ନମଃ ସର୍ଵଜଗତ୍କର୍ତ୍ରେ ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଅଵିନାଭାଵିନୀ ଶକ୍ତିରାଦ୍ଯୈକା ଶିଵରୂପିଣୀ
ଏକମାତ୍ର ଆଦି ଶକ୍ତି, ଶିବର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅବିନାଭାବିନୀ ।
ଅର୍ଧାଂଗୀ ସା ତଵ ଦେଵ ଶିଵଶକ୍ତ୍ଯାତ୍ମକଂ ଵପୁଃ
ହେ ଦେବ, ସେ ତୁମର ଅର୍ଧାଙ୍ଗୀ, ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ମିଶ୍ର ରୂପ ତୁମର ଦେହ।
ଲୀଲଯା ତଵ ଲୋକୋଯମକାଲେ ପ୍ରଲଯଂ ଗତଃ
ତୁମର ଖେଳରେ, ବିଶ୍ୱ ଯମକାଳରେ ପ୍ରଳୟକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଭଵତୋ ନିମିଷାର୍ଦ୍ଧେନ ତେଜସାମୁପସଂହୃତେଃ
ତୁମର ଚକ୍ଷୁର ଅର୍ଧ ନିମିଷରେ, ସମସ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ଶକ୍ତିଗୁଡିକୁ ତୁମେ ଉପସଂହାର କରିଥାଉ।
ତତଃ ପ୍ରସୀଦ କରୁଣାମୂର୍ତ୍ତେ କାଲ ସଦାଶିଵ 1.3.1.3.
ତେଣୁ, ହେ କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ହେ ନିତ୍ୟ କାଳସଦାଶିବ, ଦୟା କର।
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତାନାଂ ସିଦ୍ଧିଶାଲିନାମ୍
ଭକ୍ତ ଓ ସିଦ୍ଧିଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି,
ଵିସସର୍ଜ ଚ ସା ଦେଵୀ ପିଧାନଂ ହରଚକ୍ଷୁଷାମ୍
ସେ ଦେବୀ ହରଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ଆବରଣକୁ ହଟାଇଲେ।
କିଯାନ୍କାଲୋ ଗତଶ୍ଚେତି ପୃଷ୍ଟୈଃ ସିଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ଵୈ ନତୈଃ
ପରେ, ନତ ହୋଇଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ପଚାରିଲେ, ‘କେତେ ସମୟ ବିତିଗଲା?’
ଅଥ ଦେଵଃ କୃପାମୂର୍ତ୍ତିରାଲୋକ୍ଯ ଵିହସନ୍ପ୍ରିଯାମ୍
ତାପରେ, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେବ, ନିଜ ପ୍ରିୟାକୁ ଦେଖି, ହସିଲେ।
ଅଵିଚାର୍ଯ କୃତଂ ମୁଗ୍ଧେ ଭୁଵନକ୍ଷଯକାରଣାତ୍
ବିଚାର ନ କରି, ହେ ଅଭିନ୍ନ, ତୁମେ ଭୁବନର ନାଶର କାରଣ ହେଲା।
ଅହମପ୍ଯଖିଲାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ସଂହରିଷ୍ଯାମି ସଂକ୍ଷଯେ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଉପସଂହାର କରିବି।
କେଯଂ ଵା ତ୍ଵାଦୃଶୀ କୁର୍ଯାଦୀଦୃଶଂ ସଦ୍ଵିଗର୍ହିତମ୍
ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ କିଏ ଏପରି ନିନ୍ଦିତ କାମ କରିପାରିବ?
ଇତି ଶମ୍ଭୋର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଲୋପଭଯାକୁଲା
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମ ହରାଇଯିବା ଭୟରେ ସେ ଦେବୀ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଅଥ ଦେଵଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଵ୍ଯାଜହାର ଦଯାନିଧିଃ
ତାପରେ, ଦୟାର ଧାମ ଦେବ, ଶାନ୍ତ ମନରେ କଥା କହିଲେ।
ମନ୍ମୂର୍ତେସ୍ତଵ କେଯଂ ଵା ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତିରିହୋଚ୍ଯତେ 1.3.1.3.
