ଇଚ୍ଛତା ନିଧନଂ ସଦ୍ଯୋ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତମିଦଂ ଵଚଃ
ତୁରନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କରି, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଥିଲି।
ସୁତେନ ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସଂଗମୋ ଦୁର୍ଲଭଃ ପୁନଃ
ପୁଅ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ପୁନର୍ବାର ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ।
କୁଟୁଂବାର୍ଥେ କରୋତ୍ଯେଵମେକାକୀ ନିସ୍ତରତ୍ଯସୌ ଧର୍ମେଣ ସାଧ୍ଯତେ ସର୍ଵଂ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍
ପରିବାର ପାଇଁ ଲୋକେ ଏଭଳି କାମ କରେ; ଏକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ବଞ୍ଚିଯାଏ—ସବୁ କିଛି ଧର୍ମରେ ସାଧ୍ୟ, ତେଣୁ ଧର୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଚିଂତଯତୋଽତ୍ଯର୍ଥଂ ମମ ପ୍ରାଣା ଗତାଃ ପ୍ରିଯେ 5.2.69.
ମୁଁ ଏଭଳି ଭାବୁଥିବା ବେଳେ, ମୋର ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଗଲା, ପ୍ରିୟ।
ଅଂତକାଲେଽପି ଧର୍ମସ୍ଯ ପ୍ରଶଂସା ଯା ମଯା କୃତା
ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଧର୍ମର ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲି।
ତ୍ଵଂ ଚ ଶ୍ଯେନୀ ତତୋ ଜାତା ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଵନୋତ୍ତମେ
ତୁମେ ସେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ ମହିଳା ଶ୍ୟେନୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ନଦୀତ୍ରଯରଯେଣୈଵ ନିଃସୃତୋଽହଂ ଜଲାତ୍ତତଃ
ତିନିଟି ନଦୀର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପାଣିରୁ ବାହାରିଲି।
ଆନୀତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ସଂଗମେଶ୍ଵରସଂନିଧୌ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ମୋତେ ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନକୁ ଆଣିଥିଲ।
ମ୍ରିଯମାଣେନ ମେ ଦୃଷ୍ଟୋ ଦେଵୋଽସୌ ସଂଗମେଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ମରୁଥିବା ବେଳେ ସେଇ ସଂଗମେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି।
ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେଣ ଜାତୋଽହଂ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ମୁଁ ଏକ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି।
ସୁତା ତ୍ଵଂ ଵଲ୍ଲଭା ଜାତା କାଂଚୀପୁରନିଵାସିନଃ
ତୁମେ କାଞ୍ଚୀପୁରର ଏକ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କର ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ହେଲା।
ଆଵାଂ ରାଜତ୍ଵମାପନ୍ନୌ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୁହେଁ ରାଜତ୍ୱ ପାଇଲୁ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନେ କଦନଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ତତୋ ମେ ଶିରସି ଵ୍ଯଥା
ମଧ୍ୟାହ୍ନର ସଂହାର ସ୍ମରଣ କରି, ପରେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବେଦନା ହେଲା।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୁରା 5.2.69.
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ମୁଁ ସେଥିପାଇଁ ଏହି କଥା କହିଦେଲି।
ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଚ ମଯାତ୍ରୈଵ ସେଵ୍ଯୋଽସୌ ସଂଗମେଶ୍ଵରଃ
ମୋତେ ଏଠାରେ ରହି ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ହେବ।
ତତଃ ସା ନିରଵଦ୍ଯାଂଗୀ ନୀଲୋତ୍ପଲଵିଲୋଚନା
ତାପରେ ସେ, ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ ଓ ନୀଳ କମଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା—
ମଯାପି ସଂସ୍ମୃତଂ ଦେଵ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆଗରୁ ଜନ୍ମରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ସ୍ମରଣ କରୁଛି।
ପ୍ରାପ୍ତାଵାଵାଂ ମନୁଷ୍ଯତ୍ଵଂ ନିର୍ମଲେଷୁ କୁଲେଷୁ ଚ
ଆମେ ଦୁହେଁ ନିର୍ମଳ ଓ ଉତ୍ତମ ପରିବାରରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଛୁ।
ପ୍ରାପ୍ତା ଭାର୍ଯା ପ୍ରିଯାହଂ ତେ ତ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମଯା ନୃପ
ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୋଇଛି, ଏବଂ ରାଜା, ତୁମେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ଵିଯୋଗୋ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଦେବଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଖରେ କେବେ ବିଚ୍ଛେଦ ହେବ ନାହିଁ।
ପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରଣତା ସହସା ମନ୍ମଥାକୁଲା
ପୁଣିଥରେ ଶୀର୍ଷ ନମାଇ, ପ୍ରେମ ଭାବରେ ବିଭୋର ହୋଇ ସେ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କଲେ।
ତଵ ଦେଵପ୍ରସାଦେନ ଯଦି ତ୍ଵଂ ସଂଗମେଶ୍ଵରଃ କାଂତାଂ ପିବନ୍ନିଵ ଦୃଶା ପ୍ରାହ ତାଂ ତରଲେକ୍ଷଣାମ୍
ହେ ସଂଗମେଶ୍ୱର, ତୁମର କୃପାରେ ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ ଅଛ, ତେବେ ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରିୟାକୁ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିବା ସମୟରେ ମନେ ହେଉଛି ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟିରେ ପିଉଛ, ଏହି ହରିଣୀ ଦୃଷ୍ଟିବାଳାକୁ କଥା କହିଲେ।
ସହଜେନାଭିଜନ୍ଯେନ ଗୁଣୈଃ କାଂତ୍ଯା ଵିଭୂଷିତା
ସ୍ୱାଭାବିକ ଓ ଜନ୍ମଜାତ ଗୁଣରେ ଓ ରୂପରେ ଶୋଭିତ।
ତତସ୍ତାଂ ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତାଂ କଂପିତାଧରପଲ୍ଲଵାମ୍ 5.2.69.
ତା'କୁ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଓ ଅଧରପଲ୍ଲବ କମ୍ପିଥିବା ଦେଖି।
ଵଦନ୍କଂଦର୍ପସର୍ପେଣ ଦଷ୍ଟୋଽହଂ ଦୈଵତୋଽଧୁନା
ହେ ଦେବୀ, ଏବେ ମୁଁ କାମର ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଦଂଶିତ ହୋଇଛି।
ପୁରେ ମମ ଵରାରୋହେ ଚିରଂ ରେମେ ତଯା ସହ
ପୂର୍ବେ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବଳା, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦରେ କାଟିଥିଲି।
ଭେଜେ ରାଜ୍ଯଂ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିସ୍ତାରିତମହୋତ୍ସଵଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରି, ବିଶାଳ ଉତ୍ସବ ଉଲ୍ଲାସରେ ପାଳିଥିଲି।
ଅପୂର୍ଵତ୍ଯାଗିନା ତେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵିସ୍ମଯଂ ଯଯୌ
ସେ ଅପୂର୍ବ ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାଂସ୍ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ଗତଃ
ସେଠାରେ ବିପୁଳ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ମୁଁ ସେ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହୋଇଗଲି।
ଯଃ ପଶ୍ଯେତ୍ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ତଲ୍ଲିଂଗଂ ସଂଗମେଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ,