃ ଉଵାଚୋଚ୍ଚୈର୍ଵିଯତ୍ସ୍ଥୋଽସୌ ଦେଵି ଗଂଗେ ନମୋଽସ୍ତୁତେ
ଏପରି ଭାବି, ମୁନି ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ଆକାଶରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ହେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।’
ନାରଦୋଽହଂ ମହାପୁଣ୍ଯେ କସ୍ମାଦ୍ରୋଦିଷି ପାଵନି 5.2.71.
‘ମୁଁ ହେଉଛି ନାରଦ, ହେ ପବିତ୍ରତମା, କାହିଁକି ତୁମେ କାନ୍ଦୁଛ?’
ଧୃତା ଶିରସି ଦେଵେନ ଶିଵେନ ପରମେଷ୍ଠିନା
ତୁମକୁ ଶିବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିଥିଲେ।
ନାରଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯା ଦେଵନଦୀ ତଥା
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ସେପରି—
ମଯା ନାରଦ ମୋହେନ କୃତୋଽଧର୍ମୋ ଜୁଗୁପ୍ସିତଃ
‘ନାରଦ, ମୋ ମନର ଭ୍ରମରେ, ମୁଁ ଏକ ନିନ୍ଦନୀୟ ଅଧର୍ମ କାମ କରିଛି।’
ସମୁଦ୍ରେଣ ଵିଯୋଗସ୍ତୁ ସଂଜାତୋ ମମ ଦୈଵତଃ
ମୋ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ର ସହ ବିଚ୍ଛେଦ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଘଟିଛି।
ଅତୋ ମଯା ଵିଲପିତଂ ମଗ୍ନଯା ଶୋକସାଗରେ
ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ବିଲୀନ ହୋଇ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୃଦୟରେ କାନ୍ଦିଛି।
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମହାନ ଋଷି ନାରଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ଵସୂନାଂ ମୋକ୍ଷକାରଣେ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ବସୁମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତେ ଵସଵୋ ଲୋକାନ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ସୁଵ୍ରତେ
ହେ ସୁବ୍ରତେ, ତୁମ ଦୟାରେ ବସୁମାନେ ସବୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ...
ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମଞ୍ଜ୍ଞାତଂ ସର୍ଵଂ ମଯାଽଧୁନା 5.2.71.
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହିଛ; ଏବେ ମୁଁ ସବୁଠିକ୍ ବୁଝିପାରିଛି।
ଅପଵାଦଭଯାଦ୍ଭୀତା ଭଵଂତଂ ଶରଣଂ ଗତା
ନିନ୍ଦା ଭୟରେ ଭୀତ ହୋଇ, ମୁଁ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛି।
ଅପଵାଦଭଯାଦ୍ଭୀତା ଯଦି ତ୍ଵଂ ଦେଵି ପୁଣ୍ଯଦେ
ଯଦି ତୁମେ, ହେ ପୁଣ୍ୟଦାୟିନୀ ଦେବୀ, ନିନ୍ଦା ଭୟରେ ଭୟଭୀତ ଅଛ,
ଅଵଂତୀ ତୁ ସମାଖ୍ଯାତା ସପ୍ତ କଲ୍ପସନାତନୀ
ଅବନ୍ତୀକୁ ସପ୍ତ କଳ୍ପର ଚିରନ୍ତନ ନଗର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ତସ୍ଯାସ୍ତୀରେ ଶୁଭଂ ଲିଂଗଂ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷେଶ୍ଵରଦକ୍ଷିଣେ
ତାହାର କୂଳରେ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କୃତକୃତ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯସି
ସେଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ତୁମର କାମ ସଫଳ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ତ୍ରିପଥଗା ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କ ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ତିନିପଥ ନଦୀ...
ସଂଶ୍ଲେଷଂ ଚ ତଦା କୃତ୍ଵା ଲିଂଗଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁପାଵନମ୍
ତାପରେ, ସେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଅତି ପବିତ୍ର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ସୂର୍ଯସୁତା ଦେଵୀ ଯମୁନା ପାପନାଶିନୀ
ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା, ପାପ ନାଶକ ଦେବୀ ଯମୁନା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଦେଵୀ ତାଂ ଗଂଗାଂ ଧ୍ଯାଯଂତୀ ଶଂକରଂ ଶିଵମ୍
ଦେବୀ ଯମୁନା, ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ତେନୈଵ କାଲେନ ପ୍ରାଚୀଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ 5.2.71.
ସେଇ ସମୟରେ, ପୂର୍ବଦିଗର ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ଦେଖାଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ଶକ୍ରଂ .ପ୍ରାହ ସ ନାରଦଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ନାରଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।