ମୋ ରୂପ ତୁମେ, ତୁମ ପାଇଁ କେଉଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏଠାରେ କହାଯିବ?
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିକ୍ରିଯାକଲ୍ପା ଵିଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିବୁଧାଦଯଃ
ଶ୍ରୁତି, ସ୍ମୃତି, କ୍ରିୟା, କଳ୍ପ, ବିଦ୍ୟା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ—
ମାନ୍ଯଯାଭିନ୍ନଯା ଦେଵ୍ଯା ଭାଵ୍ଯଂ ଲୋକସିସୃକ୍ଷଯା
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ସହ ଅଭିନ୍ନ ଭାବିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଲୋକସୃଷ୍ଟି ଚାହେ।
ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକାନୁରୂପଂ ତେ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିଧୀଯତେ
ତେଣୁ, ଲୋକଙ୍କର ଅନୁରୂପ ତୁମ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେବ।
ସ୍ଵାମିନା ନାନୁପାଲ୍ଯେତ ଯଦି ତ୍ଯାଜ୍ଯୋଽନୁଜୀଵିଭିଃ
ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ ନ କଲେ, ଅନୁଜୀବୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଅହମେଵ ତପଃ ସର୍ଵଂ କରିଷ୍ଯାମ୍ଯାତ୍ମନି ସ୍ଥିତଃ
ମୁଁ ନିଜେ, ନିଜ ମନରେ ବସି, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା କରିବି।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଦ୍ମସଂସ୍ପର୍ଶାତ୍ତ୍ଵତ୍ତପୋଦର୍ଶନାଦପି
ତୁମର ପଦପଦ୍ମର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ତୁମର ତପସ୍ୟାକୁ ଦେଖିବାରୁ,
କର୍ମଭୂମେସ୍ତ୍ଵମାଧିକ୍ଯହେତଵେ ପୁଣ୍ଯମାଚର
କର୍ମଭୂମିରେ ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଧର୍ମେ ଦୃଢତରା ବୁଦ୍ଧିଂ ନିବଧ୍ନୀଯାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ଧର୍ମରେ ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ଦୃଢ ରଖ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵୈତତ୍ସକଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତା ଵେଦୈର୍ଦେଵି ସନାତନୈଃ
ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଚିରଯୁଗୀ ବେଦ ତୁମକୁ ଦେବୀ ଭାବରେ କହିଛନ୍ତି।
ଯା ଦିଵଂ ଦେଵସଂପୂର୍ଣା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଯତି ଭୂତଲେ 1.3.1.3.
ଯେଉଁ ଦେବୀ ଭୂମିକୁ ଦେବମୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି, ମନେ ହୁଏ ଶ୍ୱର୍ଗ ଭଳି।
ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଵାସଂ ଵାଂଛଂତି ସଂତତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସେଠି ନିରନ୍ତର ରହିବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ଯତ୍ର ସ୍ଥିତାନାଂ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ କମ୍ପନ୍ତେ ପାପକୋଟଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ମାନବମାନେ ବସିଥିଲେ, ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ପାପ ଭୟରେ କମ୍ପିଯାଉଛି।
ସଂପୂର୍ଣଶୀତଲଚ୍ଛାଯଃ ପ୍ରସୂନଫଲପଲ୍ଲଵୈଃ
ଏଠି ଢେର ଢେର ଶୀତଳ ଛାୟା, ଫୁଲ, ଫଳ ଓ କିଶଳୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଗଣାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାକାରା ଡାକିନ୍ଯୋ ଯୋଗିନୀଗଣାଃ
ଏଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦାକିନୀ ଓ ଯୋଗିନୀମାନେ ଦଳ ଦଳରେ ରହିଛନ୍ତି।