ଵିଶ୍ଵାସଘାତକା ଯେ ଚ ପରଦାରରତାଶ୍ଚ ଯେ
ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଅଥବା ଅନ୍ୟର ଜଣାଣି ସହ ଆସକ୍ତି ରଖେ,
ନିଂଦଂତି ଯେ ପୁରାଣାନି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ସର୍ଵଦା
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରେ,
ଇତି ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଵେଦପ୍ରାମାଣ୍ଯତୋଽଧୁନା ।। 5.2.68.
ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ବେଦର ପ୍ରମାଣ ଅନୁଯାୟୀ କହିଦେଲି।
ସୋମକୋ ନାମ ଶୂଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ପରମର୍ମପ୍ରକାଶକଃ
ତୁମର ନାମ ସୋମକ, ତୁମେ ଏକ ଶୂଦ୍ର ହେଉଛ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚତମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛ।
ନାସ୍ତିକୋ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦୋ ଜନ୍ମନ୍ଯତ୍ରାପି ସପ୍ତମେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଧର୍ମ ଓ ନୀତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତମ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରୁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେବେ।
ପିଶାଚଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ରୌରଵମ୍ ଯଂତ୍ରପୀଡନକଂ ରୌଦ୍ରଂ ମଥନଂ କୁମ୍ଭଵାଲୁକମ୍
ତୁମେ ପିଶାଚ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେବା, ଏବଂ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକ, ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯନ୍ତ୍ର, ଭୀଷଣ ଚକ୍କି, ଓ ବାଲୁକା ଭରା ଘଡ଼ାରେ ପଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଦତସ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଯଶସ୍ଵିନି
ଏଭଳି ମହାମାନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଦୁଃଖାଭିଭୂତୋ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟୋ ଧିଗ୍ଧିଗିତ୍ଯସକୃଦ୍ବ୍ରୁଵନ୍
ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାସିଗଲା, ନିର୍ଜୀବ ହେଲା, ଏବଂ ବାରମ୍ବାର 'ହାୟ ହାୟ' ବୋଲି କ୍ରନ୍ଦନ କରିଲା।
ଅହୋ କେନାପି ପୁଣ୍ଯେନ ଭଵତା ସହ ଦର୍ଶନମ୍
ହାଁ! କିଛି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଦେଖା ପାଇଛି।
ନାସ୍ତି ଧର୍ମସମଂ ମିତ୍ରଂ ନାସ୍ତି ଧର୍ମସମା ଗତିଃ
ଧର୍ମ ସମାନ ବନ୍ଧୁ କେହି ନାହିଁ, ଧର୍ମ ସମାନ ମାର୍ଗ କେହି ନାହିଁ।
ମଗ୍ନୋଽହଂ ଦୁଃଖଜଲଧୌ ମଗ୍ନୋଽହଂ ପାପକର୍ଦମେ
ମୁଁ ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ପାପର କାଦିରେ ମୁଁ ଲୁହାଯାଇଛି।
ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ମହାଭାଗ କିଂ କରୋମି ପ୍ରଶାଧି ମାମ୍
ମହାଭାଗ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ମୁଁ କଣ କରିବି? ମୋତେ ଦୟାକରି ଦିଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତୁ।
ଏଵଂ ନିଗଦତସ୍ତସ୍ଯ ପିଶାଚସ୍ଯ ଵରାନନେ 5.2.68.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ପିଶାଚ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କହିଲା,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଆସମୁଦ୍ରଗତାନି ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ,
ମହାକାଲଵନଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଲଯେଽପ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଗତମ୍
ମହାକାଳବନ କ୍ଷେତ୍ର ବିପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ରହିଥାଏ।
ଢୁଂଢେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ତ୍ରିଦଶାର୍ଚିତମ୍ ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପିଶାଚତ୍ଵାତ୍ପ୍ରମୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ଢୁଁଢେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ପିଶାଚ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ପିଶାଚୋ ଵରାନନେ
ସେ ପିଶାଚ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବରାନନୀଙ୍କୁ କହିଲା,
ମହାକାଲଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ସମୀହିତଫଲପ୍ରଦେ
ପବିତ୍ର ମହାକାଳବନରେ, ଯେଉଁଠି ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳେ,
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ସ ପିଶାଚୋ ଵରାନନେ
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଏହି ପିଶାଚ, ହେ ବରାନନୀ,
ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନମାରୂଢୋ ଗତୋ ଲୋକେ ସନାତନେ
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ସନାତନ ଲୋକକୁ ଗଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତନ୍ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯାତିଶଯଂ ଶ୍ରିଯେ
ସେ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅତିଶୟ ମହିମା ଦେଖିଲେ,
ପିଶାଚୋପି ଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗମସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍। ଅତୋ ଦେଵଃ ସ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀତଲେ
ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ପିଶାଚ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲା; ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ଦେବତା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ନରା ଦେଵି ପିଶାଚେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍ । ତେଷାଂ ହି ପିତରଃ ସଦ୍ଯୋ ଯେ ଚାପି ନିରଯେ ସ୍ଥିତାଃ 5.2.68.
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ପିଶାଚେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନରକରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସତ୍ୱରେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସମ୍ଯଗିଷ୍ଟସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍
ଯଥାଭାବେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ଗଯାଯାଂ ପିଂଡଦାନେନ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପିଶାଚେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ପିଶାଚେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
ନ ଵିଯୋନିଂ ନରୋ ଯାତି ନରକଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯତି
ସେ ମଣିଷ ଆଉ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି, ନରକ ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯସମାଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵବନ୍ଧୁସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସମସ୍ତ ପରିଜନ ସହିତ ଥାଆନ୍ତି।
କୀର୍ତନାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଦେଖିଲେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ତଦୈଵ ସ ନରୋ ମୁକ୍ତଃ ସଂସାରନିଗଡାଦିଭିଃ
ସେଇ ସମୟରେ ସେ ମଣିଷ ସଂସାରର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।