ସର୍ଵଭୂତହିତାର୍ଥାଯ ଵିଚରାମି ମହୀତଲେ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଛି।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଜଂତୂନାଂ ମୈତ୍ରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଯତେ
କୁହାଯାଏ ଯେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ବନ୍ଧୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିଶାଚଃ ସ୍ଵସ୍ଥମାନସଃ 5.2.68.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ପିଶାଚର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ଯଦି ତେ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଦତ୍ତା ହ୍ଯଭଯଦକ୍ଷିଣା
ଯଦି ତୁମେ ସତରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଛ,
ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ମହାଭାଗ ସଂଶଯୋ ହୃଦଯେ ସ୍ଥିତଃ
ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି।
କେନ କର୍ମଵିପାକେନ ପୈଶାଚଂ ଯାତି ମାନଵଃ
କେଉଁ କର୍ମ ଓ ତାହାର ଫଳରେ ଏକ ମଣିଷ ପିଶାଚ ଜନ୍ମ ପାଏ?
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିଶାଚସ୍ଯ ଵରାନନେ
ଏହିପରି ପିଶାଚଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ—
ଅପହୃତ୍ଯ ଚ ଵିପ୍ରସ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ଵଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ବିଶେଷକରି ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଏ,
ପିତରଂ ମାତରଂ ଚୈଵ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ବାଲଂ ଦ୍ଵିଜଂ ତଥା
ଯିଏ ପିତା, ମାଆ, ଜଣେ ଜଣାଣି, ଶିଶୁ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜକୁ କ୍ଷତି କରେ,
ରାଜଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ନ ଯଜେନ୍ନ ଦଦାତି ଯଃ
ଯିଏ ରାଜାଙ୍କ ଧନ ନେଇ ଯଜ୍ଞ କରେନି, ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦେଉନାହିଁ,
ଵିଶ୍ଵାସଘାତକା ଯେ ଚ ପରଦାରରତାଶ୍ଚ ଯେ
ଯିଏ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଅଥବା ଅନ୍ୟର ଜଣାଣି ସହ ଆସକ୍ତି ରଖେ,
ନିଂଦଂତି ଯେ ପୁରାଣାନି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ସର୍ଵଦା
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରେ,
ଇତି ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଵେଦପ୍ରାମାଣ୍ଯତୋଽଧୁନା ।। 5.2.68.
ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ବେଦର ପ୍ରମାଣ ଅନୁଯାୟୀ କହିଦେଲି।
ସୋମକୋ ନାମ ଶୂଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ପରମର୍ମପ୍ରକାଶକଃ
ତୁମର ନାମ ସୋମକ, ତୁମେ ଏକ ଶୂଦ୍ର ହେଉଛ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚତମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛ।
ନାସ୍ତିକୋ ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦୋ ଜନ୍ମନ୍ଯତ୍ରାପି ସପ୍ତମେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଧର୍ମ ଓ ନୀତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତମ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରୁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେବେ।
ପିଶାଚଯୋନିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ରୌରଵମ୍ ଯଂତ୍ରପୀଡନକଂ ରୌଦ୍ରଂ ମଥନଂ କୁମ୍ଭଵାଲୁକମ୍
ତୁମେ ପିଶାଚ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେବା, ଏବଂ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକ, ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯନ୍ତ୍ର, ଭୀଷଣ ଚକ୍କି, ଓ ବାଲୁକା ଭରା ଘଡ଼ାରେ ପଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଦତସ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଯଶସ୍ଵିନି
ଏଭଳି ମହାମାନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଦୁଃଖାଭିଭୂତୋ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟୋ ଧିଗ୍ଧିଗିତ୍ଯସକୃଦ୍ବ୍ରୁଵନ୍
ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାସିଗଲା, ନିର୍ଜୀବ ହେଲା, ଏବଂ ବାରମ୍ବାର 'ହାୟ ହାୟ' ବୋଲି କ୍ରନ୍ଦନ କରିଲା।
ଅହୋ କେନାପି ପୁଣ୍ଯେନ ଭଵତା ସହ ଦର୍ଶନମ୍
ହାଁ! କିଛି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଦେଖା ପାଇଛି।
ନାସ୍ତି ଧର୍ମସମଂ ମିତ୍ରଂ ନାସ୍ତି ଧର୍ମସମା ଗତିଃ
ଧର୍ମ ସମାନ ବନ୍ଧୁ କେହି ନାହିଁ, ଧର୍ମ ସମାନ ମାର୍ଗ କେହି ନାହିଁ।
ମଗ୍ନୋଽହଂ ଦୁଃଖଜଲଧୌ ମଗ୍ନୋଽହଂ ପାପକର୍ଦମେ
ମୁଁ ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ପାପର କାଦିରେ ମୁଁ ଲୁହାଯାଇଛି।
ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ମହାଭାଗ କିଂ କରୋମି ପ୍ରଶାଧି ମାମ୍
ମହାଭାଗ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ମୁଁ କଣ କରିବି? ମୋତେ ଦୟାକରି ଦିଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତୁ।
ଏଵଂ ନିଗଦତସ୍ତସ୍ଯ ପିଶାଚସ୍ଯ ଵରାନନେ 5.2.68.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ପିଶାଚ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କହିଲା,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଆସମୁଦ୍ରଗତାନି ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ,
ମହାକାଲଵନଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଲଯେଽପ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଗତମ୍
ମହାକାଳବନ କ୍ଷେତ୍ର ବିପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ରହିଥାଏ।
ଢୁଂଢେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ତ୍ରିଦଶାର୍ଚିତମ୍ ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପିଶାଚତ୍ଵାତ୍ପ୍ରମୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ଢୁଁଢେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ପିଶାଚ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ପିଶାଚୋ ଵରାନନେ
ସେ ପିଶାଚ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବରାନନୀଙ୍କୁ କହିଲା,
ମହାକାଲଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ସମୀହିତଫଲପ୍ରଦେ
ପବିତ୍ର ମହାକାଳବନରେ, ଯେଉଁଠି ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳେ,
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ସ ପିଶାଚୋ ଵରାନନେ
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଏହି ପିଶାଚ, ହେ ବରାନନୀ,
ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନମାରୂଢୋ ଗତୋ ଲୋକେ ସନାତନେ
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ସନାତନ ଲୋକକୁ ଗଲା।