ଜାହ୍ନଵୀନିର୍ଝରୋଷ୍ଣୀଷଃ ଶର୍ଵାଣୀଜନକସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀ, ଝରଣା, ଶିଖର ଏବଂ ଶର୍ବାଣୀଙ୍କ ପିତା ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ଦିଵ୍ଯଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯଃ କୃତଃ
ସେ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଦେବମୟ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମୟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଶୈଲେଂଦ୍ରଂ ଲିଂଗମୂର୍ତ୍ତିରହଂ ସ୍ଥିତଃ
ଏଭଳି ପର୍ବତରାଜଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ସେଠାରେ ରହିଲି।
ଉଦକଂ ନିର୍ମିତଂ ତତ୍ର ମଂତ୍ରପୂର୍ଣଂ ମଯା ପ୍ରିଯେ
ସେଠାରେ, ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି କଲି।
ଯୋତ୍ରାଗତ୍ଯ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସମ୍ଯଙ୍ମାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ତସ୍ଯୋଦରେ ଭଵିଷ୍ଯାମି ଲିଂଗରୂପୀ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏବଂ ନିୟମରେ ମୋତେ ପୂଜା କରିବେ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ବସିବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ଦେଵି ସଦେଵାସୁରପନ୍ନଗାଃ 5.2.67.
ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ନାଗମାନେ—
ଵିଦ୍ଯାଧରଗଣାଶ୍ଚୈଵ ମମ ଦର୍ଶନଲାଲସାଃ
ଏବଂ ମୋ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆତୁର ଥିବା ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ—
ଦୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଵିଧିନା ତୈସ୍ତୁ ଲିଂଗମୂର୍ତ୍ତିଗତଃ ପ୍ରିଯେ ଜନଲୋକଗତୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ ପୂଜ୍ଯମାନା ଵରାନନେ
ପ୍ରିୟେ, ସେମାନେ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ମୋତେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଅଥ କାଲେନ ବହୁନା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେଠାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ବିଷୟରେ ଶୁଣି—
ମନୁଷ୍ଯାଃ ସମୁପାଯାତାସ୍ତେ ରଜୋବହୁଲା ଯତଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ରଜୋଗୁଣରେ ଭରିଥିଲେ।
କୃତଵାଂସ୍ତଦ୍ଭଯାର୍ଥାଯ ନ ଚ ତେ ଭୀତିମାଗତାଃ
ସେମାନେ ଭୟରେ ଏହା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କେବେ ଭୟଭିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
ନ ତୈର୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵି ଯତୋଽହଂ ମହିଷାକୃତିଃ ଉଦ୍ଵିଗ୍ନା ନିଶ୍ଵସନ୍ତଶ୍ଚ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ପରମଂ ଗତାଃ
ହେ ମହାଦେବୀ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ମହିଷ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲି; ସେମାନେ ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ, ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈରାଗ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ନାତ୍ର ଦେଵୋ ନ ତୀର୍ଥାନି ନ ଗଂଗା ପୁଣ୍ଯଦାଯିନୀ
ଏଠାରେ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ, କୌଣସି ତୀର୍ଥ ନାହିଁ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟଦାୟିନୀ ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଏଵଂ କିଲ ପୁରାଣେଷୁ ଶ୍ରୂଯତେ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରୁତୌ
ଏଭଳି କଥା ସବୁବେଳେ ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଶୁଣାଯାଏ।
ଏଵଂ ତୁ ଵଦତାଂ ତେଷାଂ ମାନୁଷାଣାଂ ଯଶସ୍ଵିନି
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେଇ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କଥାହେଉଥିବାବେଳେ, ହେ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳିନୀ—
ଅମାର୍ଗଂ ମା ଵଦତ୍ଵତ୍ର ନ ନିଂଦ୍ଯାଃ ଶ୍ରୁତଯୋଽଵ୍ଯଯାଃ 5.2.67.
ଏଠାରେ ଅନୁଚିତ କଥା କହିବେ ନାହିଁ; ଅବିନାଶୀ ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ କେବେ ନିନ୍ଦିତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯେ ନିଂଦଂତି ପୁରାଣାନି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ନାସ୍ତିକାଃ
ଯେମାନେ ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନାସ୍ତିକ।
ସଦା ଦେଵୋତ୍ର କେଦାରଃ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦାଯକଃ
ଏଠାରେ କେଦାର ସଦା ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
କରୋତି ପୂଜାଂ ହିମଵାନ୍ମାସାନଷ୍ଟୌ ଚ ଶାଶ୍ଵତାନ୍ ସେଵ୍ଯଶ୍ଚ ରମଣୀଯଶ୍ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥନମସ୍କୃତଃ
ହିମବନ୍ତ ଅଠଟି ଶାଶ୍ୱତ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରନ୍ତି; ସେ ସେବନୀୟ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଙ୍କର ପ୍ରଣାମ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵରତ୍ନନିଧାନଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ଵଲ୍ଲଭସ୍ତଥା
ସେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଓ ଧନର ଭଣ୍ଡାର, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି।
ନିଯତେନୈଵ କାଲେନ ମାନୁଷାଣାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ମାନବମାନେ ପାଇଁ—
ଆଖ୍ଯାସ୍ଯେ ତଦୁପାଯଂ ଚ ଶ୍ରୂଯତାଂ ସାଵଧାନତଃ
ମୁଁ ସେଇ ଉପାୟ କହିବି; ଆପଣମାନେ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ।
କ୍ଷେତ୍ରାଣାମୁତ୍ତମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଯକମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେଇ ତୀର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ରାହଂ ସଂଭଵିଷ୍ଯାମି ଲୋକାନାମନୁକଂପଯା
ସେଠାରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କୁ ଦୟା କରି ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି।
ସୋମେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ସୋମେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ପଶ୍ଚିମ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିବାସରେ—
ସର୍ଵଦା ଦର୍ଶନଂ ତତ୍ର ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯତି 5.2.67.
ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ, ମୋ ସହିତ ମୋର ଦର୍ଶନ ମିଳିବ।
ଇହ ଯାଵତ୍ଫଲଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦାସ୍ଯାମି ହ୍ଯଧିକଂ ତତଃ ଆକାଶାଦୁତ୍ଥିତାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମନଃପ୍ରହ୍ରାଦକାରିକାମ୍
ଏଠାରେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ତାଠାରୁ ଅଧିକ ମୁଁ ଦେଇବି: ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଫଳ।
ଗତା ଵନଂ ମହାକାଲଂ ସଂସ୍ମରନ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଶିପ୍ରାଜଲେ ପୁଣ୍ଯେ ଯାଵତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତି ଭାସ୍କରମ୍
ଶିପ୍ରା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖୁଥିଲେ—
ଅଥ ତେ ହର୍ଷିତାଃ ପ୍ରୋଚୁଃ କେଦାରୋଽଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କହିଲେ: 'ଏହିଠାରେ କେଦାର ନିଶ୍ଚିତ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'